Co zrobić, jeśli przypadkowo jesteś narażony na HIV

Jeśli uważasz, że zostałeś przypadkowo narażony na zakażenie wirusem HIV, czy to poprzez seks, czy w inny sposób obarczony wysokim ryzykiem, istnieją leki, które możesz wziąć – zwane profilaktyką poekspozycyjną (PEP) – które mogą znacznie zmniejszyć ryzyko zakażenia, jeśli rozpoczęte w odpowiednim czasie.

Przykłady narażenia wysokiego ryzyka obejmują:

• Seks bez zabezpieczenia
• Prezerwatywa, która zsunęła się lub pękła
• Wspólne igły lub inne akcesoria związane z narkotykami

• Gwałt lub napaść na tle seksualnym

Co to jest PEP?

PEP składa się z 28-dniowego kursu leków przeciwretrowirusowych, które należy przyjmować w całości i bez przerwy. Aby zminimalizować ryzyko infekcji, PEP należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe – najlepiej w ciągu jednej do 36 godzin od ekspozycji.

Chociaż PEP można podać w ciągu 72 godzin od ekspozycji, szanse na uniknięcie infekcji są największe, im wcześniej się zaczniesz. Im więcej czasu mija, tym bardziej wirus jest w stanie migrować z miejsca ekspozycji do pobliskich komórek i tkanek.

PEP jest również przepisywany pracownikom służby zdrowia, którzy byli zawodowo narażeni na zakażenie wirusem HIV, na przykład w wyniku kontaktu z zakażoną krwią lub zranienia igłą.

Przed leczeniem

Po przybyciu do szpitala lub przychodni zostaniesz zapytany o incydent narażenia przez lekarza, pielęgniarkę lub oddanego członka personelu. Nie wstydź się opisać, co się stało. Celem wywiadu jest ustalenie, czy incydent stwarza realne ryzyko przeniesienia. Może to pomóc w uniknięciu przyjmowania leków, których w rzeczywistości nie potrzebujesz.

Z drugiej strony PEP może nie być opłacalny, jeśli czekałeś zbyt długo na leczenie.

Jeśli zostanie stwierdzone, że jesteś narażony na znaczne ryzyko zakażenia, zostaniesz poddany szybkiemu testowi na obecność wirusa HIV w celu ustalenia, czy jesteś nosicielem wirusa HIV, czy nie.

• Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, oznacza to, że jesteś nosicielem wirusa HIV. Następnie zostanie przeprowadzony drugi test w celu potwierdzenia wyników, po czym przeszkolony pracownik służby zdrowia omówi wyniki i wyjaśni, w jaki sposób diagnozuje się i leczy HIV.

• Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, oznacza to, że nie ma dowodów na obecność wirusa we krwi. Pracownik służby zdrowia wyjaśni, co oznacza wynik negatywny, a co nie, i przeprowadzi Cię przez kolejne etapy PEP.

Jeśli PEP zostanie dopuszczony do obrotu, zostaniesz poinformowany o tym, jak przyjmować leki, jakie mogą wystąpić skutki uboczne i jak ważne jest przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.

W razie potrzeby można zlecić dodatkowe badania w celu zbadania chorób przenoszonych drogą płciową lub zapalenia wątroby typu B. Antykoncepcja awaryjna może być również przepisana w przypadku gwałtu lub napaści na tle seksualnym.

Jak przepisuje się PEP

W przeszłości PEP składał się z jednego, dwóch lub trzech leków przeciwretrowirusowych w zależności od stopnia narażenia. Częściowo było to spowodowane tym, że wcześniejsze leki były bardziej toksyczne i często powodowały nie do zniesienia skutki uboczne. Leki przeciwretrowirusowe nowszej generacji stosowane w PEP są znacznie bardziej tolerowane i mają tendencję do powodowania niewielu, jeśli w ogóle, skutków ubocznych.

PEP może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i młodzieży. CDC zaleca kilka opcji, z których dwie są preferowane i alternatywa, jeśli preferowane leki nie są dostępne.