Przegląd par z niezgodnością serologiczną

Termin para niezgodna serio jest zwykle używany w odniesieniu do związków, w których jeden partner jest nosicielem wirusa HIV, a drugi nie. Jednak technicznie rzecz biorąc, może być stosowany w każdym związku, w którym wyniki badań krwi jednej osoby są dodatnie pod kątem infekcji, a drugiej nie.

Dlatego też często używa się go w odniesieniu do par, w których jedna osoba żyje z opryszczką, a druga nie, lub gdzie jedna osoba żyje z wirusowym zapaleniem wątroby typu B, a druga nie.

Początki słów

Termin serododatny składa się z dwóch korzeni:

1. Sero – czyli krew
2. Niezgodny — co oznacza inny lub niepasujący

Para o niezgodności serologicznej to para, która ma różne markery krwi lub wyniki badań krwi dla określonej choroby. Niezakażeni partnerzy osób z chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD), zwłaszcza nieuleczalnymi, są narażeni na wysokie ryzyko zarażenia.

Interwencje zapobiegawcze mogą być bardzo skuteczne, jeśli są stosowane konsekwentnie. Wiele badań nad nowymi technologiami profilaktyki HIV obejmowało pary o niezgodności serologicznej.

Zagrożenie wirusem HIV dla par z niezgodnością serologiczną – gejów i heteroseksualistów

Wszystkie pary o niezgodności serologicznej mogą potencjalnie przenosić między sobą HIV. Jednak ryzyko jest znacznie inne dla par heteroseksualnych niż dla gejów. Czemu? Ponieważ geje są ogólnie narażeni na podwyższone ryzyko zakażenia wirusem HIV. HIV częściej rozprzestrzenia się podczas seksu analnego niż podczas seksu waginalnego, a geje częściej uprawiają seks analny bez zabezpieczenia.Kąt

Niektóre metody zapobiegania, takie jak profilaktyka przedekspozycyjna (PrEp), są skuteczniejsze w zapobieganiu zakażeniom podczas seksu analnego niż podczas stosunku pochwowego.

Krótkoterminowe vs długoterminowe ryzyko HIV dla par z niezgodnością serologiczną

Istnieje wiele sposobów na zmniejszenie ryzyka przeniesienia wirusa HIV na niezainfekowanego partnera przez pary o niezgodności serologicznej. Na dłuższą metę pomocne jest podejście z paskiem i szelkami. Badania sugerują, że stosowanie wielu metod zapobiegania HIV, takich jak leczenie profilaktyczne (TasP), prezerwatywy i obrzezanie, jest skuteczniejsze niż stosowanie tylko jednej.

Zapobieganie przenoszeniu wirusa HIV w parach o niezgodności serologicznej

Leczenie jako profilaktyka działa na zasadzie, że osoby, u których HIV jest dobrze leczone, mają mniejsze prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa na swoich partnerów seksualnych. W rzeczywistości osoby z niewykrywalną wiremią są bardzo mało prawdopodobne, aby przeniosły HIV poprzez kontakty seksualne – chociaż nadal zaleca się, aby pary stosowały bariery i uprawiały bezpieczniejszy seks.

PrEP to kolejny sposób na zmniejszenie ryzyka przeniesienia wirusa HIV w parach o niezgodności serologicznej. W przypadku PrEP niezainfekowany partner jest leczony lekiem na HIV. Wykazano, że stosowanie PrEP zmniejsza ryzyko zakażenia wirusem HIV, nawet jeśli jest narażony. Jednak PrEP nie jest doskonały. Dlatego ludzie powinni nadal uprawiać bezpieczny seks, na przykład za pomocą prezerwatyw.

Leczenie HIV w parach z seropozytywną rozbieżnością

Kiedy jesteś w parze o niezgodności serologicznej HIV, cele leczenia HIV są takie same, jak w przypadku osoby samotnej. Skuteczne leczenie ma na celu zmniejszenie miana wirusa, jednocześnie minimalizując skutki uboczne. Jest to zarówno najlepsza rzecz dla twojego zdrowia, jak i najlepsza rzecz dla zdrowia twojego partnera (partnerów).

Czy heteroseksualne pary z niezgodnością serologiczną mogą mieć dzieci?

Pary rozbieżne sero mogą mieć pewne obawy związane z posiadaniem dzieci. Posiadanie wirusa HIV nie jest powodem, aby nie mieć dzieci. Jest to jednak powód do zastanowienia się nad najlepszym sposobem na poczęcie, zajście w ciążę i poród. W końcu nie możesz zajść w ciążę, jeśli uprawiasz seks z prezerwatywami. Dlatego jeśli używasz prezerwatyw, aby chronić się przed wirusem HIV, będziesz musiała użyć innej metody, aby zajść w ciążę.

Kiedy partnerką jest ta, która jest nosicielką wirusa HIV, można ją zapłodnić nasieniem partnera za pomocą sztucznej inseminacji, zapłodnienia in vitro lub inseminacji domacicznej. Dzięki tym metodom partnerzy nie muszą uprawiać seksu bez zabezpieczenia, aby zajść w ciążę.

Jeśli męskim partnerem jest ten, który jest nosicielem wirusa HIV, opcje obejmują użycie dawcy nasienia i/lub umycie nasienia. Mężczyźni mogą również upewnić się, że ich wiremia jest jak najbardziej tłumiona przed seksem bez zabezpieczenia w celu zajścia w ciążę.

Jeśli kobieta zarażona wirusem HIV zajdzie w ciążę, istnieją zalecenia dotyczące zmniejszenia ryzyka, że ​​jej dziecko urodzi się z HIV. Najważniejsza jest odpowiednia opieka prenatalna i odpowiednie leczenie HIV. Ponadto niemowlę może wymagać leczenia po urodzeniu. W przypadku kobiet, których HIV nie jest w pełni stłumiony, cięcie cesarskie może być zaplanowane przed pęknięciem błon płodowych („przerwanie wody”). Może to potencjalnie zmniejszyć ryzyko narażenia dziecka na zakażenie wirusem HIV podczas porodu.

Wiele par niezgodnych serologicznie ma długie, szczęśliwe i zdrowe związki. Sztuka polega na tym, aby realistycznie podchodzić do ryzyka i tego, jak chcesz nim zarządzać. To jedyny sposób na podejmowanie dobrych decyzji zarówno w gabinecie lekarskim, jak iw sypialni.