Jak leczyć nietrzymanie stolca z IBD?

Osoby z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) mogą z różnych powodów doświadczyć wypadku w łazience. Zbierz grupę ludzi z IBD, a usłyszysz historie „prawie się nie udało”, „nie udało się” i „najdziwniejsze miejsca, w których załatwiłem”. Podczas zaostrzenia możliwe jest wystąpienie nietrzymania stolca (brudzenie kałem lub wypadki w łazience), ale zwykle jest to problem przejściowy, który rozwiązuje się, gdy zaostrzenie zostaje opanowane.

Wiele osób uważa, że ​​nietrzymanie moczu to problem, który dotyka tylko osoby starsze. Prawda jest taka, że ​​nietrzymanie moczu może przydarzyć się każdemu, na każdym etapie życia. Szacuje się, że aż osiem procent ludzi w Stanach Zjednoczonych doświadcza nietrzymania stolca.KątNawet zdrowi ludzie mogą doświadczyć tymczasowego nietrzymania moczu, jeśli zostaną zakażeni bakteriami (na przykład z niedogotowanego mięsa) lub wirusem żołądkowo-jelitowym (czasami nazywanym „grypą żołądkową”).

Nietrzymanie moczu jest tematem trudnym do rozmowy, a jeszcze trudniejszym do pokonania, ale mimo to nie należy go ignorować. W tym artykule skupimy się przede wszystkim na przyczynach i stanach nietrzymania stolca, które są związane z IBD.

Co to jest nietrzymanie moczu?

Nietrzymanie moczu ma miejsce, gdy stolec mimowolnie opuszcza ciało. Obejmuje to szereg obaw – od niewielkiej ilości stolca wyciekającego z odbytu (np. podczas przepuszczania gazów) po niekontrolowaną biegunkę. Nietrzymanie moczu może być wynikiem problemu z mięśniami w okolicy odbytu lub uszkodzenia nerwów, które upośledza zdolność rozpoznawania, kiedy nadszedł czas, aby ruszyć.

Jako dzieci uczymy się, jak radzić sobie z odpadami naszego organizmu i dbać o czystość. Większość z nas uczy się, że defekacja powinna być wykonywana na osobności do toalety. Dlatego nietrzymanie moczu jest jednym z bardziej tabu tematów w naszej kulturze, a ludzie, którzy publicznie się do niego przyznają, są wyśmiewani. Niestety, większość ludzi nigdy nie omawia problemu z lekarzem.

Kto ma nietrzymanie moczu?

Nietrzymanie moczu może przydarzyć się każdemu, chociaż jest marginalnie częstsze u kobiet niż u mężczyzn. Niektóre stany związane z nietrzymaniem stolca obejmują udar i chorobę układu nerwowego. Osoby cierpiące na poważne choroby przewlekłe oraz osoby w wieku powyżej 65 lat również częściej doświadczają nietrzymania moczu. Kobiety mogą rozwinąć nietrzymanie moczu w wyniku urazu dna miednicy podczas porodu.

Powoduje

Biegunka. Nietrzymanie moczu związane z IBD może być wynikiem parcia na stolec, czyli natychmiastowej potrzeby skorzystania z toalety.KątWiększość osób z IBD może odnosić się do konieczności biegania do toalety, zwłaszcza w przypadku zaostrzenia i biegunki. To właśnie w takich czasach wypadki w łazience mogą się zdarzać i zdarzają się. Nietrzymanie moczu z biegunki jest wynikiem zapalenia odbytu i odbytnicy wywołanego przez IBD, a także faktu, że płynny stolec (biegunka) jest trudniejszy do utrzymania przez zwieracz odbytu niż stały stolec. Nagłe przemieszczenie jelit powinno ulec poprawie, gdy zaostrzenie zostanie wyleczone, a biegunka zacznie ustępować.

Ropnie. Osoby z IBD, zwłaszcza z chorobą Leśniowskiego-Crohna, są narażone na ropnie.KątRopień to infekcja, która powoduje gromadzenie się ropy, która może stworzyć ubytek w miejscu infekcji. Ropień w odbycie lub odbytnicy może prowadzić do nietrzymania moczu, chociaż nie jest to częste. W niektórych przypadkach ropień może powodować przetokę. Przetoka to tunel, który tworzy się między dwiema jamami ciała lub między organem w ciele a skórą. Jeśli między odbytem lub odbytnicą a skórą utworzy się przetoka, stolec może przeciekać przez przetokę.

Blizny. Blizny w odbytnicy to kolejna możliwa przyczyna nietrzymania stolca. Nieswoiste zapalenie jelit, które powoduje stan zapalny w odbytnicy, może prowadzić do bliznowacenia tkanek w tym obszarze. Uszkodzenie odbytnicy w ten sposób może spowodować, że tkanka stanie się mniej elastyczna. Przy utracie elastyczności odbytnica nie jest w stanie pomieścić tak dużej ilości stolca, co może powodować nietrzymanie moczu.KątKąt

Operacja. Operacja w okolicy odbytu może również uszkodzić mięśnie odbytu. Problemem wspólnym dla wielu dorosłych, a osoby z IBD nie są wyjątkiem, są hemoroidy. Hemoroidy to powiększone naczynia krwionośne w odbytnicy, które mogą krwawić lub powodować inne objawy. Podczas gdy hemoroidy są zwykle leczone środkami domowymi, takimi jak spożywanie większej ilości błonnika, picie większej ilości wody oraz stosowanie dostępnych bez recepty kremów i czopków, w niektórych ciężkich przypadkach stosuje się operację. Jeśli mięśnie zwieracza zostaną uszkodzone podczas operacji hemoroidów, może to prowadzić do nietrzymania moczu.KątKąt

Leczenie

Istnieje wiele sposobów leczenia nietrzymania stolca, od środków domowych po chirurgiczną naprawę mięśni odbytu i odbytu. Kiedy ostateczną przyczyną jest zaostrzenie IBD, leczenie polegałoby na opanowaniu IBD. Ustąpienie stanu zapalnego w odbycie i odbytnicy oraz ustąpienie biegunki może pomóc w powstrzymaniu nietrzymania moczu.

Leki. Niektórym osobom mogą być przepisywane leki w celu leczenia nietrzymania moczu. W przypadku biegunki można zastosować środek przeciwbiegunkowy, chociaż tego typu leki nie są zwykle stosowane u osób z IBD (zwłaszcza wrzodziejącego zapalenia jelita grubego). W przypadku, gdy nietrzymanie stolca jest powiązane z zaparciami, mogą zostać przepisane środki przeczyszczające (ponownie, nie jest to częste w przypadku osób z IBD).

Leki do wstrzykiwań. W ostatnich latach opracowano żel dekstranomerowy na nietrzymanie moczu, który jest wstrzykiwany bezpośrednio w ścianę kanału odbytu. Żel pogrubia ścianę kanału odbytu. Podawanie tego leku odbywa się w gabinecie lekarskim w ciągu kilku minut, a zazwyczaj pacjenci mogą wznowić normalne czynności około tygodnia po otrzymaniu zastrzyku.KątKąt

Biofeedback. Innym sposobem leczenia osób z dysfunkcją jelit jest biofeedback. Biofeedback to sposób na reedukację umysłu i ciała do wspólnej pracy. Wykazał pewną skuteczność w leczeniu niektórych zaburzeń jelit u niektórych pacjentów i jest zwykle stosowany po tym, jak inne terapie okazały się nieskuteczne. Biofeedback to terapia ambulatoryjna, która zwykle trwa kilka tygodni. Podczas sesji biofeedback pacjenci uczą się, jak nawiązać kontakt z mięśniami dna miednicy i uzyskać nad nimi lepszą kontrolę.KątKąt

Ponowne szkolenie jelit. Niektórym osobom może pomóc skupienie się na zdrowych nawykach jelitowych. Podczas ponownego treningu jelit pacjenci skupiają się na wypróżnianiu przez pewien czas każdego dnia, aby ułatwić regularną rutynę.KątCzęsto towarzyszą temu zmiany w diecie, takie jak picie większej ilości wody lub spożywanie większej ilości błonnika.

Operacja. Jeśli problem jest określony jako fizyczny (np. uszkodzenie nerwów i tkanek w wyniku zapalenia lub porodu), można zastosować operację naprawy mięśni. W operacji zwanej sfinkteroplastyką uszkodzone mięśnie zwieracza odbytu są usuwane, a pozostałe mięśnie napinane.KątOperacja naprawy zwieracza polega na pobraniu mięśnia z innej części ciała (takiej jak uda) i użyciu go do zastąpienia uszkodzonych mięśni zwieracza. W innych przypadkach może być wykonana wymiana zwieracza. W tej operacji do kanału odbytu wprowadzana jest nadmuchiwana rurka. Pacjenci za pomocą pompki otwierają ją do oddawania stolca, a następnie zamykają ją ponownie po wypróżnieniu.KątNajbardziej radykalnym zabiegiem chirurgicznym stosowanym w leczeniu nietrzymania stolca jest kolostomia, podczas której jelito grube jest przepuszczane przez ścianę jamy brzusznej (tworząc stomię) i stolec jest zbierany w urządzeniu zewnętrznym noszonym z boku ciała. Kolostomia jest zwykle wykonywana tylko wtedy, gdy wszystkie inne terapie zawiodły.KątKąt