Badanie: Genetyka przyczynia się do życia ponad 105 lat

Wiemy, że ludzie mogą żyć znacznie dłużej niż 100 lat. Niektórzy, zwani superstulatkami, żyją dłużej niż 110 lat. Jak to robią? Nowe badania sugerują, że może to być w ich genach.

Współpracujący ze sobą naukowcy z Włoch i Szwajcarii odkryli, że ludzie, którzy żyją powyżej 105 lat, mają zazwyczaj podłoże genetyczne, które sprawia, że ​​ich organizmy lepiej naprawiają DNA.

Naukowcy już dawno badali genetyczny związek długowieczności. Wcześniej stwierdzili, że jeśli masz rodzeństwo w wieku półstulecia (przeżywające 105+), masz 35 razy większe prawdopodobieństwo, że przeżyjesz dłużej w porównaniu z resztą populacji.

„Każdy chce pigułki, soku, leku, który zapewnia działanie przeciwstarzeniowe i długowieczność” – mówi Verywell autor badania, dr Paolo Garagnani, ekspert w dziedzinie genomiki i epigenomiki oraz profesor na Uniwersytecie Bolońskim. „Ale z naszego europejskiego punktu widzenia nigdy nie uzyskamy czegoś takiego, ponieważ ogólnie rzecz biorąc, starzenie się jest złożoną cechą. Liczba czynników, które oddziałują, aby ostatecznie uzyskać ten fenotyp, jest ogromna”.

To badanie po raz pierwszy, w którym naukowcy dekodują genomy pół- i superstulatków — cały materiał genetyczny wewnątrz ciała — tak szczegółowo. Badanie zostało opublikowane na początku maja w czasopiśmie eLife.

Które geny były związane z długowiecznością?

Naukowcy zrekrutowali i pobrali próbki krwi od 81 osób w wieku co najmniej 105 lat z całych Włoch. Następnie porównali swoje DNA z DNA 36 zdrowych osób z tych samych regionów, które miały średnio 68 lat.

Mimo że próba 81 uczestników wydaje się niewielka i ogranicza badania, mówi Garagnani, nadal ważne jest, aby uznać, że badanie obejmowało analizę milionów wariantów genetycznych. „Byliśmy w stanie zbadać całe 17 milionów wariantów genetycznych” – mówi. „Więc skanowanie genomu było naprawdę dokładne”.

Na podstawie tych testów naukowcy odkryli, że w starszych grupach wiekowych pięć zmian genetycznych między dwoma genami zwanymi COA1 i STK17A było częstszych niż w młodszej grupie.

Autorzy badania sprawdzili również dane genetyczne z poprzedniego badania, w którym analizowano DNA Włochów w podobnym wieku. W tych danych znaleźli te same warianty COA1 i STK17A u osób powyżej 100 lat.

Dane przewidują, że te zmienności genetyczne prawdopodobnie modyfikują ekspresję trzech różnych genów. Najczęściej obserwowana zmiana genetyczna była powiązana ze zwiększoną aktywnością genu STK17A w niektórych tkankach. Uważa się, że ten gen przyczynia się do zdrowia komórek. Może koordynować reakcję komórki na uszkodzenie DNA i zachęcać uszkodzone komórki do przejścia przez zaprogramowaną śmierć komórki.

Badacze zauważyli również zmniejszoną aktywność genu COA1 w niektórych tkankach. COA1 ułatwia komunikację między jądrem komórkowym a mitochondriami – centrami energetycznymi komórek, które są kluczowym czynnikiem starzenia. Ten sam region jest również powiązany ze zwiększoną ekspresją BLVRA w niektórych tkankach, co pomaga wyeliminować niebezpieczne reaktywne formy tlenu i dlatego jest ważne dla zdrowia komórek.

Brak kontekstu

Chociaż to badanie zidentyfikowało geny i ścieżki „ważne dla długowieczności i zdrowego starzenia się, które są powszechne wśród ludzkich populacji”, piszą autorzy, nadal „pomija kontekst”. Oznacza to, że nie jest w stanie porównać znalezionych tutaj genów z inną populacją, ani konkretnie powiedzieć, że którykolwiek z nich jest unikalny dla populacji włoskiej żyjącej od początku XX wieku do początku XXI wieku.

Umieszczenie genów związanych z długowiecznością w kontekście jest ważne, zgodnie z ekologiczną perspektywą zdrowego starzenia się i długowieczności. Ta perspektywa wskazuje, że geny chroniące na przykład przed chorobami związanymi z wiekiem są zależne od interakcji środowiskowych. Jeśli warianty są ochronne w jednym środowisku, w innym mogą być neutralne, a nawet ryzykowne.

Wyraźnym tego przykładem jest niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, dziedziczna choroba, w wyniku której powstają nieprawidłowo uformowane czerwone krwinki. Chociaż sama choroba jest ciężka, wynika z odziedziczenia dwóch genów sierpowatych od obojga rodziców. Możliwe jest odziedziczenie tylko jednego i nie rozwinięcie choroby, a jednocześnie ochrona przed malarią.

Tak więc gen sierpowaty, który chroni przed malarią w „właściwym” środowisku, może wywołać poważną chorobę w „niewłaściwym” środowisku.

Promuj zdrowe starzenie się, niezależnie od genów

Starzenie się to naturalny proces, który według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) „wynika z wpływu akumulacji wielu różnych uszkodzeń molekularnych i komórkowych w czasie”.

Przy takiej akumulacji uszkodzeń, bardziej prawdopodobne jest wystąpienie procesów takich jak upośledzenie umysłowe. Ale znowu, w dużej mierze zależy to od genów i środowiska, a także od złożonej zależności między nimi.

A ze względu na wszystkie te czynniki nie ma „typowej” starszej osoby ani sposobu na starzenie się.

Chociaż prowadzi się więcej badań, aby zrozumieć dokładne mechanizmy chorób związanych z wiekiem, istnieją sposoby na powstrzymanie choroby i jak najdłuższe życie w zdrowiu. Centers for Disease Control and Prevention zaleca sześć kluczowych kroków dla zdrowego starzenia się:

1. Jedz i pij zdrowo: koncentruj dietę na owocach, warzywach, produktach pełnoziarnistych, chudym mięsie, niskotłuszczowych produktach mlecznych i wodzie.

2. Poruszaj się więcej, a mniej siedź: Staraj się ćwiczyć umiarkowanie 150-300 minut tygodniowo. Im bardziej intensywne ćwiczenie, tym mniej czasu potrzebujesz na jego wykonanie.

3. Nie używaj tytoniu
4. Regularne wizyty kontrolne

5. Poznaj historię swojej rodziny: Obejmuje to czynniki ryzyka lub przeszłe przyczyny zgonu w Twojej rodzinie. Może istnieć składnik genetyczny!

6. Bądź świadomy zmian w zdrowiu mózgu