Spastyczność jako objaw stwardnienia rozsianego

W pewnym momencie choroby większość osób ze stwardnieniem rozsianym (MS) doświadcza spastyczności, terminu opisującego wzrost napięcia mięśniowego. Chociaż może to brzmieć dobrze, jeśli chcesz się wzmocnić, tak naprawdę oznacza to, że twoje mięśnie nie rozluźniają się tak bardzo lub tak łatwo, jak powinny, co powoduje mimowolne skurcze mięśni. Z tego powodu spastyczność wpływa na ruch, czyniąc go objawem motorycznym, a nie objawem czuciowym, takim jak ból lub drętwienie.

Objawy

Chociaż może wystąpić w dowolnym mięśniu w twoim ciele, spastyczność najczęściej dotyczy nóg. Możesz również doświadczyć tego w ramionach, mięśniach pleców i tułowia oraz w pobliżu lub w stawach. Spastyczność również jest asymetryczna, co oznacza, że ​​możesz zauważyć, że jest gorzej lub zdarza się częściej po jednej stronie ciała niż po drugiej.

Objawy, które mogą wystąpić podczas skurczów mięśni, obejmują:

• Sztywność
• Trudność w poruszaniu się dotkniętym obszarem
• Uczucie ciężkości
• Szczelność
• Ból, który waha się od łagodnego do ciężkiego
• Skurcze
• Obolałość

Twoje skurcze mogą się nasilić, gdy budzisz się rano lub w nocy, gdy próbujesz zasnąć.

Rodzaje spazmów

Istnieje kilka rodzajów skurczów mięśni, które mogą wystąpić w SM, w tym:

• Skurcze prostowników: występują, gdy kończyna, zwykle noga, sztywnieje i nie możesz zgiąć stawu, co powoduje, że kończyna odrywa się od ciała. Te skurcze zwykle dotykają mięśnia czworogłowego, dużych mięśni z przodu uda, powodując wyprostowanie dolnej części nogi. Skurcze mięśni przywodzicieli, zlokalizowane po wewnętrznej stronie górnej części nogi, są rzadsze, ale mogą powodować ciasne zwarcie nóg, co utrudnia ich rozdzielenie.

• Skurcze zginaczy: przy tych skurczach kończyny zginają się (kurczą) w kierunku ciała. Ten rodzaj skurczu prawie zawsze dotyka twoich nóg, zwłaszcza ścięgien podkolanowych lub zginaczy bioder.

• Clonus: Jest to termin określający, co dzieje się, gdy mięśnie drgają lub drgają wielokrotnie, podobnie jak w przypadku niektórych rodzajów napadów. Najczęstsze formy klonu to gwałtowne i powtarzalne stukanie stopą o podłogę lub powtarzające się szarpnięcia kolanem lub kostką po stymulacji, takie jak stukanie w staw (raczej reagując normalną reakcją na jedno stuknięcie lub szarpnięcie).

• Sztywność: można to uznać za łagodną spastyczność. Chociaż nie jest to tak dramatyczne, jak niektóre z opisanych powyżej skurczów, kiedy mięśnie rozluźniają się powoli, może to powodować problemy z chodzeniem lub używaniem dłoni i palców do wykonywania delikatnych ruchów. W niektórych przypadkach sztywność może nie stanowić dużego problemu. W innych przypadkach może powodować problemy z poruszaniem się lub być na tyle bolesny, że przeszkadza w codziennym życiu.

Powoduje

Podobnie jak większość innych objawów SM, spastyczność jest spowodowana przede wszystkim demielinizacją, która w tym przypadku zwiększa napięcie mięśni.Z powodu powolnych lub przerywanych impulsów nerwowych mięśnie mogą reagować wolniej, nie rozluźniając się tak szybko, jak powinny, napinając się mimowolnie lub pozostając napiętym przez długi czas lub nawet stale.

Istnieje wiele czynników, które mogą nasilać spastyczność, działając jako wyzwalacz skurczów, takich jak:

• Infekcje, takie jak infekcje dróg oddechowych, dróg moczowych lub pęcherza moczowego
• Ból
• Rany lub uszkodzenie skóry
• Szybkie lub gwałtowne ruchy
• Wzrost temperatury wewnętrznej (na przykład z powodu gorączki lub nadmiernego wysiłku)
• Pełny pęcherz
• Wiązanie, tarcie lub podrażnianie ubrań
• Wilgotność
• Jest za gorąco lub za zimno
• Zaparcie
• Problemy z postawą
• Ekstremalne temperatury otoczenia
• Stres, zmartwienie lub niepokój

Efekty

Dla wielu osób spastyczność może być irytacją lub przemijającym problemem, który utrudnia płynne chodzenie jednego dnia, ale jest nieobecny następnego. Możliwe, że szybkie chodzenie lub wchodzenie po schodach są trudniejsze niż wcześniej. Inni mogą w rzeczywistości odnieść korzyść z łagodnej spastyczności lub sztywności, ponieważ może to przeciwdziałać pewnemu osłabieniu mięśni i ułatwić stanie lub chodzenie.

To powiedziawszy, dla niektórych osób poważne formy spastyczności lub sztywności mogą powodować problemy z poruszaniem się, ponieważ chodzenie staje się trudne lub niemożliwe. Na przykład niektóre skurcze mogą się nasilać, gdy przechodzisz z łóżka na wózek inwalidzki.

Ponadto niektóre skurcze prostowników mogą być tak nagłe i silne, że możesz spaść z krzesła lub łóżka. Skurcze zginaczy mogą powodować utrzymywanie kończyn w bolesnych pozycjach i prowadzić do wtórnego bólu stawów.

Leczenie

Istnieje wiele różnych metod leczenia spastyczności, w zależności od rodzaju skurczów, ich nasilenia i reakcji na leki. Celem leczenia jest zmniejszenie napięcia mięśniowego na tyle, aby poprawić funkcje motoryczne, ale nie tak bardzo, że mięśnie stają się słabe, co może powodować problemy z bezpieczeństwem.

Dlatego tak ważna jest ścisła współpraca z zespołem opieki zdrowotnej w celu znalezienia najlepszego planu leczenia dla Twoich indywidualnych potrzeb. Skorzystaj z naszego Przewodnika do dyskusji z lekarzami poniżej, aby rozpocząć rozmowę z lekarzem na temat odpowiedniego leczenia dla Ciebie.

Leki

Pierwszą linią leczenia spastyczności są leki doustne, w tym:

• baklofen
• Zanaflex (tyzanidyna)
• Neurontyna (gabapentyna)
• Benzodiazepiny, takie jak Klonopin (klonazepam), Valium (diazepam) i Xanax (alprazolam)
• Dantrolen (dantrolen)

Rodzaj leku przepisanego przez lekarza będzie zależał od lokalizacji, rodzaju i nasilenia skurczów. Możesz nawet potrzebować kombinacji niektórych z tych leków.

Jeśli żaden z tych leków nie jest skuteczny lub Twoja sytuacja wymaga innego leczenia, inne zatwierdzone opcje leków obejmują:

• Baklofen dooponowy: ta wszczepiona pompa wstrzykuje baklofen do przestrzeni w kręgosłupie, która zawiera płyn mózgowo-rdzeniowy.

• Zastrzyki z toksyny botulinowej: przegląd oparty na dowodachprzez American Academy of Neurology (AAN) stwierdzili, że zastrzyki z toksyny botulinowej, w szczególności Botox (onabotulinumtoxinA), Dysport (abobotulinumtoxinA) i Xeomin (inkobotulinumtoxinA), skutecznie zmniejszają napięcie mięśniowe i poprawiają funkcję bierną u osób dorosłych ze spastycznością kończyny górnej . Botox i Dysport są również skuteczne w zmniejszaniu spastyczności kończyn dolnych. AAN doszła do wniosku, że czwarty preparat do wstrzykiwania toksyny botulinowej, Myobloc (rimabotulinumtoxinB), prawdopodobnie również zmniejsza spastyczność kończyny górnej.

Zabiegi niefarmakologiczne

Ponieważ mogą one przynieść dodatkową ulgę, istnieje kilka niefarmakologicznych metod leczenia, które również możesz rozważyć, takie jak:

• Unikanie wyzwalaczy: Twój lek nie będzie tak skuteczny, jeśli nie będziesz pracował nad unikaniem lub eliminowaniem wymienionych powyżej wyzwalaczy. Na przykład, możesz nauczyć się technik relaksacyjnych, których możesz używać, gdy jesteś w stresie, upewnij się, że masz wystarczającą ilość błonnika w swojej diecie, ćwicz dobrą postawę i trzymaj się z dala od potencjalnie drażniących ubrań.

• Fizjoterapia: Zwykle obejmuje rozciąganie – pasywnie (ktoś rozciąga dla ciebie kończyny) lub aktywnie (rozciągasz mięśnie) – lub hydroterapię (ćwiczenia w wodzie). Możesz także dowiedzieć się, jak utrzymać dobrą postawę, co jest ważnym elementem w minimalizowaniu objawów spastyczności.

• Terapia zajęciowa: Terapeuta zajęciowy może pomóc Ci w pomocy, których możesz potrzebować, takich jak szelki, przystosowane siedzenie, wózki inwalidzkie i pomoce do spania lub do poprawy postawy.

Medycyna komplementarna i alternatywna (CAM)

Wiele osób doświadczających spastyczności próbuje komplementarnych i alternatywnych metod jej łagodzenia, w tym:

• Joga
• Refleksologia
• Biofeedback
• Masaż
• Tai Chi
• Przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS)
• Przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS)
• Wibracje całego ciała
• Zdjęcia z przewodnikiem

Chociaż istnieją ograniczone dowody naukowe potwierdzające stosowanie tych metod, niektórzy uważają je za pomocne, a terapie te mogą również przynieść inne korzyści w zakresie dobrego samopoczucia.

Kannabidiol w sprayu do stosowania w jamie ustnej

Spray doustny pochodzący z konopi indyjskich o nazwie Sativex (nabiximols) to kolejna potencjalna opcja leczenia spastyczności. Przegląd systematyczny badań obserwacyjnych 2019 w tym konkretnym zastosowaniu tego produktu stwierdzono, że spray jest skuteczny i bezpieczny jako dodatkowe leczenie pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, którzy nie reagują dobrze lub nie tolerują regularnie przepisywanych leków na spastyczność.

Prawie 42 do 83 procent pacjentów zauważyło co najmniej 20-procentowe zmniejszenie objawów spastyczności w ciągu pierwszego miesiąca leczenia (średnia dawka wynosiła od pięciu do sześciu rozpyleń dziennie), a spadek ten utrzymywał się przez sześć do 12 miesięcy.

Działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność, nudności i zmęczenie, dotyczyły od 10 do 17 procent uczestników, ale z biegiem czasu efekty te zmniejszały się. Naukowcy nie znaleźli również dowodów na to, że długotrwałe stosowanie sprayu prowadziło do nadużyć lub rozwoju tolerancji.

Sativex nie jest obecnie zatwierdzony w Stanach Zjednoczonych, ale jest dostępny w wielu innych krajach. Jeśli chcesz wypróbować spray z konopi indyjskich, nie używaj go samodzielnie — porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jak możesz go uzyskać i jaka dawka jest dla Ciebie odpowiednia.

Chirurgia

W najcięższych przypadkach spastyczności istnieje opcja chirurgiczna, w której nerwy są zerwane. Jest to jednak rzadko potrzebne lub używane.

Kiedy radzisz sobie ze spastycznością, postaraj się jak najlepiej poruszać, rozciągać się, unikać pewnych wyzwalaczy i angażować się w terapie, takie jak fizjoterapia lub hydroterapia. Pamiętaj, aby leczyć również swój umysł. Poinformuj swojego lekarza, jeśli spastyczność wpływa na jakość życia, aby oboje mogli pracować nad planem, który pomoże ci poczuć się jak najlepiej.