Czy przerwy naprawdę działają w przypadku małych dzieci?

Dając maluchowi „przerwę” za złe zachowanie, wydaje się dość łatwe. Usuń malucha z sytuacji, w której się bawi, posadź go na krześle lub w innym pokoju i powiedz mu, że ma przerwę w zajęciach. A przynajmniej taka jest teoria. Ale czy przerwy w dyscyplinie dziecka rzeczywiście działają? Często zależy to od tego, kogo zapytasz i jak zastosujesz dyscyplinę.

Zalety przerwy w pracy

Zwolennicy przerw stosowanych do dyscyplinowania dzieci twierdzą, że usunięcie źle zachowującego się dziecka z zajęć i umieszczenie go w z góry określonym miejscu lub nawet „przerwa” lub tak zwane „myślące” krzesło zapewnia maluchowi kontrolowany sposób na uspokoić się.

Adwokaci twierdzą, że prawidłowo zachowujące się dzieci mogą kontynuować swoją aktywność bez dalszych przerw ze strony źle zachowującego się dziecka, a rodzic może wykorzystać koniec przerwy, aby omówić z dzieckiem, co się stało, dlaczego nie jest to właściwe i jak dziecko powinno się zachowywać w przyszłości.

Oto kluczowe wskazówki, o których należy pamiętać, korzystając z limitów czasu:

Porozmawiaj o oczekiwaniach behawioralnych

Często omawiaj oczekiwania behawioralne, aby Twoje dziecko miało podstawową wiedzę na temat dobra i zła oraz konsekwencji. Korzystanie z limitu czasu bez wcześniejszej dyskusji na temat tego, co to oznacza dla dziecka, może odbić się na rodzicu. Pozytywnie przypomnij maluchowi o swoich oczekiwaniach bezpośrednio przed aktywnością.

Utrzymuj krótkie przerwy

Ilość czasu na przerwę powinna być dostosowana do wieku dziecka. Większość zwolenników zaleca wykorzystanie jednej minuty na rok z młodym. Zbyt długa przerwa może spowodować, że małe dzieci faktycznie zapomną, kiedy zostały umieszczone w jednym miejscu. Pamiętaj, że Twoim zamiarem jest odseparowanie ich od akcji — a nie sprawienie, by przestraszyli się ani nie wpadli w panikę — dlatego rozważnie wybieraj miejsce, w którym zostaniesz zatrzymany.

Nie nadużywaj przerw

Oszczędnie korzystaj z przerw. Nadużywanie ich przy każdym wykroczeniu malucha znacznie osłabi ich skuteczność.

Porozmawiaj z nimi po przerwie

Porozmawiaj z maluchem, gdy skończy się czas. Zapewnij dziecko, że kochasz je bez względu na wszystko, ale jednocześnie przypominaj mu, że na pewne zachowania nie można pozwolić. Porozmawiaj krótko o tym, jak można było lepiej poradzić sobie z sytuacją. Nie przesadzaj też. Rozmowa powinna być pozytywna, pełna miłości i rzeczowa.

Podążaj przez

Nigdy nie groź sobie „przerwy”, a potem jej nie wykonuj. Zasadniczo czynisz siebie nieefektywnym dyscyplinującym. Nie dawaj wielu szans i nie mów „dostaniesz przerwę”, jeśli nie przestaniesz czegoś robić, a potem nie wykonasz tego.

Jeśli to powiesz, zrób to… nawet jeśli sytuacja sprawia, że ​​oddanie sobie przerwy jest niezręczne, a nawet zawstydzające. Rodzice wokół ciebie zrozumieją i prawdopodobnie będą zadowoleni, że usuwasz swoje niewłaściwie zachowujące się dziecko z sytuacji.

Odejdź, jeśli to konieczne

Jeśli Twoje dziecko wpada w szał, wpada w złość lub uderza, gryzie lub w inny sposób traci kontrolę, gdy próbujesz wyznaczyć sobie przerwę, bądź przygotowany na odejście (lub przynajmniej usiądź w samochodzie, holu lub z dala od akcji). ). Natychmiast. Proszę! Zapomnij o zakłopotaniu i odciągnij swoje dziecko od sytuacji — kopanie i krzyczenie, jeśli musisz — ale nie zrujnuj tego wydarzenia dla wszystkich innych.

Co więcej, nie pozwól, aby Twoje dziecko czuło się wzmocnione, że spróbujesz słodko porozmawiać lub przekupić je, aby postępował właściwie. Możesz być zawstydzony tym, że musisz odejść za pierwszym razem, ale kiedy ty i twoje dziecko dobrze rozumiecie, to ty będziesz się uśmiechać, gdy następnym razem będzie to cudze dziecko zachowywać się niewłaściwie, podczas gdy twoje zachowuje się jak słodki cherubin.

Wady limitu czasu

Przeciwnicy przestojów wydają się być dość surowi w swojej krytyce tego stylu dyscypliny dziecięcej. Wielu pesymistów taktyka dyscypliny jest nadużywana i stosowana niekonsekwentnie, a dziecko często nie ma pojęcia, dlaczego musi być umieszczone w przerwie. W końcu, jak mówią, wiele małych dzieci powraca do tego samego niewłaściwego zachowania po upływie czasu.

Czy to umyślny akt nieposłuszeństwa? Nie, wcale. Tyle, że dziecko nie zastosowało swojej kary do zachowania, które robiło w pierwszej kolejności. Jeśli maluch nie nawiąże kontaktu, rodzic może być coraz bardziej sfrustrowany, a interakcje między dzieckiem a rodzicem mogą się nasilać. Co więcej, dziecko nie nauczyło się niczego z tego doświadczenia.

Oto kluczowe powody, dla których nie należy korzystać z limitów czasu:

Wiek Twojego dziecka

Twoje dziecko może być zbyt małe, aby zrozumieć znaczenie przerwy. Jeśli nie „rozumie”, dlaczego jest ukarany, a nawet dlaczego przerwa na żądanie jest tak wielką sprawą, oznacza to, że twoja taktyka dyscyplinarna nie działa.

Przerwa staje się bitwą

Twoje dziecko opiera się przerwom. Jeśli znajdziesz się w ciągłej walce ze swoim maluchem, aby spróbować „zmusić” go do pozostania w przerwie, ponieważ ciągle wstaje, to podejście może nie działać dla Ciebie lub Twojego dziecka.

Niektórzy rodzice próbują skrócić czas swoich dzieci, kontynuując dodawanie czasu do przerwy za każdym razem, gdy wstają lub się poruszają. Oznacza to, że siedzisz tam, zachowując czas i obserwując każdy ich ruch. W końcu jesteś zły i zdenerwowany, a twoje dziecko prawdopodobnie może zmienić całe doświadczenie w bitwę.

Nie jesteś konsekwentny

Większość rodziców nie stosuje konsekwentnie przerw. Więcej rodziców „grozi” przerwą, niż faktycznie stosuje dyscyplinę, skutecznie czyniąc ją bezużyteczną. W końcu, ile razy słyszałeś, jak rodzic wypowiadał słowa „Jeśli teraz nie przestaniesz, to przekroczysz limit czasu!”, tylko po to, by nie zrobić nic z złym zachowaniem dziecka, kiedy to trwa? Grożenie działaniem i niewykonanie tego jest ostatecznym nie-nie-rodzicielstwem.

Zamiast tego wypróbuj przekierowanie

Wypróbuj proste i pozytywne przekierowanie. Zwolennicy przerwy często twierdzą, że zwykłe przekierowanie zachowania malucha i tak działa lepiej niż kara dla małych dzieci.

Niezależnie od tego, czy jesteś za, czy przeciw, jeśli chodzi o wykorzystanie przerw jako formy dyscypliny dziecka, obie strony zgadzają się w jednej kluczowej kwestii: jeśli dziecko zachowuje się niewłaściwie i powoduje potencjalną krzywdę sobie lub innym i rujnuje wydarzenie, rodzice powinni usunąć je z czynność lub sytuacja natychmiast, bez drugiej szansy. Chociaż impreza może się skończyć dla tego dziecka tego dnia, nie ma powodu, aby rujnować ją wszystkim innym! I zawsze jest następny raz, żeby maluch zrobił to dobrze!