Niestabilność hemodynamiczna

Przy ustalaniu przebiegu leczenia wielu dolegliwości medycznych — zwłaszcza chorób serca — często zaleca się pracownikom służby zdrowia wzięcie pod uwagę, czy pacjent cierpi na „niestabilność hemodynamiczną”, czy nie. Jest to bardzo powszechny termin, ale może mieć różne znaczenia dla różnych pracowników służby zdrowia, w zależności od ich poziomu wykształcenia, a w niektórych przypadkach od miejsca, w którym zostali przeszkoleni. Zrozumienie, co to znaczy i jak wygląda, jest ważne, aby w pełni zrozumieć intencje autora, który używa go w wytycznych medycznych lub diagnozie.

Na pierwszy rzut oka termin ten nie wymaga wyjaśnień. Hemo- odnosi się do krwi, podczas gdy -dynamic odnosi się do ruchu krwi w ciele. Za ruch krwi odpowiada w dużej mierze układ krążenia. Wzmianka o niestabilności jest również oczywista. Oznacza to, że dopóki świadczeniodawcy nie zrobią czegoś, proces jest niestabilny i zagrożony niepowodzeniem.

Niektóre powszechne synonimy niestabilności hemodynamicznej obejmują zapaść krążeniowa, wstrząs (zwłaszcza wstrząs dekompensacyjny), hipoperfuzję i niewydolność sercowo-naczyniową. Ponadto niektóre terminy opisują przyczyny niestabilności hemodynamicznej, a jednocześnie pełnią rolę synonimów, takich jak hipowolemia i niedociśnienie.

Oznaki

To nie dzieje się samotnie. Pacjenci nie tylko stają się niestabilni hemodynamicznie bez powodu. Jest to zespół, który zawsze towarzyszy (lub zwiastuje) inny problem, taki jak zawał serca lub wstrząs krwotoczny.

W obliczu innych warunków, oto charakterystyczne oznaki niestabilnego hemodynamicznie pacjenta (wystarczy tylko kilka z nich, aby się zaniepokoić):

• Blada i chłodna skóra
• Pocenie się (pocenie)
• Zmęczenie
• Bardzo szybki lub bardzo wolny puls (szybki może być reakcją lub przyczyną niestabilności; powolny jest prawie zawsze przyczyną)
• Niskie ciśnienie krwi (bardzo późny objaw)
• duszność (za mało krwi dostaje się do płuc)
• Ból w klatce piersiowej (może być związany z niewystarczającym przepływem krwi w sercu)
• Zamieszanie (prawdopodobnie po spadku ciśnienia krwi)
• Utrata przytomności (omdlenie, co jest złe)

Lekarze zazwyczaj mają szerszą definicję niestabilności hemodynamicznej niż wielu innych świadczeniodawców. Zrozumienie niuansów reakcji organizmu na wadliwy układ krążenia jest bardzo ważne przy próbie identyfikacji niestabilnego hemodynamicznie pacjenta. Lekarze, jako grupa, mają dość silne pojęcie o tych niuansach.

Niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi) jest w dużej mierze oznaką niestabilności hemodynamicznej, ale w żadnym wypadku nie jest pierwszą rzeczą, jaką można zobaczyć u niestabilnego pacjenta. Zbyt często niskie ciśnienie krwi jest używane jako zastępstwo niestabilności hemodynamicznej przez niektórych pracowników służby zdrowia, ale organizm będzie reagował na wahania ciśnienia krwi na długo przed tym, zanim ta konkretna oznaka życiowa zostanie wyraźnie zidentyfikowana.

Syndrom walki lub ucieczki

Ponieważ układ krążenia zawodzi, istnieje kilka oznak, że organizm próbuje rozwiązać problem, co wskazuje na problem. Prawie wszystkie z nich pochodzą ze współczulnego układu nerwowego, urządzenia przyspieszającego ciało i naszej reakcji na stres. Współczulny układ nerwowy jest napędzany między innymi przez epinefrynę (znaną również jako adrenalina) i często określany jest jako „syndrom walki lub ucieczki”. Jest to mechanizm fizjologiczny, który wywołuje ludzkie ciało, gdy czuje się zagrożone. Chodzi o to, że ciało przygotowuje się do walki lub ucieczki przed drapieżnikiem.

Syndrom walki lub ucieczki dotyczy głównie krążenia. Stymulacja współczulnego układu nerwowego powoduje koncentrację przepływu krwi w dużych grupach mięśniowych ramion i nóg, dzięki czemu można rozpocząć walkę lub bieganie. Przepływ krwi i aktywność w układzie pokarmowym są chwilowo zmniejszone (możesz strawić cheeseburgera, jeśli przeżyjesz spotkanie z lwem górskim). Zwiększa się przepływ krwi do oczu, nosa i mózgu, tym lepiej cię słyszeć i widzieć, moja droga. Drogi oddechowe w płucach rozszerzają się, aby umożliwić większy przepływ powietrza, a szybkie tętno zapewnia szybszy przepływ krwi do płuc, aby pozostała świeża i dotleniona. Wreszcie, na wypadek, gdyby tygrys szablozębny dostał kilka zastrzyków, przepływ krwi jest kierowany z dala od powierzchni skóry, aby zmniejszyć krwawienie, a gruczoły potowe włączają się, aby pomóc ochłodzić się, gdy sytuacja się nagrzewa.

Duża część tej sympatycznej reakcji na stres, która jest dokładnie taka sama, niezależnie od tego, czy stres wynika z zmniejszonej perfuzji (wypełniania krwi) w mózgu, czy też dlatego, że mózg myśli, że ma zostać zjedzony przez zombie, jest tak samo pomocna podczas stanu chorobowego tak jak w apokalipsie zombie.

Objawy skórne – blade i chłodne, ponieważ krew nie płynie po powierzchni i mokra z powodu pocenia się (potnica) – zdradzają, że zachodzi reakcja na stres. Zauważ, że nic tutaj nie wymaga niskiego ciśnienia krwi. Rzeczywiście, w typowej reakcji walki lub ucieczki ciśnienie krwi wzrasta, co sprawia, że ​​syndrom walki lub ucieczki jest doskonałą odpowiedzią na schorzenia, które powodują spadek ciśnienia krwi.

Kiedy stosować niestabilność hemodynamiczną?

W leczeniu schorzeń związanych z sercem stabilność hemodynamiczna jest głównym wskaźnikiem tego, kiedy należy interweniować. Pacjentkę z bradykardią lub tachykardią należy leczyć znacznie bardziej agresywnie w przypadku niestabilności hemodynamicznej, niż gdy wydaje się, że jest stabilna.

Wiele wytycznych używa tego jako papierka lakmusowego, co sprawia, że ​​o wiele ważniejsze jest wyraźne rozpoznanie tego. Istnieją sposoby oceny stabilności hemodynamicznej za pomocą monitorowania inwazyjnego, ale nie jest to trudny zespół do zidentyfikowania przy odpowiedniej ocenie klinicznej.

Wstrząs a niestabilność hemodynamiczna

Niestabilność hemodynamiczną łatwo pomylić z szokiem, ale szok to termin, który ma kilka znaczeń i tylko jedno z nich ma cokolwiek wspólnego z tym, czy pacjent jest w stanie odpowiednio rozprowadzić krew w swoim ciele. Pozostałe dwie dotyczą emocjonalnego przytłoczenia lub elektryczności.

Wstrząs to stan chorobowy o określonych typach i poziomach, w przeciwieństwie do niestabilności hemodynamicznej. Istnieją cztery rodzaje wstrząsu: kardiogenny, dystrybucyjny (w tym neurogenny, anafilaktyczny i septyczny), hipowolemiczny (w tym krwotoczny) i oddechowy (co nie zgadza się z niektórymi świadczeniodawcami, że jest to zespół wstrząsowy).W skali od złego do gorszego szok może być albo skompensowany (ciśnienie krwi nadal w normalnym zakresie), albo zdekompensowany (ciśnienie krwi jest niskie). Można powiedzieć, że wstrząs zdekompensowany jest pacjentem we wstrząsie niestabilnym hemodynamicznie.

Jeśli chodzi o identyfikację podstawowej przyczyny stanu zdrowia pacjenta, zrozumienie rodzajów wstrząsu i umiejętność ich identyfikacji wykracza daleko poza zwykłe zrozumienie niestabilności hemodynamicznej.

Słowo o hipoperfuzji

Perfuzja jest jednym z tych starych terminów, które utrzymują się w medycynie po tym, jak straciły kontrolę nad resztą współczesnego leksykonu. Oznacza wypełnianie krwią i jest często używane w odniesieniu do krwi wypełniającej naczynia włosowate. Kapilary są w zasadzie pasywnymi kanałami, do których czerwone krwinki mogą wejść tylko w jednym pliku. Łóżka kapilarne są jak gąbki i wypełniają się krwią tylko wtedy, gdy istnieje odpowiednie ciśnienie, aby wepchnąć krew do maleńkich naczyń.

Hipo- (zbyt mała) perfuzja (wypełnienie) odnosi się do niedostatecznej ilości krwi wypełniającej łożyska naczyń włosowatych w ciele. Jest to wynikiem niestabilności hemodynamicznej, ale jest równoznaczne ze wstrząsem. W rzeczywistości terminy szok i hipoperfuzja są całkowicie zamienne.