Anatomia głębokiego nerwu strzałkowego

Nerw strzałkowy głęboki, zwany także głębokim nerwem strzałkowym, jest nerwem obwodowym łydki. Jest to końcowa gałąź nerwu strzałkowego wspólnego, która jest gałęzią nerwu kulszowego. Nerw strzałkowy głęboki zawiera zarówno włókna ruchowe, jak i czuciowe.

Anatomia

Wszystkie twoje nerwy, z wyjątkiem nerwów czaszkowych, odchodzą od rdzenia kręgowego. Nerwy rozciągające się od kręgosłupa do kończyn nazywane są nerwami obwodowymi. Gdy nerwy obwodowe przemieszczają się w dół rąk i nóg, wysyłają gałęzie, które łączą się z różnymi mięśniami i innymi tkankami, aby zapewnić im funkcję motoryczną (ruch), funkcję czuciową (uczucie) lub obie.

Korzenie nerwu kulszowego opuszczają rdzeń kręgowy między kręgami w odcinku lędźwiowym i krzyżowym dolnej części pleców. Korzenie łączą się i stają się pojedynczym nerwem, który przebiega przez pośladki i tył uda.

Kiedy nerw kulszowy dociera do tak zwanego dołu podkolanowego (potocznie znanego jako „dołek kolanowy”), wydziela dwie główne gałęzie:

1. Nerw piszczelowy
2. Nerw strzałkowy wspólny

Nerw piszczelowy biegnie wzdłuż tylnej części nogi, podczas gdy wspólny nerw strzałkowy owija się wokół kolana, aby dostać się do przedniej części łydki. Tuż poniżej kolana wspólny nerw strzałkowy dzieli się na dwie końcowe gałęzie:

1. Nerw strzałkowy powierzchowny
2. Nerw strzałkowy głęboki

Struktura

Nerw strzałkowy głęboki wysyła gałęzie motoryczne do kilku mięśni łydki, w tym:KątKąt

• Piszczelowy przedni
• Prostownik długi palucha
• Extensor digitorum longus
• Fibularis tertius

Wysyła również gałąź do stawu skokowego, a następnie odkłada dwie gałęzie do stopy:

1. Gałąź boczna, która łączy się z mięśniami prostownika palca krótkiego i prostownika palucha krótkiego
2. Gałąź przyśrodkowa, która jest nerwem skórnym

Boczna i przyśrodkowa to końcowe gałęzie nerwu strzałkowego głębokiego.

Lokalizacja

Nerw strzałkowy głęboki z miejsca, w którym wywodzi się między mięśniem strzałkowym długim a szyjką kości strzałkowej (kości na zewnątrz łydki), przesuwa się do przedniego przedziału łydki i biegnie w dół wzdłuż tętnicy piszczelowej przedniej.

Następnie przechodzi między mięśniem piszczelowym przednim a prostownikiem długim palca, a następnie wzdłuż prostownika palucha długiego, wysyłając gałęzie motoryczne, które łączą się z tymi mięśniami, a także z mięśniem strzałkowym tertius w dolnej części nogi.

Kontynuując w dół, przecina staw skokowy, dzieląc się na końcowe gałęzie wzdłuż górnej części stopy.

Funkcjonować

Górna część głębokiego nerwu strzałkowego zapewnia funkcje motoryczne mięśni, podczas gdy dolna część zapewnia funkcje motoryczne i sensoryczne częściom stopy.KątKąt

Funkcje motorowe

Dzięki unerwieniu mięśnia piszczelowego przedniego, prostownika długiego palucha, prostownika długiego palca i strzałkowego nerwu strzałkowego głębokiego odpowiada za cofanie stopy — przeciwny ruch wskazywania palców stóp. Ten ruch, zwany zgięciem grzbietowym, jest ważny dla chodzenia. Zgięcie grzbietowe jest wymagane zarówno wtedy, gdy pięta uderza o podłogę, jak i gdy noga porusza się do przodu.KątKąt

Poprzez swoją boczną gałąź nerw ten pozwala mięśniom wyprostować palce.

Funkcja sensoryczna

Przyśrodkowa gałąź głębokiej gałęzi strzałkowej jest czuciowa – dotyczy jednego bardzo małego miejsca na czubku stopy. Przekazuje informacje o temperaturze i odczuciach ze skóry między dużym palcem a drugim palcem.Kąt(Końcowa gałąź nerwu strzałkowego powierzchownego dostarcza informacji czuciowych dla pozostałej części górnej powierzchni stopy).

Powiązane warunki

Głównym stanem związanym z głębokim nerwem strzałkowym jest opadanie stopy. Ten stan jest najczęstszą mononeuropatią (uszkodzenie pojedynczego nerwu) nóg.

Opadanie stopy to utrata zdolności do zgięcia grzbietowego stopy z powodu uwięzienia lub ucisku nerwu. Może się to zdarzyć w dowolnym momencie drogi nerwu w dół łydki lub stopy. Kompresja jest zwykle spowodowana stanem zapalnym spowodowanym przeciążeniem lub obcisłymi butami, zwłaszcza ciasnymi butami narciarskimi. Może również pochodzić z guzów lub innych narośli, które wywierają nacisk na nerw. Jak dobrze, nerw może zostać uszkodzony podczas operacji kolana.

Inne schorzenia, które mogą prowadzić do opadania stopy, obejmują:

• Cukrzyca

• Niedokrwienie (upośledzony przepływ krwi)

• Choroba neuronu ruchowego
• Paraliż dziecięcy
• Udar

Opadająca stopa powoduje, że palce stóp pozostają wyprostowane podczas chodzenia, co może utrudnić im oderwanie się od ziemi podczas kołysania nogą. Stopa ma tendencję do klepania, gdy schodzi na podłogę przy każdym kroku, ponieważ nie możesz kontrolować jej ruchu, gdy jest opuszczana.

Lekarze mogą wskazać przyczynę opadania stopy poprzez różne testy i skany, w tym:

• promienie rentgenowskie
• Ultradźwięk
• tomografia komputerowa
• Rezonans magnetyczny (MRI)
• Elektromiografia (EMG), czyli badanie aktywności elektrycznej w mięśniach
• Testy przewodzenia nerwów, które mierzą szybkość przemieszczania się sygnałów elektrycznych przez nerwy

Rehabilitacja

Sposób leczenia opadania stopy zależy od tego, co go powoduje. W niektórych przypadkach może nie być uleczalne, a związany z tym ból i niepełnosprawność będą trwałe.

Leczenie może obejmować:KątKąt

• Fizykoterapia
• Szelki lub szyny
• Stymulacja nerwów
• Operacja