Anatomia kości jarzmowej

Kości jarzmowe są bardziej znane jako kości policzkowe. Kości te znajdują się tuż pod każdym okiem i rozciągają się w górę do zewnętrznej strony każdego oka. Kości jarzmowe łączą się z kilkoma innymi kośćmi twarzy, w tym z nosem, szczęką, częściami oka i kośćmi tuż przed uszami.

Kość jarzmowa składa się z chrząstki, gdy płód jest w macicy, z kościotworzeniem zaraz po urodzeniu. Ze względu na swój rozmiar i funkcję łączenia ze sobą wielu kości twarzy, słabo rozwinięte kości jarzmowe powodują istotne problemy związane z budową twarzy. Najważniejszym stanem związanym z kośćmi jarzmowymi jest złamanie.

Anatomia

Kość jarzmowa jest nieco prostokątna z częściami, które rozciągają się w pobliżu oczodołów i w dół w pobliżu szczęki. Przednia część kości jest gruba i postrzępiona, aby umożliwić jej połączenie z innymi kośćmi twarzy. Ta grubość pozwala również kości pozostać mocną i wytrzymałą, aby chronić delikatniejsze rysy twarzy. Inne części kości jarzmowej obejmują stawy w pobliżu szczęki, w pobliżu uszu oraz w pobliżu czoła i czaszki.

W pobliżu czaszki stawy (gdzie łączą się dwie kości) nie są tak grube. Pozwala to na przejęcie struktury czaszki jako głównego obrońcy mózgu i innych leżących u jego podstaw struktur. W kości jarzmowej znajduje się również tunel zwany otworem jarzmowo-twarzowym, który umożliwia przejście integralnych żył i tętnic przez twarz.

Wariacje anatomiczne

Zmiany anatomiczne kości jarzmowej mogą obejmować obecność dodatkowego stawu dzielącego kość na dwie dodatkowe sekcje. Różnice te są powszechnie obserwowane u osób pochodzenia japońskiego i indyjskiego.KątZaobserwowano również, że niektóre osoby mają więcej niż jeden tunel w kości jarzmowej, znany również jako otwór jarzmowy.

Na kości jarzmowej niektórych osobników zauważono obecność więcej niż jednego punktu orientacyjnego, takiego jak wypukłości i bruzdy. Inne odmiany obejmują różnice w miejscu, w którym kość jarzmowa styka się z kością szczęki i czołem, a także dłuższe punkty orientacyjne w miejscu tych stawów.

Większość z tych zmian nie prowadzi do rozwoju żadnych schorzeń ani obaw. Jednak obecność dodatkowego otworu jarzmowego może być mylona z niezagojonym lub rozerwanym złamaniem.KątMoże to prowadzić do podjęcia przez lekarzy prób opóźnionego leczenia tego, co uważają za złamanie.

Funkcjonować

Kość jarzmowa funkcjonuje jako struktura, która łączy kości twarzy, chroniąc jednocześnie tętnice, nerwy, żyły i narządy znajdujące się pod powierzchnią. Łuki kości jarzmowej nadają policzkom strukturę wypełniającą twarz.

Sama kość jarzmowa nie ma zdolności do ruchu, ponieważ jest kością nieruchomą, co pozwala jej funkcjonować głównie w celach ochronnych. Jednak dolna część kości jarzmowej, która łączy się z kością szczęki, pomaga w zapewnieniu ruchu kości szczęki. Ten ruch pozwala ustom funkcjonować między innymi w celu mimiki, mówienia, żucia, picia, kaszlu, oddychania. Stabilność kości jarzmowej zapewnia również ruch związany z innymi kośćmi połączonymi z kością jarzmową.

Dodatkowo rowki i wgłębienia górnej kości jarzmowej zapewniają miejsce dla mięśni czoła i górnej części czaszki. Pozwala to na połączenie kości jarzmowej i innych kości twarzy z górną częścią czaszki.

Powiązane warunki

Najczęstszym stanem związanym z kością jarzmową jest złamanie.KątZłamanie dna oczodołu, części kości jarzmowej, która jest przyczepiona do oka, również ma wpływ na funkcję kości jarzmowej. Ten rodzaj złamania nazywany jest wydmuchem i może spowodować złamanie kości jarzmowej, przemieszczenie górnej części kości jarzmowej, która łączy się z czaszką i może spowodować głębsze złamanie oczodołu. Złamania szczęki mogą również wpływać na dolną część kości jarzmowej, powodując trudności w żuciu, mówieniu i innych funkcjach związanych z jamą ustną.

Problemy ze wzrokiem mogą być związane ze złamaniami oczodołu, wraz ze skurczami mięśni pobliskich mięśni twarzy.KątDzieje się tak zazwyczaj w przypadkach, w których zajęcie nerwów wynika ze złamania kości.

Rehabilitacja

Złamania kości jarzmowej są diagnozowane za pomocą zdjęcia rentgenowskiego. Pacjentów instruuje się, aby nie wydmuchiwali nosa ani nie wykonywali dużych ruchów twarzy, które mogą powodować ból lub dodatkowo zakłócać złamanie. W zależności od ciężkości złamania, kość jarzmowa może być monitorowana w domu i leczona antybiotykami w celu zapobiegania lub leczenia infekcji.

Poważniejsze złamania jarzmowe mogą powodować wewnętrzne przemieszczenie gałki ocznej, trwałe podwójne widzenie lub zmiany kosmetyczne. Te przypadki wymagają operacji, aby zastosować stabilizatory do kości i zminimalizować powikłania.

Brak kosmetycznych zmian po urazie twarzy u dzieci może skutkować opóźnioną diagnozą. Wypryski z białymi oczami to złamania oczodołu, które występują u dzieci i powodują objawy podobne do wstrząśnienia mózgu. Może to obejmować nudności, wymioty i zmiany poznawcze. Takie przypadki mogą spowodować, że pracownicy służby zdrowia leczą wstrząśnienie mózgu i pozostaną nieświadomi złamania kości jarzmowej i/lub oczodołu. Jeśli wyprysk białych oczu nie zostanie natychmiast wyleczony, istnieje możliwość śmierci tkanki, co może spowodować infekcję i poważniejsze skutki uboczne.