Anatomia tarczycy

Tarczyca jest częścią układu hormonalnego (wraz z nadnerczami, podwzgórzem, przysadką, jajnikami i jądrami). Gruczoł tarczycy uwalnia hormony do krwiobiegu, aby kontrolować metabolizm, który jest głównym sposobem, w jaki organizm zużywa energię. Oprócz metabolizmu, uwalniane hormony pomagają również w procesach takich jak wzrost kości, rozwój mózgu, tętno, trawienie, funkcjonowanie mięśni, temperatura ciała, cykle menstruacyjne i inne. Tarczyca może również w razie potrzeby wytwarzać więcej hormonów, na przykład w celu zwiększenia temperatury ciała lub gdy kobieta jest w ciąży. Jeśli tarczyca wytwarza za dużo lub za mało hormonów, mogą wystąpić niektóre typowe zaburzenia tarczycy, w tym choroba Hashimoto i choroba Gravesa-Basedowa.

Anatomia

Gruczoł tarczycy znajduje się z przodu szyi, tuż pod krtanią oraz obok i wokół tchawicy. Ma kształt motyla ze względu na gruczoł składający się z dwóch płatów, które są połączone kawałkiem tkanki zwanej przesmykiem. Każdy płat jest wypełniony pęcherzykami zawierającymi hormony, których organizm potrzebuje do funkcjonowania. Dwie kapsułki otaczają tarczycę — zewnętrzną warstwę, która łączy się z mięśniami skrzynki głosowej i otaczającymi nerwami, oraz jedną pomiędzy tą warstwą a tarczycą, która umożliwia poruszanie się tarczycy podczas połykania lub mówienia.KątKąt

Istnieją również dwa rodzaje komórek, które tworzą tkankę tarczycy — komórki pęcherzykowe i komórki przypęcherzykowe. Te dwie komórki są odpowiedzialne za wytwarzanie pewnych hormonów, które tarczyca następnie wydziela do krwiobiegu. Komórki pęcherzykowe (nazywane również komórkami nabłonka tarczycy, które stanowią większość tarczycy) wytwarzają tyroksynę (T4) i trójjodotyroninę (T3), które są głównymi hormonami regulującymi metabolizm, podczas gdy komórki parapęcherzykowe (zwane również komórkami C ) tworzą kalcytoninę, która pomaga regulować poziom wapnia i fosforanów we krwi.KątKąt

Wariacje anatomiczne

Istnieje wiele odmian, które może przybrać tarczyca, a to może wpływać na działanie tarczycy i zaburzenia wynikające z tych różnic. W badaniu obejmującym 52 zwłoki mężczyzn i 18 kobiet 9,6% mężczyzn i 5,6% kobiet nie miało przesmyku tarczycy.

Możliwe jest również, że płaty tarczycy będą miały różne rozmiary. Niektóre osoby mają płat piramidowy, który jest uważany za trzeci płat tarczycy, który wywodzi się z przesmyku. Niektóre gruczoły tarczycy mogą, ale nie muszą mieć dźwigacza gruczołowego tarczycy, włóknistej opaski rozciągającej się od płata piramidowego do przesmyku.

W niektórych przypadkach gruczoł tarczycy może się powiększyć (znany jako stan zwany wole) lub rozwinąć grudki komórek zwane guzkami tarczycy, które często są łagodne, ale czasami mogą wskazywać na raka tarczycy.

Funkcjonować

Tarczyca jest kontrolowana przez podwzgórze i przysadkę mózgową, które znajdują się w mózgu. Podwzgórze uwalnia hormon uwalniający tyreotropinę (TRH), który następnie mówi przysadce mózgowej, aby uwolniła hormon stymulujący tarczycę (TSH). Podwzgórze i przysadka mózgowa wspólnie wiedzą, kiedy poziom hormonów tarczycy jest zbyt wysoki lub zbyt niski, i wydzielając odpowiednią ilość TRH i TSH, mogą sygnalizować tarczycy, ile lub jak mało hormonów musi wytworzyć.

Jednym z najważniejszych elementów produkcji hormonów tarczycy jest jod, który w większości pozyskujemy z pożywienia lub suplementów. Zarówno T3, jak i T4 potrzebują jodu do produkcji przez tarczycę. Gdy jod dostanie się do tarczycy, zostaje przekształcony w T3 i T4. Są one następnie uwalniane do krwiobiegu, aby pomóc w wielu funkcjach, takich jak zwiększenie tempa metabolizmu w ciele, wzrost, rozwój mózgu i inne. Niektóre z najwyższych źródeł jodu w diecie obejmują ser, mleko krowie, jajka, ryby morskie, mleko sojowe i jogurt.

Powiązane warunki

W zależności od tego, czy tarczyca jest nadczynna, czy nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, mogą z tego wynikać niektóre zaburzenia. Do powszechnych chorób tarczycy należą:

• Nadczynność tarczycy
• Niedoczynność tarczycy
• choroba Hashimoto
• choroba Gravesa-Basedowa
• wole
• Guzki tarczycy
• Rak tarczycy

Testy

Twój lekarz może przeprowadzić serię badań krwi, aby ustalić, czy możesz mieć zaburzenia tarczycy, a także sprawdzić, jak dobrze działa twoja tarczyca. Obejmują one:

• Test TSH: przysadka produkuje TSH, a to informuje tarczycę o ilości hormonu, którą musi wytworzyć. Jeśli masz wysoki poziom TSH, oznacza to, że możesz mieć niedoczynność tarczycy. Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, więc przysadka nadal uwalnia TSH, aby spróbować zasygnalizować jej zwiększenie produkcji hormonów. Alternatywnie, niski poziom TSH może sygnalizować nadczynność tarczycy, ponieważ hormon tarczycy wytwarza zbyt wiele hormonów, a przysadka próbuje spowolnić go poprzez zatrzymanie uwalniania TSH.

• Test całkowitej tyroksyny (T4): W niektórych przypadkach poziom T4 może być wyższy lub niższy nie z powodu zaburzeń tarczycy (na przykład, gdy jesteś w ciąży lub przyjmujesz pewne leki). Ale jeśli wcześniej istniejący stan nie jest za twoim poziomem T4, wysoki T4 może wskazywać na nadczynność tarczycy, podczas gdy niski T4 może być przyczyną niedoczynności tarczycy.

• Test trijodotyroniny (T3): Jeśli twoje poziomy T4 są normalne, ale nadal masz objawy choroby tarczycy, poziomy T3 zostaną zbadane w tym samym czasie. Podobnie jak w przypadku testu T4, wysoki lub niski poziom T3 może wskazywać na nadczynność lub niedoczynność tarczycy.

• Test na przeciwciała tarczycy: Poziom przeciwciał we krwi może pomóc określić, czy twoje zaburzenie tarczycy jest spowodowane stanem autoimmunologicznym, takim jak choroba Hashimoto lub choroba Gravesa-Basedowa. Wysoki poziom przeciwciał często wskazuje, że tarczyca stara się chronić przed błędnym atakiem układu odpornościowego.

Oprócz tych badań krwi można wykonać badanie ultrasonograficzne, badanie tarczycy lub test wychwytu radioaktywnego jodu, aby sprawdzić czynność tarczycy i znaleźć dokładną przyczynę diagnozy nadczynności lub niedoczynności tarczycy, a także zbadać wszelkie guzki lub nieprawidłowości w tarczycy. Wykonanie badania krwi jest zawsze pierwszym krokiem i pomoże twojemu lekarzowi zdecydować, czy potrzebne są dalsze badania.