Anatomia trzeciej komory

Mózg składa się z skomplikowanych, połączonych ze sobą, wypełnionych płynem wnęk, zwanych komorami. Układ komorowy składa się z dwóch komór bocznych, komory trzeciej, wodociągu mózgowego i komory czwartej. Są wypełnione płynem mózgowo-rdzeniowym (CSF) wytwarzanym przez splot naczyniówkowy.

Trzecia komora jest wąską jamą mózgu w kształcie lejka, która znajduje się w linii środkowej między dwiema półkulami międzymózgowia. Trzecia komora stanowi centralną część mózgu i ułatwia komunikację między innymi komorami.

Podobnie jak w przypadku innych komór mózgu, główną funkcją trzeciej komory jest wytwarzanie, wydzielanie i przenoszenie płynu mózgowo-rdzeniowego. Pełni również kilka bardzo ważnych drugorzędnych ról, takich jak ochrona mózgu przed urazami i urazami oraz transport składników odżywczych i odpadów z ośrodkowego układu nerwowego organizmu.

Anatomia

Struktura

Trzecia komora jest strukturą w kształcie prostopadłościanu, która ma dach, podłogę i cztery ściany – odpowiednio przednią, tylną i dwie boczne.

Dach składa się ze splotu naczyniówkowego, w którym CSF jest wytwarzany przez komórki wyściółki. Podłoga składa się z podwzgórza, podwzgórza, ciał sutków, lejka i tektum śródmózgowia.

Lokalizacja

Trzecia komora to struktura linii środkowej. Znajduje się między półkulami mózgowymi.

Komunikuje się bezpośrednio z każdą komorą boczną przez otwór Monro iz czwartą komorą przez akwedukt Sylviusa.

Trzecia komora znajduje się między prawym a lewym wzgórzem. Na górnej powierzchni ma dwa występy — wnękę nadwzroczną (znajdującą się nad skrzyżowaniem wzrokowym) i wnękę lejkową (znajdującą się nad szypułką wzrokową).

Wariacje anatomiczne

Istnieje kilka odmian trzeciej komory. Najczęstsze odmiany to:

• Masy: Deformacje różnych segmentów podłogi mogą być spowodowane przez guzy tylnego dołu i wodogłowie.

• Długotrwałe wodogłowie i zwiększone ciśnienie śródczaszkowe: Trzecia komora jest częstym miejscem zmian anatomicznych u osób z wrodzonym wodogłowiem, dziedziczną chorobą, która powoduje nadmierną produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego. Wodogłowie powiększa trzecią komorę.

• Infekcje: Niektóre infekcje, takie jak neurocysticerkoza (infekcja ośrodkowego układu nerwowego z torbielami larwalnymi tasiemca wieprzowego Taenia solium), preferencyjnie atakują ośrodkowy układ nerwowy, szczególnie trzecią komorę.

• Wady wrodzone: Wady genetyczne, takie jak wrodzone zwężenie wodociągu, mogą powodować powiększenie trzeciej komory.

• Nieprawidłowości chromosomalne: Wykazano, że niemowlęta z zespołem Downa (trisomia 21) mają znaczne powiększenie trzeciej komory, zarówno pod względem szerokości, jak i długości, pomimo mniejszego ogólnego obwodu głowy. Wpływ powiększonej trzeciej komory u tych niemowląt jest nieznany.

• Zapalenie mózgu: obejmuje zapalenie opon mózgowych i zapalenie komór.

• Udar: trzecia komora może być dotknięta krwawieniem w mózgu, które występuje, gdy dana osoba ma udar.

Powiększone komory u niemowląt

Często zdarza się również, że niemowlęta mają lekko powiększone komory. Wentrikulomegalia może być objawem łagodnym, szczególnie w pojedynczych przypadkach. Jednak może to również wskazywać na cięższy stan, taki jak nieprawidłowości chromosomalne, wrodzone zakażenie, udar naczyniowy mózgu lub inne nieprawidłowości płodu związane z opóźnieniem rozwoju.

Torbiele koloidalne

Torbiele koloidalne to łagodne, wolno rosnące zmiany komory III. Mogą przedstawiać się jako przypadkowe wyniki w obrazowaniu lub z objawami wodogłowia obturacyjnego.

Przyczyny torbieli koloidalnych nie są znane, ale wydają się występować w rodzinach. Naukowcy wskazali na potencjalny związek między rodzinnymi torbielami koloidalnymi a wrodzoną przepukliną pachwinową.

Schizofrenia

Jedno z badań wykazało, że osoby ze schizofrenią i ich zdrowe rodzeństwo mają większe komory trzecie. Odkrycia sugerują, że mogą istnieć powiązane defekty genetyczne, które powodują podatność na stan zdrowia psychicznego.

Funkcjonować

Trzecia komora jest głównym miejscem produkcji płynu mózgowo-rdzeniowego. CSF ma trzy główne role w mózgu:

• Ochrona: CSF działa jak poduszka dla mózgu, ograniczając uszkodzenia nerwów w urazach czaszki.

• Pływalność: płyn mózgowo-rdzeniowy pozwala strukturom unosić się w mózgu. Dzięki zanurzeniu w płynie mózgowo-rdzeniowym masa netto mózgu zostaje zmniejszona do około 25 gramów, zapobiegając nadmiernemu naciskowi na mózg.

• Stabilność chemiczna: Środowisko chemiczne mózgu i ciała lubi pozostawać w bardzo wąskim zakresie. Niezależnie od tego, czy jest to pH, czy hormony, organizm funkcjonuje optymalnie, gdy znajduje się w homeostazie. Płyn mózgowo-rdzeniowy tworzy środowisko, które pozwala na prawidłowe funkcjonowanie mózgu – na przykład poprzez utrzymywanie niskiego poziomu potasu pozakomórkowego, który pomaga komórkom nerwowym optymalnie komunikować się ze sobą.

Powiązane warunki

Nieprawidłowości trzeciej komory są związane z innymi schorzeniami. Niektóre z najczęstszych stanów związanych z trzecią komorą to:

• Wodogłowie: Wodogłowie to stan, który prowadzi do nadmiernego gromadzenia się płynu mózgowo-rdzeniowego w mózgu i wokół niego. U dzieci może powodować postępujące powiększanie głowy, potencjalnie powodujące drgawki, widzenie tunelowe, spowolnienie zdolności umysłowych, opóźnienie poznawcze, bóle głowy, bóle szyi sugerujące przepuklinę migdałków, wymioty, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, trudności w chodzeniu w wyniku spastyczności, senność i inne formy upośledzenia umysłowego. U dorosłych wodogłowie może również prowadzić do niestabilnego chodu, zmian osobowości, zapominania, zmian osobowości i zachowania oraz problemów z kontrolą pęcherza, takich jak częstość oddawania moczu i parcie na mocz.

• Zapalenie opon mózgowych: jest to zapalenie błon pokrywających mózg i rdzeń kręgowy.

• Wady wrodzone: choroby dziedziczne mogą powodować zniekształcenie trzeciej komory.

• Zapalenie komór: jest to zapalenie wyściółki komór mózgowych, zwykle w wyniku infekcji, takiej jak zapalenie opon mózgowych lub uraz związany z urządzeniem podczas operacji mózgu.

Testy

Wentrikulomegalia można wykryć w badaniach prenatalnych lub po urodzeniu dziecka. Testy obejmują:

• USG prenatalne
• Amniocenteza
• Rezonans magnetyczny (MRI)

U dorosłych, jeśli istnieje podejrzenie guza, wodogłowia lub wady wrodzonej, lekarz może użyć następujących informacji, aby zdiagnozować stan:

• Badanie lekarskie
• Badanie wzroku
• tomografia komputerowa
• skan MRI
• USG przezczaszkowe

• Nakłucie lędźwiowe lub nakłucie lędźwiowe: Cienką igłę umieszcza się z tyłu i usuwa 50 ml płynu mózgowo-rdzeniowego, aby sprawdzić, czy objawy ustępują. Mierzy się ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego i analizuje płyn.

Łagodne wodogłowie można leczyć metodą wyczekiwania, ale cięższe przypadki mogą wymagać leczenia lekami lub operacji, takich jak przetoka komorowo-otrzewnowa lub endoskopowa trzecia komora.