Anatomia tylnej tętnicy komunikacyjnej (PCOM)

Tętnica komunikująca tylna (PCOM) jest częścią grupy tętnic w mózgu znanej jako krąg Willisa. Tętnica łączy tętnice szyjne wewnętrzne i tylne tętnice mózgowe. Jego rolą jest zapewnienie dopływu krwi do mózgu. Tętnica łącząca tylna to miejsce, w którym potencjalnie mogą wystąpić tętniaki.

Anatomia

Krąg Willisa to zespół tętnic u podstawy mózgu, który łączy główne układy tętnicze z mózgiem. Jako część dolnej połowy koła Willisa, tylna tętnica łącząca zaczyna się od tętnicy szyjnej wewnętrznej (ICA) i łączy tętnicę szyjną wewnętrzną i tętnice tylne mózgu (PCA).

PCOM znajduje się z tyłu głowy na tylnym końcu kręgu Willisa. Znajduje się po lewej i prawej stronie głowy i jest stosunkowo krótki.

Tętnice tylne mózgu odchodzą od tętnicy podstawnej. Lewy i prawy PCA tworzą najdłuższe odcinki koła Willisa. Tętnice szyjne wewnętrzne znajdują się z przodu szyi. Przemieszczają się przez kanał szyjny, gdzie wchodzą do czaszki.

Odmiana anatomiczna zwana tętnicą łączną tylną płodu występuje, gdy tętnica łącząca tylna jest znacznie większa niż tętnica tylna mózgu. Kiedy tak się dzieje, tętnica łącząca tylna staje się główną drogą zamiast tętnicy podstawnej.

Funkcjonować

Tętnice to naczynia krwionośne, które transportują tlen i krew do komórek w ciele. Tętnica łącząca tylna dostarcza krew i tlen do mózgu w przypadkach, gdy tętnice szyjne wewnętrzne lub tylne mózgowe są zablokowane.

Tętnice tylne mózgu dostarczają krew do płatów potylicznych i skroniowych, śródmózgowia, wzgórza i splotu naczyniówkowego. Wewnętrzna tętnica szyjna dostarcza krew do głowy i mózgu.

W kręgu Willisa przednie tętnice dostarczają krew i tlen do przedniej części mózgu, a tylne tętnice są odpowiedzialne za dostarczanie krwi i tlenu do tylnej części mózgu.

Znaczenie kliniczne

Warunki wpływające na PCOM mogą mieć duży wpływ na mózg.

Tętniak

Tętnica komunikacyjna tylna jest potencjalną lokalizacją tętniaków. Tętniak to wybrzuszenie tętnicy. Chociaż tętniaki w kręgu Willisa najczęściej występują w przedniej tętnicy łączącej, te w tylnym krążeniu stanowią 15% do 20% wszystkich tętniaków wewnątrzczaszkowych.

Tętniaki PCOM są bardziej podatne na pękanie niż te, które występują w innych częściach mózgu. Tętniaki są klasyfikowane według wielkości i kształtu, przy czym najczęstsze są tętniaki torebkowe. Tętniaki torebkowe to te, które wybrzuszają się z tętnicy jak jagoda przytwierdzona do łodygi.

Objawy nie zawsze występują w przypadku tętniaków, zwłaszcza jeśli nie pękły. Kiedy się pojawią, objawy obejmują bóle głowy, objawy udaru, drgawki, zmiany widzenia i utratę przytomności. Tętniaki mózgu na ogół rozwijają się bez znanej przyczyny, ale genetyka może odgrywać pewną rolę.

Tętniaki nie zawsze są śmiertelne, ale mogą być śmiertelne, zwłaszcza jeśli pękną. Diagnozę przeprowadza się za pomocą tomografii komputerowej (skan tomografii komputerowej), rezonansu magnetycznego (MRI) i angiografii mózgowej. Leczenie koordynuje neurolog lub neurochirurg.

Czasami nieuszkodzone tętniaki nie wymagają leczenia. Innym razem mogą wymagać naprawy chirurgicznej. Można zasugerować zmianę stylu życia, aby zmniejszyć ryzyko pęknięcia. Unikanie czynności, które mogą wiązać się z ryzykiem uderzenia w głowę lub podwyższenia ciśnienia krwi, może być niektórymi zaleceniami lekarza.

Udar

Do udaru dochodzi, gdy w tętnicy dochodzi do przerwania przepływu krwi. Ta blokada uniemożliwia dotarcie krwi do miejsca przeznaczenia w mózgu, powodując utratę funkcji w dotkniętym regionie.

Udary mogą się zdarzyć, gdy skrzep krwi utknie w tętnicy, zostanie zablokowany przed chorobą lub krwawi z naczynia krwionośnego. Dostrzeżenie udaru na bieżąco jest ważne, aby dana osoba mogła otrzymać leczenie i mieć większe szanse na rehabilitację.

Pracownicy służby zdrowia opracowali akronim FAST, aby ułatwić zapamiętanie znaków, na które należy zwracać uwagę:

• Opadająca twarz
• Słabość ramienia
• Trudności w mowie
• Czas zadzwonić 9-1-1

Diagnoza domowa może być niezwykle przydatna w ustaleniu, czy ktoś ma udar. Badania wykazały, że Cincinnati Prehospital Stroke Scale jest dokładnym narzędziem do badań przedszpitalnych. W szpitalu pracownicy służby zdrowia mogą używać EKG lub EKG, nakłucia lędźwiowego, badań krwi, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego i angiografii mózgowej w celu zdiagnozowania udaru mózgu.

Leczenie udaru zwykle obejmuje leki rozrzedzające krew, heparynę i aspirynę. Ważne jest również zarządzanie ciśnieniem krwi, poziomem glukozy we krwi, płynami i elektrolitami. Chirurgia nie jest powszechnym sposobem leczenia udarów, ale może być zalecana w niektórych okolicznościach.

Poważny uraz mózgu

Uraz głowy może uszkodzić PCOM. Urazowe urazy mózgu (TBI), które uszkadzają PCOM, mogą wystąpić w wyniku upadków, uderzeń w głowę, wypadków i urazów sportowych.

Objawy TBI mogą się różnić, ale mogą obejmować bóle głowy, zawroty głowy, problemy z równowagą, dezorientację i utratę przytomności. TBI są zwykle diagnozowane za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Leczenie może obejmować leki lub operację tymczasowego usunięcia części czaszki w celu złagodzenia obrzęku.