Badanie: Trauma dziecięca może wpływać na rozwój stwardnienia rozsianego

W nowym badaniu naukowcy z University of Illinois w Urbana-Champaign odkryli, że trauma z dzieciństwa może mieć wpływ zarówno na rozwój, jak i odpowiedź na leczenie stwardnienia rozsianego (MS) w późniejszym życiu.KątKąt

SM to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje i niszczy ochronną powłokę komórek nerwowych mózgu, rdzenia kręgowego i/lub oczu. Wiek zachorowania na stwardnienie rozsiane zwykle wynosi od 20 do 40 lat, chociaż może się to różnić.

Badanie wykazało, że myszy, które doświadczały stresu w młodości, częściej aktywowały receptory komórek odpornościowych. Styczniowe badanie zostało opublikowane w czasopiśmie Nature Communications. Wcześniejsze badania wykazały już korelację między tym, jak stres może zaostrzyć istniejące przypadki SM.KątKąt

„Nowy jest tutaj pomysł, że stres w dzieciństwie może wpływać na predyspozycje do chorób autoimmunologicznych lata, a nawet dziesiątki lat później w życiu”, dr Jeffrey Kane, neurolog dziecięcy i neurofizjolog z Child Neurology Consultants w Austin, który nie był zaangażowany w badanie , mówi Verywell.

Badanie

Naukowcy badali tę reakcję na uraz u myszy, porównując myszy, które na krótko zostały oddzielone od swoich matek i otrzymały zastrzyk soli fizjologicznej z tymi, które zostały z matkami i nie otrzymały zastrzyku. Odkryli, że myszy, które doświadczyły tego urazu, były bardziej narażone na rozwój eksperymentalnego autoimmunologicznego zapalenia mózgu i rdzenia (EAE).

EAE jest powszechnym modelem doświadczalnym SM, który obejmuje kluczowe elementy choroby, w tym stan zapalny. Większość leków stosowanych obecnie w leczeniu SM u ludzi została opracowana i przetestowana na modelach EAE.

Badanie wykazało, że myszy, u których rozwinęło się EAE, miały przedłużone uwalnianie noradrenaliny, hormonu stresu, który pomaga organizmowi przygotować się do działania. Ponieważ receptory te były aktywne przez długi czas, były mniej przygotowane do zwalczania zapalenia wywołanego przez EAE.

Myszy, u których w tym badaniu rozwinęło się EAE w wyniku stresu, również nie reagowały dobrze na interferon beta-1a, zastrzyk domięśniowy często stosowany w leczeniu osób z różnymi postaciami SM.

Chociaż te badania wskazują, że może istnieć związek między traumą w dzieciństwie a SM, Kane ostrzega przed postrzeganiem traumy z dzieciństwa jako czynnika ryzyka SM. „Oczywiście większość dzieci, które mają traumę emocjonalną, nie rozwija SM” – mówi. „Większość osób ze stwardnieniem rozsianym nie doznała poważnej traumy emocjonalnej w dzieciństwie. Musisz być ostrożny w nawiązywaniu bezpośredniego związku, ale z pewnością ryzyko oparte na tych dowodach wzrasta”.

Kane mówi również, że chociaż trauma z dzieciństwa może być czynnikiem ryzyka, rodzice niekoniecznie powinni być zaniepokojeni. „Mając złe doświadczenia w przedszkolu lub pierwszej klasie, to prawdopodobnie nie wystarczy, aby zwiększyć ich ryzyko [for MS],” on mówi. „Oczywiście musimy chronić nasze dzieci, ale nie chcemy posuwać się zbyt daleko w drugą stronę i nigdy nie pozwolić im doświadczać życia”.

Stres i przewlekłe schorzenia

Wcześniejsze badania badały związek między traumą w dzieciństwie a chorobami przewlekłymi. Badanie z 2010 roku opublikowane w czasopiśmie Frontiers in Psychology wskazywało wcześniej, że trauma z dzieciństwa może przyczynić się do przewlekłej choroby w wieku dorosłym, przy czym ważną rolę odgrywa również zdrowie psychiczne i status społeczno-ekonomiczny. W badaniu tym przeanalizowano dane z ankiety dotyczącej zdrowia społeczności kanadyjskiej z 2005 r. i stwierdzono, że więcej traumatycznych wydarzeń z dzieciństwa korelowało z nasileniem się chorób przewlekłych.Kąt

Osoby, które doświadczają traumy, mogą być bardziej narażone na rozwój pewnych warunków. „Od dawna wiemy, że ludzie, którzy przeszli traumę, mają zwiększone ryzyko wystąpienia reumatoidalnego zapalenia stawów”, mówi Verywell, dr n. med. Adam Kaplin, dyrektor naukowy MyMD Pharmaceuticals. „Uraz we wczesnym okresie życia doprowadził osoby predysponowane do określonych konsekwencji zdrowotnych, które wydają się popadać w stany związane z odpornością i nadpobudliwością”.

Badania z 2013 roku opublikowane w czasopiśmie Disaster Medicine and Public Health Preparedness wykazały, że 30% dzieci izolowanych lub poddanych kwarantannie doświadczało zespołu stresu pourazowego.Kąt Kaplin zastanawia się, jak trauma wywołana pandemią COVID-19 wpłynie w dłuższej perspektywie na stany związane z odpornością.

„Dzieci wyraźnie przeżywają traumę, a wskaźniki lęku i depresji są nieproporcjonalne do osób starszych” — mówi. „Czy zobaczymy wzrost liczby chorób autoimmunologicznych w wyniku opadu po przejściu przez COVID-19 przez tak długotrwały i długi okres?”

Radzenie sobie ze stresem i traumą

Niezależnie od tego, czy dana osoba ma traumę z dzieciństwa, czy z dorosłości, zarządzanie zdrowiem psychicznym może być ważną częścią leczenia SM lub innej choroby przewlekłej. Badania sugerują, że stany zapalne, takie jak SM, mogą zwiększać ryzyko depresji, a nawet samobójstwa.Kąt

Istnieją również pewne schorzenia psychiczne, które są bardziej rozpowszechnione u osób z SM niż w ogólnej publikacji. Badanie z 2007 roku wykazało, że u osób ze stwardnieniem rozsianym częściej występują następujące objawy:

• Ciężkie zaburzenie depresyjne
• Wszelkie zaburzenia lękowe
• Uogólnione zaburzenie lękowe
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
• Zaburzenia nadużywania substancji

Kane mówi, że osoby z przewlekłymi schorzeniami muszą być świadome potencjalnych długoterminowych skutków braku radzenia sobie ze stresem. „Myślę, że wszyscy ludzie z chorobami autoimmunologicznymi muszą uwzględnić to w swoim życiu, starając się zminimalizować stres fizyczny i emocjonalny”, mówi.

Niektóre sposoby, w jakie ludzie mogą radzić sobie ze stresem w zdrowy sposób, zgodnie z zaleceniami Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, obejmują:

• Weź głęboki oddech i medytuj
• Staraj się jeść dobrze zbilansowane posiłki
• Ćwicz regularnie
• Wysypiaj się za każdym razem
• Unikaj nadmiernego używania substancji takich jak alkohol
• Kontynuuj dbanie o swoje zdrowie zgodnie z zaleceniami lekarza
• Porozmawiaj z innymi o tym, jak się czujesz