Bezpieczeństwo przyjmowania imodu w leczeniu biegunki

Imodium (loperamid) jest często stosowanym lekiem na biegunkę, ale czy jest bezpieczny? Ile możesz wziąć, nie martwiąc się, że wziąłeś za dużo? Rzućmy okiem na to, co Imodium może dla Ciebie zrobić i czy niesie to jakiekolwiek ryzyko dla bezpieczeństwa.

Zastosowania

Imodium to lek, który skutecznie zmniejsza objawy biegunki.KątW szczególności Imodium działa w następujący sposób:

• Zmniejsza szybkość i częstotliwość skurczów okrężnicy
• Zmniejsza wydzielanie płynów w jelicie grubym
• Zwiększa wchłanianie płynów i elektrolitów do przewodu pokarmowego
• Wydłuża czas przejścia stolca przez okrężnicę
• Zwiększa napięcie mięśni zwieracza odbytu, zmniejszając w ten sposób ryzyko zabrudzenia
• Może nie mieć żadnego lub tylko ograniczony efekt w zakresie zmniejszania bólu brzucha

Przeciwwskazania i modyfikacje

Nie zażywaj Imodium, jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki krwawienia z odbytu lub krwi w stolcu. Unikaj go również, jeśli masz gorączkę lub masz jakiekolwiek inne objawy infekcji bakteryjnej, takiej jak C. diff, salmonella lub E. coli.

W przypadku infekcji bakteryjnej nie chcesz spowolnić pracy jelit, ponieważ chcesz pomóc organizmowi wyeliminować czynnik zakaźny tak szybko, jak to możliwe.KątKąt

Stosowanie przez dzieci

Imodium jest ogólnie uważane za bezpieczny i skuteczny lek w leczeniu biegunki u dzieci powyżej 6. roku życia. Jednak zawsze dobrze jest skonsultować się z lekarzem dziecka przed podaniem mu jakichkolwiek leków, nawet jeśli są one dostępne bez recepty.

Imodium nie byłoby zalecane dla dziecka, które jest odwodnione, niedożywione lub doświadcza krwawej biegunki.

Użyj w ciąży

Jeśli jesteś w ciąży, nie powinnaś stosować żadnych leków bez uprzedniej zgody lekarza.

Jedno małe badanie opublikowane w 2008 r. wykazało możliwy związek między stosowaniem Imodium we wczesnej ciąży a kilkoma czynnikami ryzyka dla płodu. Należą do nich spodziectwo (wada wrodzona cewki moczowej związana z otwarciem prącia), duży rozmiar dziecka i wyższy wskaźnik porodów przez cięcie cesarskie.

Stosowanie w nieswoistym zapaleniu jelit

Osoby z nieswoistym zapaleniem jelit (IBD) nie powinny przyjmować Imodium bez zgody lekarza. Stosowanie leków przeciwbiegunkowych, takich jak Imodium, naraża pacjentów na IBD na ryzyko rozwoju toksycznego rozdęcia okrężnicy, choroby potencjalnie zagrażającej życiu.

Dawkowanie

Aby uzyskać najlepsze wyniki, postępuj zgodnie z informacjami o dawkowaniu na opakowaniu leku. Typowa dawka Imodium to przyjmowanie 2 miligramów (mg) dwa razy dziennie.

W celu zmniejszenia ryzyka zbyt dobrego działania Imodium i pojawienia się nowego problemu – mianowicie zaparcia – zaleca się rozpoczęcie od małej dawki, być może ograniczając się do 1 do 2 mg w ciągu jednego dnia. dzień.

W razie potrzeby możesz zwiększyć ilość przyjmowanego Imodium. Najwyższa dawka, jaką powinieneś przyjmować w ciągu dnia, to 8 mg, chyba że lekarz zaleci inaczej. Pamiętaj, aby pić dużo wody podczas przyjmowania Imodium.

Należy pamiętać, że Imodium osiągnie najwyższy poziom skuteczności około 16 do 24 godzin po zażyciu.

Częste skutki uboczne

Imodium jest zwykle dobrze tolerowane i powoduje minimalne skutki uboczne. Dzieje się tak, ponieważ działa głównie w jelicie grubym. Bardzo mało leku przedostaje się do krwiobiegu i nie przekracza bariery krew-mózg, dzięki czemu nie ma ryzyka uzależnienia.

Kiedy pojawiają się efekty uboczne, zwykle mają one jedynie charakter trawienny:KątKąt

• Ból lub skurcze brzucha
• wzdęcia
• Zaparcie
• Mdłości
• Wymioty

Z wyjątkiem środków ostrożności podejmowanych w przypadku małych dzieci, kobiet w ciąży i osób z IBD, Imodium jest uważane za stosunkowo bezpieczną, dobrze tolerowaną opcję radzenia sobie z biegunką. Ponieważ lek działa tylko na przewód pokarmowy, wydaje się, że ryzyko związane z długotrwałym lub częstym stosowaniem jest niewielkie.

Jeśli stwierdzisz, że musisz częściej zażywać Imodium, przedyskutuj swoje objawy i dawkę z lekarzem.