Biomarkery serca, enzymy serca i choroby serca

Enzymy sercowe (stara nazwa) lub biomarkery sercowe (nowa nazwa) to badania krwi używane do wykrywania uszkodzeń komórek mięśnia sercowego. Biomarkery sercowe to białka z komórek mięśnia sercowego, które przedostały się do krwiobiegu po uszkodzeniu mięśnia sercowego. Kinaza kreatynowa i troponina to dwa białka mierzone obecnie w testach biomarkerowych. Kiedy poziom tych biomarkerów we krwi jest podwyższony, oznacza to, że prawdopodobnie doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego.

Testy te są najbardziej przydatne w diagnozowaniu zawałów mięśnia sercowego (ataków serca), ale obecnie są również wykorzystywane do wykrywania uszkodzeń komórek serca z innych przyczyn, takich jak uraz lub zapalenie mięśnia sercowego.KątKąt

Jak „test enzymatyczny serca” stał się „testem biomarkerów serca”

Kinaza kreatynowa była pierwszym białkiem sercowym szeroko stosowanym przez lekarzy do diagnozowania zawałów serca, a kinaza kreatynowa jest enzymem — białkiem, które pomaga wywołać określoną reakcję biochemiczną. Z tego powodu badania krwi w celu diagnozowania zawałów serca były pierwotnie znane jako testy enzymów sercowych.

Jednak troponina stała się ważniejszym białkiem krwi używanym do wykrywania uszkodzeń komórek serca, a troponina nie jest enzymem. Troponina jest raczej kompleksem białek regulatorowych ważnych dla skurczu mięśnia sercowego. Ponieważ troponina nie jest enzymem, większość lekarzy odnosi się teraz do „testów biomarkerowych” zamiast „testów enzymatycznych”.

Jak wykorzystywane są testy biomarkerów?

Pomiar biomarkerów jest zwykle ważnym wczesnym krokiem w diagnozowaniu zawału serca.

Obecnie troponina jest preferowanym biomarkerem stosowanym w tym celu, ponieważ jest bardziej specyficznym i wrażliwym markerem uszkodzenia mięśnia sercowego niż kinaza kreatynowa. Większość lekarzy nadal mierzy poziom zarówno troponiny, jak i kinazy kreatynowej, gdy podejrzewa się zawał serca – ale to, czy pomiar kinazy kreatynowej nadal wnosi wiele do opieki klinicznej, jest wątpliwe.

Podczas i po zawale serca uwalnianie białek z komórek serca do krwiobiegu zwykle przebiega zgodnie z typowym wzorcem w ciągu kilku godzin. Tak więc potwierdzenie, że doszło do zawału serca, często wymaga kilku badań krwi z biomarkerami przez pewien czas, co pokazuje typowy wzrost i spadek poziomu biomarkerów.

Kinaza kreatynowa jest uwalniana do krwioobiegu cztery do sześciu godzin po wystąpieniu uszkodzenia komórek serca, a szczytowy poziom kinazy kreatynowej we krwi obserwuje się po 24 godzinach. Podwyższony poziom kinazy kreatynowej zwykle, ale nie zawsze, wskazuje na uszkodzenie mięśnia sercowego. Poziomy kinazy kreatynowej mogą czasami wzrosnąć wraz z uszkodzeniem innych rodzajów komórek, ponieważ występuje ona również w komórkach mięśnia niesercowego.

Troponina jest uwalniana do krwiobiegu od dwóch do sześciu godzin po uszkodzeniu komórek serca, a jej poziom we krwi osiąga szczyt w ciągu 12 do 26 godzin. Podwyższony poziom troponiny jest uważany za bardziej wiarygodny wskaźnik uszkodzenia mięśnia sercowego niż podwyższony poziom kinazy kreatynowej.

Ponieważ troponina jest „wcześniejszym” markerem uszkodzenia komórek serca niż kinaza kreatynowa i ponieważ jest bardziej dokładna we wskazywaniu uszkodzenia komórek serca niż kinaza kreatynowa, troponina jest obecnie preferowanym markerem do diagnozowania zawałów serca.

Kiedy biomarkery są najbardziej przydatne?

Kiedy pacjent ma typowy zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST na EKG („STEMI”), sam wzór EKG wraz z objawami klinicznymi zwykle wystarcza do postawienia prawidłowej diagnozy.

Tak więc w przypadku STEMI na ogół lekarz nie musi czekać na wyniki testu biomarkerów przed rozpoczęciem leczenia.

Biomarkery są bardziej przydatne u osób z ostrymi zawałami serca, które nie mają typowego STEMI, to znaczy u osób z „NSTEMI”. W przypadku NSTEMI zmiany EKG są zwykle stosunkowo niespecyficzne, przez co postawienie prawidłowej diagnozy jest znacznie trudniejsze. W tym przypadku test biomarkerów ma często kluczowe znaczenie przy podejmowaniu decyzji, czy wymagana jest ostra terapia zawału serca.

U osób z NSTEMI początkowe badanie krwi z biomarkerami może znajdować się w „nieokreślonym” zakresie. W takim przypadku drugie badanie krwi kilka godzin później ujawni, czy poziom troponiny (lub poziom kinazy kreatynowej) wykazuje typowy wzorzec wzrostu i opadania obserwowany przy zawale serca.

W ostatnich latach opracowano test troponin o wysokiej czułości, który u wielu osób z NSTEMI pozwala na postawienie diagnozy w jednym badaniu krwi, co pozwala na rozpoczęcie leczenia wcześniej, niż byłoby to wskazane. Troponiny sercowe o wysokiej czułości są obecnie preferowanym standardem w diagnostyce biomarkerowej ostrego zawału serca.

Co powoduje „fałszywe” podwyższenie biomarkerów?

Nie wszystkie wzrosty biomarkerów sercowych wskazują na zawał serca.

Poziomy kinazy kreatynowej mogą wzrosnąć w przypadku uszkodzenia mięśni, uszkodzenia mózgu lub płuc lub choroby wątroby lub nerek.

Podwyższenie poziomu troponiny we krwi jest naprawdę dość specyficzne dla uszkodzenia komórek serca, więc ściśle mówiąc, nie ma czegoś takiego jak „fałszywe” podwyższenie troponiny. Jednak uszkodzenie komórek serca może wystąpić z przyczyn innych niż ostry zawał serca. Stany te mogą obejmować niewydolność serca, zapalenie mięśnia sercowego, szybkie migotanie przedsionków, posocznicę, skurcz tętnicy wieńcowej, rozwarstwienie aorty, kardiomiopatię wysiłkową lub ciężki zator tętnicy płucnej.

Biomarkery sercowe to białka, które dostają się do krwiobiegu, gdy doszło do uszkodzenia mięśnia sercowego, jak w przypadku zawału serca. Testy biomarkerów są często pomocne w szybkiej diagnozie zawału serca, aby można było rozpocząć wczesne leczenie.