Chemioterapia raka piersi z przerzutami

Chemioterapia jest stosowana w leczeniu większości osób z przerzutowym rakiem piersi. To, czy jest stosowany w pierwszej linii, czy nie, zależy od statusu receptora, poprzednich terapii i innych czynników.

Chemioterapia to leczenie systemowe, które atakuje komórki rakowe, gdziekolwiek się one znajdują w organizmie. Jedynym wyjątkiem jest mózg, w którym przechodzenie wielu z tych leków jest ograniczone przez ochronną barierę krew-mózg.

Jak to działa

Chemioterapia działa poprzez atakowanie szybko rosnących komórek, takich jak komórki rakowe. Większość leków stosowanych w chemioterapii wpływa na komórki rakowe w pewnym momencie procesu podziału, ale różne fazy cyklu komórkowego są przerywane różnymi lekami.

Ponieważ te zabiegi wpływają na szybko rosnące komórki, często uszkadzają również normalne komórki w ciele, takie jak te w przewodzie pokarmowym (co może powodować nudności), mieszki włosowe (co może powodować wypadanie włosów) i szpik kostny (co powoduje niedokrwistość i mała liczba białych krwinek).

Kiedy jest używany

To, jak szybko chemioterapia jest zalecana do leczenia, zależy od konkretnego rodzaju raka piersi, od tego, czy nowotwór jest receptorem estrogenowym, czy receptorem HER 2 dodatnim, oraz od tego, czy terapie hormonalne są skuteczne w przypadku nowotworu.

Chemioterapia jest zwykle zalecana jako leczenie pierwszego rzutu raka z przerzutami w przypadku:

• Osoby z guzami z dodatnim receptorem estrogenowym, które stały się oporne na leki hormonalne, takie jak tamoksyfen lub inhibitory aromatazy
• Osoby z guzami HER2-dodatnimi (wraz z terapią celowaną, taką jak Herceptin), które są negatywne w stosunku do receptora estrogenowego
• Osoby z guzami, które są zarówno receptorem estrogenowym, jak i HER2-ujemnym (potrójnie ujemny rak piersi)
• Przypadki, w których terapie hormonalne są skuteczne przeciwko guzom z dodatnim receptorem estrogenowym i potrzebna jest szybka redukcja guza

Częstotliwość

Możesz spodziewać się chemioterapii w cyklach od 21 do 28 dni. Liczba cykli, które otrzymasz, będzie zależeć od wielu rzeczy, w tym od reakcji na lek lub leki.

Chemioterapia może działać bardzo dobrze w przypadku przerzutowego raka piersi, chociaż nowotwory prawie zawsze stają się oporne na dany lek lub kombinację leków z czasem. Często zdarza się, że podczas leczenia ludzie poddawani są co najmniej trzem różnym schematom chemioterapii.

• Stwierdzono, że ciągła chemioterapia może spowolnić wzrost raka nieco skuteczniej niż terapia przerywana, chociaż nie wydaje się, aby była duża różnica w całkowitym przeżyciu.
• W przeciwieństwie do tego, ci, którzy otrzymują terapię przerywaną, mają zwykle lepszą ogólną jakość życia. Z wielu powodów, takich jak ten, Twój onkolog będzie chciał poznać Twoje osobiste preferencje dotyczące leczenia raka.

Cele

Cele chemioterapii raka piersi z przerzutami są zwykle inne niż cele chemioterapii we wczesnym stadium choroby, co może być bardzo mylące.

W przypadku raka piersi we wczesnym stadium chemioterapia ma najczęściej na celu wyleczenie choroby. Na przykład chemioterapia po operacji raka piersi ma na celu zaatakowanie wszelkich pozostałych komórek rakowych w organizmie, których nie można zobaczyć w badaniach obrazowych, w celu wyleczenia raka. Stosowana w ten sposób chemioterapia nazywana jest terapią adjuwantową.

Możesz mieć chemioterapię we wczesnym stadium raka piersi, aby zmniejszyć rozmiar guza przed operacją. Stosowana w ten sposób chemioterapia określana jest mianem terapii neoadiuwantowej, a jej celem jest również wyleczenie.

Chemioterapia raka piersi z przerzutami ma jednak różne cele.

Te cele to:

• Aby przedłużyć swoje życie
• Aby poprawić jakość życia
• Aby złagodzić objawy

Oczekuje się, że chemioterapia w przerzutowym raku piersi nie wyleczy choroby, lecz zapewni jak najdłuższą kontrolę choroby.

Dlaczego lekarstwo nie jest celem?

To może być bolesne i szokujące, gdy zrozumiesz różnice między tym, co chemioterapia może zaoferować we wczesnym stadium raka piersi, a tym, co może przynieść w przypadku przerzutowego raka piersi.

Nie chodzi o to, że świadczeniodawcy nie chcą próbować wyleczyć zaawansowanego raka piersi za pomocą chemioterapii. Robią. Tyle, że przy obecnie dostępnych lekach i oporności, która rozwija się z czasem, szanse wyleczenia zaawansowanego raka przez chemioterapię są bardzo niskie. Dzieje się tak, nawet jeśli jesteś leczony bardzo wysokimi dawkami kilku silnych leków.

Według badań wiele osób z rakiem piersi spodziewa się, że chemioterapia wyleczy ich raka z przerzutami. Niektóre nowotwory reagują i przez długi czas reagują na chemioterapię. Mimo to ważne jest, aby zrozumieć, co chemioterapia może, a czego nie może zrobić z lekami, które obecnie mamy.

Jeśli nadal masz nadzieję na wyleczenie, porozmawiaj ze swoim lekarzem. W tej chwili nie ma żadnych zatwierdzonych leków, które mogłyby wyleczyć przerzutowego raka piersi, chociaż nowe leki są zawsze oceniane w badaniach klinicznych. Dla kilku osób niektóre z tych nowszych leków, takie jak leki immunoterapeutyczne, mogą oferować większą szansę na długoterminowe przeżycie – ale nie wiemy tego na pewno i dlatego są badane.

Leki do chemioterapii

Jeśli twój rak jest nawrotem i miałeś chemioterapię za pierwszym razem, zwykle stosuje się różne leki. Uważa się, że komórki rakowe, które utrzymują się po początkowym leczeniu, są prawdopodobnie oporne na leki. Chemioterapia mogła zabić wiele komórek rakowych, ale pozostałe komórki, które były oporne na lek, zostały pozostawione.

Nierzadko zdarza się, że ktoś ma co najmniej trzy oddzielne schematy chemioterapii w leczeniu raka. Aby odróżnić te metody leczenia, onkolodzy zwykle określają schemat chemioterapii jako pierwszą linię, drugą linię, trzecią linię i tak dalej.

Kategorie leków

W leczeniu raka piersi można stosować kilka różnych kategorii leków chemioterapeutycznych, w tym:

• Antracykliny: Adriamycyna (doksorubicyna), Ellence (epirubicyna)

• Środki alkilujące: Cytoxan (cyklofosfamid)

• Taksany: Taxol (paklitaksel), Taxotere (docetaksel), Abraxane (paklitaksel)

• Inhibitory mitotyczne: Halaven (erybulina)

• Leki analogowe nukleozydów: Gemzar (gemcytabina) i inhibitory syntezy DNA Xeloda (kapecytabina)

• Antymetabolity: metotreksat

• Inhibitory mikrotubul: Ixempra (ixabepilone), Navelbine (winorelbina)

• Leki platynowe: Platinol (cisplatyna), Paraplatin (karboplatyna)

Terapia pojedyncza vs terapia skojarzona

W przeciwieństwie do terapii adjuwantowej we wczesnym stadium raka piersi, która prawie zawsze wiąże się z zastosowaniem kombinacji leków, terapia jednoskładnikowa jest często stosowana w przypadku przerzutowego raka piersi. Stosowanie chemioterapii skojarzonej jest zwykle ograniczone do przypadków, w których nowotwór postępuje szybko.

Kilka powszechnie stosowanych kombinacji obejmuje Xeloda (kapecytabina) i Taxotere (docetaksel) oraz Gemzar (gemcytabina) i Taxol (paklitaksel).

Przerzuty do mózgu

Chociaż chemioterapia jest w stanie leczyć komórki rakowe prawie wszędzie w ciele, wiele leków chemioterapeutycznych nie dociera do mózgu. Dzieje się tak z powodu wyspecjalizowanej błony naczyń włosowatych znanej jako bariera krew-mózg.

Bariera krew-mózg ma na celu zapobieganie przedostawaniu się toksyn do wrażliwych tkanek mózgu i rdzenia kręgowego, a także może zapobiegać dostępowi leków stosowanych w chemioterapii. Inne opcje leczenia, takie jak radioterapia całego mózgu lub stereotaktyczne napromienianie mózgu, mogą być potrzebne do leczenia raka piersi, który rozprzestrzenił się do mózgu.

Częste skutki uboczne

W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w radzeniu sobie ze skutkami ubocznymi chemioterapii, zwłaszcza z objawami takimi jak nudności i wymioty.

Konkretne skutki uboczne różnych leków mogą się różnić i ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem o możliwych reakcjach niepożądanych.

Zmęczenie

Zmęczenie jest jednym z najczęstszych skutków ubocznych chemioterapii i jednym z bardziej frustrujących. Chociaż nie mamy jeszcze żadnych konkretnych sposobów leczenia zmęczenia, jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby tolerować zmęczenie.

Proste środki, takie jak wyznaczanie sobie rytmu w ciągu dnia, ustalanie priorytetów działań i nauka delegowania, mogą być bardzo pomocne. Nauczenie się delegowania, proszenia o pomoc i otrzymywania pomocy może nie tylko pomóc ci w radzeniu sobie ze zmęczeniem, ale także pozwoli twoim bliskim radzić sobie ze swoimi uczuciami, gdy starają się być wsparciem.

Wypadanie włosów

Wypadanie włosów jest powszechne w przypadku wielu leków stosowanych w chemioterapii. Możesz rozważyć zakup peruki. Ubezpieczenie często pokrywa część tego, a kilka organizacji zapewnia bezpłatne peruki z włosów ofiarowanych. Szaliki i czapki są również opcją i mogą być dla Ciebie wygodniejsze.

W ostatnich latach naukowcy przyjrzeli się sposobom zapobiegania wypadaniu włosów. Chociaż te metody, takie jak noszenie czapki lodowej podczas infuzji, mogą zmniejszyć wypadanie włosów, mogą być bardzo niewygodne.

Nudności i wymioty

Wiele leków stosowanych w leczeniu przerzutowego raka piersi może powodować nudności i wymioty. Jest wiele sposobów na zarządzanie tym. W rzeczywistości istnieje obecnie wiele osób, które odczuwają niewielkie lub nawet żadne nudności związane z leczeniem raka.

Niektóre przepisane leki mogą zapobiegać nudnościom, a inne mogą być stosowane w leczeniu nudności. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem, jeśli wystąpią nudności.

Jeden lek może działać lepiej niż inne, dlatego ważne jest, aby poinformować swojego lekarza, jak dobrze działa.

Możesz usłyszeć, jak ludzie mówią o zespołach akupresury, imbiru i innych alternatywnych terapiach na nudności wywołane chemioterapią. Chociaż te środki mogą mieć pewien efekt, powinny być stosowane tylko jako dodatek do leków przeciw nudnościom, a nie jako substytut.

Biegunka może również objawiać się jako efekt uboczny. Skontaktuj się z lekarzem, aby dowiedzieć się, co możesz zrobić, aby go zmniejszyć.

Tłumienie szpiku kostnego

Wpływ leków chemioterapeutycznych na szpik kostny może prowadzić do obniżenia poziomu wszystkich rodzajów komórek krwi wytwarzanych w szpiku kostnym. Może to obejmować czerwone krwinki (prowadzące do anemii), białe krwinki (prowadzące do leukopenii lub neutropenii) oraz płytki krwi (prowadzące do małopłytkowości).

Anemia może przyczynić się do zmęczenia. Niska liczba płytek krwi może zwiększać ryzyko krwawienia. Jeśli twój poziom jest niski, dobrym pomysłem jest unikanie czynności, które mogą spowodować krwawienie lub siniaki.

Niska liczba białych krwinek może predysponować do infekcji, które w innym przypadku byłyby nieszkodliwe. Może to również utrudnić walkę z infekcją, gdy już się pojawi. Jeśli podczas chemioterapii wystąpi gorączka (nawet tak niska jak 100,5), ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Te infekcje można zwykle leczyć, a szybkie leczenie może mieć duże znaczenie. Twój lekarz porozmawia z Tobą o metodach ograniczania infekcji. Osobom przyjmującym chemioterapię — niezależnie od tego, czy ich liczba białych krwinek jest niska, czy nie — często mówi się, aby unikali zatłoczonych miejsc (szczególnie w miesiącach zimowych i w sezonie grypowym) i minimalizowali kontakt z bliskimi, którzy są chorzy.

W przypadku niektórych leków stosowanych w chemioterapii lekarz może przepisać lek zwiększający liczbę białych krwinek.

Neuropatia obwodowa

Niektóre leki chemioterapeutyczne mogą powodować neuropatię obwodową. Objawy mogą obejmować pieczenie, mrowienie i drętwienie, które występują w „pończochach i rękawiczkach” na dłoniach i stopach.

Ponieważ zmniejszone czucie w stopach może przeszkadzać w chodzeniu i utrzymaniu równowagi, rozejrzyj się po swoim otoczeniu domowym, aby zminimalizować ryzyko upadku, unikaj przeszkód, takich jak rzucanie dywanikami, i zachowaj ostrożność podczas chodzenia po lodzie i śniegu.

Chociaż neuropatia obwodowa może z czasem ulec poprawie, niektóre z tych objawów mogą pozostać trwałe po zakończeniu chemioterapii.

Większość ludzi będzie miała chemioterapię w pewnym momencie leczenia przerzutowego raka piersi, a niektórzy będą mieli kilka linii chemioterapii. Ważne jest, aby zrozumieć, że cele chemioterapii w przypadku raka piersi w stadium 4 są znacznie inne niż cele we wczesnym stadium choroby i nie jest niczym niezwykłym, że leczy się ją tylko jednym lekiem, a nie kombinacją.