Co ma wspólnego czynnik martwicy nowotworu (TNF) z IBD

Czynnik martwicy nowotworu (TNF) to rodzaj białka przekaźnikowego znanego jako cytokina wytwarzana przez białe krwinki. TNF jest ważny dla organizmu, ponieważ pomaga regulować odpowiedź układu odpornościowego na obcy obiekt, zwłaszcza na obecny nowotwór nowotworowy. Promuje stan zapalny, wytwarza inne komórki wykorzystywane w odpowiedzi zapalnej i może pomóc komórkom leczyć. TNF jest również czasami określany jako czynnik martwicy nowotworu alfa.

Dlaczego TNF-alfa jest ważny w IBD

TNF jest ważnym tematem w leczeniu nieswoistego zapalenia jelit (IBD). TNF występuje w większych ilościach u osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna niż u osób, które nie mają choroby Leśniowskiego-Crohna. TNF znajduje się również, w mniejszym stopniu, w kale osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Z powodu tego związku uważa się, że TNF odgrywa rolę w rozwoju i/lub kontynuacji choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Właśnie dlatego opracowano leki zwane lekami biologicznymi do leczenia IBD i innych stanów zapalnych. Ukierunkowanie na TNF wykazuje korzyści dla niektórych pacjentów w zmniejszaniu objawów IBD i gojeniu stanu zapalnego w przewodzie pokarmowym.

Kalprotektyna i laktoferyna w kale to dwa markery używane do oceny obecnego stanu zapalnego u osób z IBD. Te dwa białka można zmierzyć, testując stolec. Odkryto, że im więcej tych białek w kale, tym więcej jest stanów zapalnych w jelitach osób z IBD. Kiedy ilość tych białek w kale jest mniejsza, w jelicie może zachodzić gojenie. Mniejsza ilość kalprotektyny i laktoferyny w kale może oznaczać, że leczenie działa i że pacjent zbliża się lub jest w remisji. Badania wykazały, że poziom kalprotektyny i laktoferyny w kale jest niższy u pacjentów, którzy przyjmowali leki anty-TNF.

Różne rodzaje TNF

Badania genetyczne wykazały, że istnieją różne rodzaje TNF, a TNF jest faktycznie uważany za „nadrodzinę”. Różne typy TNF są związane z określonymi chorobami autoimmunologicznymi, nowotworami i cukrzycą. Znalezienie typów TNF związanych z określonymi schorzeniami może pomóc w opracowaniu leków do leczenia tych chorób.

Nie każdy z IBD reaguje na te same leki w ten sam sposób. Może tak być, a eksperci uważają, że tak jest, że istnieje wiele podtypów IBD. TNF może również odgrywać w tym rolę, ponieważ niektóre osoby z IBD bardzo dobrze reagują na leki blokujące TNF, podczas gdy inne nie. Genotyp TNF konkretnego pacjenta może być związany z większą lub słabszą odpowiedzią na konkretny lek anty-TNF. Jest to rozwijający się obszar badań i wciąż jest wiele do zrozumienia na temat TNF, zanim będzie można go zastosować w opiece nad pacjentem.

TNF-alfa w raku okrężnicy

TNF może również odgrywać ważną rolę w rozwoju raka okrężnicy i innych nowotworów żołądka. Badania nad tym efektem TNF są wciąż niejednoznaczne, ale mogą również dostarczyć pewnych wskazówek na temat związku między wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego a rakiem jelita grubego.

Leki anty-TNF-alfa

Niektóre metody leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna obejmują celowanie w białko TNF i wiązanie go. Kiedy białko jest w ten sposób związane, nie jest w stanie wywołać stanu zapalnego. Niektóre leki anty-TNF to Remicade (infliksymab), Humira (adalimumab), Cimzia (certolizumab pegol), Enbrel (etanercept) i Simponi (golimumab).

Wciąż wiele nie wiadomo na temat TNF i jego związku ze stanami zapalnymi, takimi jak IBD. Jednak opracowano kilka leków anty-TNF do stosowania u osób z IBD i mogą one mieć lepsze wyniki w przebiegu tych chorób.