Co powoduje infekcje Staph w uchu i jak je leczyć

Staphylococcus aureus (staphylococcus) to rodzaj bakterii powszechnie występujących w środowisku. Jest odpowiedzialny za wiele infekcji, w tym infekcje ucha, infekcje skóry, czyraki i sepsę.

To normalne, że ludzie mają bakterie gronkowca na skórze lub w nosie. Bakterie nie powodują aktywnej infekcji ani szkód, ale niektóre z tych osób są „nosicielami” i mogą przenosić zarazki na inne.

Nosiciele mogą również zostać zakażeni, jeśli ich układ odpornościowy zostanie zestresowany lub przez przecięcie skóry.

Staphylococcus aureus może powodować rodzaj infekcji ucha zwanego zapaleniem ucha zewnętrznego, znanego również jako „ucho pływaka”. Infekcja obejmuje kanał słuchowy, który ma zarówno część kostną, jak i chrzęstną.

Zapalenie tkanki ucha jest infekcją ucha zewnętrznego, czyli części chrząstki ucha, którą można zobaczyć i dotknąć, w tym płatka, spirali i kanału słuchowego.

Staph nie jest jedynym zarazkiem, który może powodować zapalenie ucha zewnętrznego, ale jest częstą przyczyną tego stanu.

Powoduje

Zapalenie ucha zewnętrznego jest nazywane „uchem pływaka”, ponieważ często występuje, gdy woda pozostaje w uchu po pływaniu lub kąpieli. Woda tworzy wilgotne środowisko, w którym mogą rozwijać się zarazki i powodować infekcje.

Inne przyczyny zapalenia ucha zewnętrznego to:

• Wilgotność i pocenie się: Niektóre bakterie i inne zarazki rozwijają się w wilgotnym środowisku.

• Uraz: Może się to zdarzyć, gdy skóra ucha zewnętrznego zostanie zerwana od zadrapania lub innego rodzaju urazu.

• Słuchawki douszne lub aparaty słuchowe: jeśli te urządzenia nie są utrzymywane w czystości, mogą wprowadzić bakterie do ucha zewnętrznego.

• Egzema lub łuszczyca: te stany skóry mogą wpływać na ucho zewnętrzne.

• Kontaktowe zapalenie skóry: jest to reakcja skórna, która powoduje wysypkę, która może wystąpić w uchu zewnętrznym.

MRSA

Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA) to rodzaj Staphylococcus aureus, który jest odporny na niektóre antybiotyki. Jest powszechny w środowisku i rozprzestrzenia się w taki sam sposób jak nieoporne szczepy gronkowca.

Możesz zarazić się MRSA od osoby, która ją ma, jeśli dotkniesz zainfekowanego obszaru i nie umyjesz dokładnie rąk.

Objawy

Infekcja gronkowcem ucha może powodować jeden lub więcej z następujących objawów:

• Ból ucha
• Zaczerwienienie
• Swędzący
• Obrzęk ucha zewnętrznego
• Drenaż uszu
• Sucha łuszcząca się skóra w uchu zewnętrznym

Rzadko zakażenie gronkowcem ucha zewnętrznego może spowodować utratę słuchu.

Komplikacje

Poważnym powikłaniem zakażenia gronkowcem przewodu słuchowego zewnętrznego jest złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego, które występuje, gdy zakażenie rozprzestrzenia się z przewodu słuchowego zewnętrznego do podstawy czaszki (kości skroniowej).

Choroba może uszkodzić nerwy czaszkowe, tkankę kostną, a w skrajnych przypadkach nawet doprowadzić do śmierci. Aby uniknąć złośliwego zapalenia ucha zewnętrznego, ważne jest, aby szybko leczyć zapalenie ucha zewnętrznego.

Na szczęście złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego nie jest nowotworem, występuje bardzo rzadko i najczęściej występuje u pacjentów z obniżoną odpornością i chorych na cukrzycę.

Diagnoza

Twój lekarz może czasami zdiagnozować zakażenie gronkowcem w uchu, patrząc na to za pomocą otoskopu, pytając o objawy i testując każdy drenaż pod kątem obecności bakterii gronkowca.

Jeśli twoja infekcja jest ciężka, twój lekarz może być zmuszony do wykluczenia złośliwego zapalenia ucha zewnętrznego poprzez wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.

Leczenie

Antybiotyczne krople do uszu

Antybiotyczne krople do uszu są jednym z najczęstszych sposobów leczenia zapalenia ucha zewnętrznego. Krople do uszu są preferowane w stosunku do antybiotyków ogólnoustrojowych, ponieważ zazwyczaj mają mniej skutków ubocznych i przenoszą lek bezpośrednio do miejsca infekcji.

Obrzęk ucha może utrudniać prawidłowe podawanie kropli do uszu. Jeśli masz trudności, lekarz może włożyć knot (w zasadzie długi, cienki kawałek gazy) do ucha, aby pomóc w podawaniu leku.

Antybiotyki doustne (systemowe)

Antybiotyki ogólnoustrojowe to leki podawane doustnie (doustnie) lub dostarczane bezpośrednio do krwiobiegu (dożylnie).

Doustne antybiotyki nie są preferowanym sposobem leczenia łagodnych do umiarkowanych przyczyn zapalenia ucha zewnętrznego, ponieważ leki te mogą powodować działania niepożądane.

Jednak w niektórych przypadkach doustne antybiotyki są przepisywane w celu leczenia infekcji ucha gronkowcem – na przykład, gdy ucho jest zbyt opuchnięte, błona bębenkowa jest pęknięta lub infekcja rozprzestrzeniła się poza ucho zewnętrzne.

Sterydowe krople do uszu

Sterydy to leki, które hamują odpowiedź zapalną układu odpornościowego, co zmniejsza stan zapalny, obrzęk, swędzenie i zaczerwienienie. Same krople steroidowe nie wyleczą infekcji ucha zewnętrznego, ale mogą złagodzić objawy.

Przeciwbólowy

Twój lekarz może zalecić łagodny lek przeciwbólowy dostępny bez recepty (OTC), taki jak paracetamol, aby złagodzić odczuwany dyskomfort.

Leczenie MRSA

Mimo że MRSA jest rodzajem bakterii opornych na antybiotyki, nadal wymaga leczenia antybiotykami. Należy zadbać o to, aby zastosowany antybiotyk był skuteczny.

Twój lekarz może spróbować pobrać próbkę drenażu ucha do przetestowania. Pomoże im to określić, który antybiotyk będzie skuteczny przeciwko bakteriom. Może być potrzebnych wiele antybiotyków.

Nie dotykaj infekcji i upewnij się, że często myjesz ręce, aby uniknąć rozprzestrzeniania się MRSA.

Zapobieganie

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby zapobiec zapaleniu ucha zewnętrznego:

• Użyj suszarki w chłodnym miejscu, aby wysuszyć uszy po pływaniu lub kąpieli.
• Usuń wodę z uszu po pływaniu lub kąpieli, przechylając głowę na bok i delikatnie pociągając za małżowinę uszną, aby wyprostować przewód słuchowy i pozwolić wodzie wypłynąć.
• Używaj zatyczek do uszu lub dobrego czepka pływackiego, aby woda nie przedostała się do uszu podczas pływania lub kąpieli.
• Nie wkładaj niczego do uszu (np. wacika) w celu usunięcia woskowiny.
• Jeśli nie masz uszkodzonej błony bębenkowej lub tympanostomijnej (wentylacji) w uszach, po kąpieli lub pływaniu wlej do uszu kilka kropli alkoholu do nacierania.

Często zadawane pytania

Co to jest infekcja gronkowcem?

Każda infekcja wywołana przez bakterie Staphylococcus jest określana jako infekcja gronkowcem, w tym infekcje ucha wywoływane przez Staphylococcus aureus.

Jak wygląda infekcja gronkowcem?

Infekcja gronkowcem w uchu zwykle powoduje, że przewód słuchowy wydaje się czerwony, zaogniony i opuchnięty. Skóra ucha może wyglądać na suchą i łuszczącą się.

Staph często powoduje infekcje skóry, które wyglądają jak wysypka lub strup, który często złuszcza się z żółtym drenażem.

Jak leczyć infekcję gronkowcem antybiotykami?

Zakażenia gronkowcem należy leczyć odpowiednim antybiotykiem, aby zapobiec powikłaniom, takim jak złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Możesz jednak wspomóc proces rekonwalescencji, utrzymując miejsce infekcji w czystości i używając ciepłego kompresu, aby poprawić krążenie krwi w tym obszarze.

Jak posprzątać dom po infekcji gronkowcem?

Wiele produktów czyszczących zawierających wybielacz jest skutecznych przeciwko Staphylococcus aureus. Powinny one mieć na etykiecie listę zarazków, które zabiją.

Postępuj zgodnie ze wskazówkami na etykiecie środka dezynfekującego. Upewnij się, że znasz ilość czasu, przez którą produkt musi pozostać na powierzchni, aby był skuteczny.

Jak możesz stwierdzić, czy infekcja gronkowcem się poprawia?

Mniejszy ból oraz zmniejszone zaczerwienienie i obrzęk to oznaki, że infekcja gronkowcem zaczyna ustępować. Miejsce infekcji również powinno się zmniejszyć (w przeciwieństwie do rozprzestrzeniania się).

Jak poważne są infekcje gronkowcem?

To, jak poważna jest lub może się stać infekcja gronkowcem, zależy od wielu czynników, w tym szczepu bakterii wywołujących infekcję i podstawowego stanu zdrowia.

Większość infekcji gronkowcem można wyleczyć, ale niektóre są odporne na antybiotyki, co umożliwia rozprzestrzenianie się infekcji i uszkadzanie tkanek lub nerwów. W ciężkich przypadkach infekcja dostaje się do krwiobiegu i powoduje sepsę.

Najlepszym sposobem zapobiegania poważnemu zakażeniu gronkowcem jest jak najszybsze leczenie i staranne przestrzeganie zaleceń lekarza.