Co to jest anosognozja?

Anosognozja jest objawem niektórych chorób psychicznych, a także schorzeń neurologicznych, w tym udaru i demencji. Anosognozja charakteryzuje się brakiem wglądu lub świadomości swojego stanu, co może utrudniać leczenie. Przeczytaj więcej o anosognozji, w tym o przyczynach, objawach i leczeniu w tym przeglądzie.

Definicja

Termin „anozognozja” został po raz pierwszy użyty w 1914 roku przez Josepha Babińskiego, francuskiego neurologa. Użył go, aby opisać, jak pacjenci często nie mają świadomości deficytu lub choroby, szczególnie u osób z paraliżem lewostronnym po udarze.

W piątym wydaniu „Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders” (DSM-5), który jest używany przez specjalistów zdrowia psychicznego w Stanach Zjednoczonych do oceny i diagnozowania chorób psychicznych, anosognozja jest podobnie zdefiniowana jako „stan, w którym osoba chora wydaje się być nieświadoma istnienia swojej choroby.”

Obecnie termin ten jest szerzej używany do opisania zaprzeczania chorobie lub nieuświadamiania sobie niepełnosprawności, w tym w zaburzeniach zdrowia psychicznego.

Powoduje

Uznaje się, że istnieje kilka schorzeń neurologicznych i psychiatrycznych, które mogą powodować brak wglądu lub świadomości czyjegoś stanu, w tym otępienie (utrata pamięci i zaburzenia poznawcze), udar (przerwany lub zmniejszony dopływ krwi do mózgu), stwardnienie rozsiane (przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego) oraz urazowe uszkodzenia mózgu.

Anosognozja obejmuje szereg prezentacji. Niektóre osoby dotknięte chorobą są w pełni świadome niektórych części swojego stanu i objawów, a nie wszystkich innych. Mogą również zupełnie nie zdawać sobie sprawy z tego stanu. Reakcja na informacje zwrotne na temat ich stanu jest również różna.

Anosognozja ma podłoże neurobiologiczne, tj. w mózgu, jego strukturze i funkcjonowaniu. Mogą na nią również wpływać czynniki psychospołeczne, takie jak kultura, osobowość, wartości i przekonania, a także nastrój danej osoby.

Schizofrenia i zaburzenia psychotyczne

Zaburzenia psychotyczne powodują psychozę, kiedy umysł jest dotknięty stanem i prowadzi do utraty kontaktu z rzeczywistością. Psychoza charakteryzuje się objawami urojeń, które są utrwalonymi fałszywymi przekonaniami i halucynacjami, zwykle oznaczającymi widzenie lub słyszenie rzeczy, których inni nie widzieli lub nie słyszeli.

Anosognozja może występować u osób z psychozą. Nie są świadomi objawów swojej choroby, a brak wglądu może być obecny przez całą chorobę. Anosognozja nie jest strategią radzenia sobie, ale objawem samej choroby.

Obecność anosognozji jest najczęstszym predyktorem nieprzestrzegania leczenia przez pacjenta i wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nawrotu i mimowolnego leczenia. Inne skojarzenia to gorsze funkcjonowanie psychospołeczne, agresja i gorszy przebieg choroby. Jest to powszechne w zaburzeniu schizoafektywnym, ale brak wglądu jest zazwyczaj mniej dotkliwy i nie ma tak dużego wpływu jak w schizofrenii.

Wgląd, sojusz terapeutyczny (współpraca między terapeutą a pacjentem) i przestrzeganie leczenia (zgodnie z planem leczenia) są powiązane i wpływają na siebie nawzajem u osób ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, zaburzeniem nastroju, które często może obejmować psychozę. Ważna jest współpraca między pacjentem a dostawcą zdrowia psychicznego, ponieważ może to wpłynąć na to, jak dobrze pacjent rozumie swój stan.

Choroba Alzheimera

Anosognozja zdarza się często w chorobie Alzheimera, postępującej i powszechnej przyczynie demencji i może mieć duży wpływ na pacjenta. Dowody wskazują, że staje się ono częstsze w miarę postępującego nasilenia demencji, ale zależy to również od tego, jak jest ono diagnozowane i jaka populacja jest badana, ponieważ nie ma standardowej definicji. W związku z tym wykazano, że zakres częstości występowania anosognozji w chorobie Alzheimera wynosi od 20% do 80%.

W chorobie Alzheimera anosognozja jest powiązana z odhamowaniem (niemożnością powstrzymania niewłaściwego zachowania), drażliwością i lękiem, pobudzeniem i zachowaniami fizycznymi. Obserwowano go również z apatią (brak zainteresowania lub obaw). Jednak niektóre badania wykazały również, że pogorszenie anosognozji jest związane z mniej ciężką depresją, ale dowody nie są tak jasne.

Uderzenia

Udary mogą prowadzić do wielu objawów, ponieważ są spowodowane zablokowaniem przepływu krwi w mózgu lub krwawieniem w mózgu. Czasami prowadzą do drętwienia i osłabienia z jednej strony, a ludzie, którzy przeszli udar, często zaniedbują jedną stronę, co jest nieuwagą na jedną stronę ciała. To sprawia, że ​​zadania codziennego życia i funkcjonowania są trudne.

Udary często występują z anosognozją, co prowadzi do braku wglądu w zaniedbanie i jego wpływ na życie pacjenta. Może to prowadzić do nierozpoznania potrzeby pomocy, co również może wpłynąć na stres opiekuna.

Chociaż anosognozja może wystąpić w przypadku udaru, osoba z anosognozją z innej przyczyny nie jest narażona na zwiększone ryzyko udaru.

Poważny uraz mózgu

Często zdarza się, że osoby, które doświadczyły urazowego uszkodzenia mózgu (TBI), mają zmiany w zachowaniu i postawach emocjonalnych, bez względu na stopień urazu. Zachowania te są również często związane z anosognozją, co prowadzi do trudności w ich codziennym funkcjonowaniu i zarządzaniu opieką. Różne poziomy świadomości z anosognozją wpływają również na zachowania i postawy, w zależności od pacjenta.

Leczenie

Nie ma specyficznego leczenia, które byłoby ukierunkowane na wgląd, świadomość i anosognozję. Przeprowadzono pewne badania w tej dziedzinie, ale badania są ograniczone. Jednak jeden przegląd wykazał, że różne formy psychoterapii i inne procedury są obiecujące.

Dwie badane procedury obejmują terapię elektrowstrząsową (ECT, krótka elektryczna stymulacja mózgu) dla pacjentów ze schizofrenią oraz powtarzalną przezczaszkową stymulację magnetyczną (rTMS, przy użyciu elektromagnesu do dostarczania impulsu stymulującego komórki nerwowe) dla pacjentów powracających do zdrowia po udarze.

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę czas zabiegów. Lecząc kogoś ze schizofrenią, najwięcej korzyści może przynieść terapia psychoedukacyjna i behawioralna, gdy reaguje na leki i jest bardziej świadomy. Dotyczy to również sytuacji, w których występuje największe ryzyko niestosowania się do leczenia, zwłaszcza w pierwszym roku po hospitalizacji, i istnieje ryzyko przerwania leczenia.

Streszczenie

Anosognozja to brak wglądu lub świadomości choroby. Jest objawem niektórych chorób psychicznych i schorzeń neurologicznych, takich jak udar czy demencja. Anosognozja przedstawia się na różne sposoby; niektórzy ludzie są w pełni świadomi niektórych części swojego stanu, podczas gdy niektórzy ludzie są całkowicie nieświadomi tego stanu. Nie ma swoistego leczenia ukierunkowanego na anosognozję, ale badane są niektóre procedury.

Anosognozja może sprawić, że życie pacjenta – i jego bliskich – stanie się bardziej zagmatwane i skomplikowane. Jeśli martwisz się o opinię bliskiej osoby na temat jej choroby, ważne jest, aby przedyskutować to z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia. Jeśli jest nowy lub zmienia się, lekarz może ocenić pacjenta, a także zapewnić większe wsparcie wam obojgu.