Co to jest badanie kohortowe?

Badanie kohortowe często dotyczy 2 (lub więcej) grup osób, które mają różne atrybuty (na przykład niektórzy palą, a inni nie), aby spróbować zrozumieć, jak dany atrybut wpływa na wynik. Celem jest zrozumienie związku między wspólnym atrybutem jednej grupy (w tym przypadku palenie) a jego ostatecznym wynikiem.

Projekt badania kohortowego

Istnieją dwie kategorie opartych na dowodach badań medycznych na ludziach:

Badania eksperymentalne: obejmuje kontrolowany proces, w którym każdy uczestnik badania klinicznego jest narażony na pewien rodzaj interwencji lub sytuacji — jak lek, szczepionka lub narażenie środowiskowe. Czasami istnieje również grupa kontrolna, która nie jest eksponowana dla porównania. Wyniki pochodzą ze śledzenia skutków narażenia lub interwencji przez określony czas.

Badania obserwacyjne: wtedy nie ma interwencji. Naukowcy po prostu obserwują narażenie uczestników i wyniki przez określony czas, próbując zidentyfikować potencjalne czynniki, które mogą wpływać na różne schorzenia.

Badania kohortowe mają charakter podłużny, co oznacza, że ​​odbywają się przez określony czas — często lata — z okresowymi kontrolami uczestników w celu rejestrowania informacji, takich jak stan zdrowia i zachowania zdrowotne.

Mogą to być:

• Perspektywa: Zacznij w teraźniejszości i kontynuuj w przyszłość

• Retrospektywa: Zacznij od teraźniejszości, ale spójrz w przeszłość, aby uzyskać informacje o wynikach i zdarzeniach medycznych

Cel badań kohortowych

Celem badań kohortowych jest pomoc w pogłębianiu wiedzy i praktyki medycznej, na przykład poprzez lepsze zrozumienie czynników ryzyka, które zwiększają szanse na zachorowanie na daną chorobę.

Uczestnicy badań kohortowych są grupowani w oparciu o wspólną cechę — na przykład przynależność do tego samego położenia geograficznego, wykonywanie tego samego zawodu lub diagnozę tego samego stanu chorobowego.

Za każdym razem, gdy badacze zgłaszają się do uczestników badań kohortowych, są w stanie mierzyć ich zachowania zdrowotne i wyniki w określonym przedziale czasu. Na przykład badanie może obejmować dwie kohorty: jedną, która pali, a drugą, która nie pali. Ponieważ dane są gromadzone w miarę upływu czasu, naukowcy będą mieli lepsze pojęcie o tym, czy wydaje się, że istnieje związek między zachowaniem – w tym przypadku paleniem – a konkretnym wynikiem (na przykład rak płuc).

Mocne strony badań kohortowych

Większość aktualnej wiedzy lekarzy na temat czynników ryzyka choroby pochodzi z badań kohortowych. Oprócz wykazania progresji choroby, badania kohortowe pomagają również naukowcom obliczyć współczynnik zachorowalności, skumulowaną zachorowalność, względne ryzyko i współczynnik ryzyka chorób.

• Rozmiar: Duże badania kohortowe z wieloma uczestnikami zwykle dają naukowcom bardziej pewne wnioski niż małe badania.

• Oś czasu: Ponieważ śledzą postęp chorób w czasie, badania kohortowe mogą być również pomocne w ustaleniu osi czasu stanu zdrowia i ustaleniu, czy określone zachowania są potencjalnymi czynnikami przyczyniającymi się do choroby.

• Wiele pomiarów: Często badania kohortowe pozwalają naukowcom obserwować i śledzić wiele wyników z tej samej ekspozycji. Na przykład, jeśli badanie kohortowe dotyczy grupy osób poddawanych chemioterapii, naukowcy mogą badać częstość występowania nudności i wysypki skórnej u pacjentów. W tym przypadku występuje jedna ekspozycja (chemioterapia) i wiele wyników (nudności i wysypki skórne).

• Dokładność: Inną mocną stroną badań kohortowych – w szczególności prospektywnych badań kohortowych – jest to, że naukowcy mogą być w stanie zmierzyć zmienną ekspozycji, inne zmienne i wyniki zdrowotne uczestników ze względną dokładnością.

• Spójność: Wyniki mierzone w badaniu można wykonać jednolicie.

Retrospektywne badania kohortowe mają swoje zalety, a mianowicie można je przeprowadzić stosunkowo szybko, łatwo i tanio niż inne rodzaje badań.

Słabe strony badań kohortowych

Chociaż badania kohortowe są istotną częścią badań medycznych, nie są pozbawione ograniczeń.

Mogą to być:

• Czas: Badacze nie prowadzą po prostu uczestników do laboratorium na jeden dzień, aby odpowiedzieć na kilka pytań. Badania kohortowe mogą trwać latami, a nawet dziesięcioleciami, co oznacza, że ​​koszty prowadzenia badania naprawdę mogą się sumować.

• Samoraportowanie: Mimo że retrospektywne badania kohortowe są mniej kosztowne, mają swoją własną znaczną słabość polegającą na tym, że mogą polegać na samodzielnym zgłaszaniu przez uczestników przeszłych warunków, wyników i zachowań. Z tego powodu uzyskanie dokładnych wyników może być trudniejsze.

• Rezygnacja: Biorąc pod uwagę długi czas potrzebny na udział w badaniu kohortowym, nie jest niczym niezwykłym, że uczestnicy rezygnują z tego typu badań. Chociaż mają do tego pełne prawo, zbyt duża liczba osób opuszczających badanie może potencjalnie zwiększyć ryzyko stronniczości.

• Zmiana zachowania: Kolejną słabością badań kohortowych jest to, że uczestnicy mogą zmienić swoje zachowanie w sposób, w jaki nie zmieniliby tego, gdyby nie byli częścią badania, co może zmienić wyniki badań.

• Potencjał błędu systematycznego: Nawet najlepiej zaprojektowane badania kohortowe nie osiągną tak solidnych wyników, jak wyniki uzyskane w randomizowanych badaniach kontrolowanych. Dzieje się tak, ponieważ zgodnie z projektem — tj. ludzie podzieleni na grupy w oparciu o pewne wspólne cechy — istnieje nieodłączny brak randomizacji.

Po wielu latach badań na rynek trafiają leki, urządzenia i inne zabiegi. Między pierwszymi testami wczesnych preparatów leku w laboratorium a oglądaniem reklam w telewizji z niemożliwie szybko odczytaną listą skutków ubocznych czeka długa droga.

Pomyśl o ostatnim spotkaniu fizycznym. Twój lekarz prawdopodobnie zmierzył kilka twoich parametrów życiowych i wykonał badanie krwi, a następnie poinformował cię o różnych zachowaniach, które możesz potrzebować zmienić, aby zmniejszyć ryzyko rozwoju niektórych chorób. Te czynniki ryzyka to nie tylko domysły; wiele z nich jest wynikiem badań kohortowych.