Co to jest Norowirus?

Norowirus jest główną przyczyną zapalenia żołądka i jelit (grypy żołądkowej) w Stanach Zjednoczonych. Jest to wysoce zaraźliwy wirus, który powoduje stany zapalne żołądka i jelit. Prowadzi to do objawów, takich jak skurcze brzucha, wymioty i wodnistą biegunkę. Leczenie norowirusa zwykle obejmuje tylko picie dużej ilości płynów, aby zapobiec odwodnieniu, chociaż w ciężkich przypadkach wymagana jest hospitalizacja w celu agresywnej dożylnej (przez żyłę) wymiany płynów.

Objawy Norowirusa

Objawy norowirusa zwykle zaczynają się około 12 do 48 godzin po ekspozycji na cząsteczki wirusa (które nie są widoczne gołym okiem). Objawy mogą trwać od 12 do 60 godzin i obejmować co najmniej jeden z następujących objawów:

• Skurcze/ból żołądka
• wodnista biegunka (częściej u dorosłych)
• Wymioty (częściej u dzieci)
• Mdłości
• Gorączka
• Bół głowy
• Bóle

Najczęstszym powikłaniem norowirusa jest odwodnienie. Jeśli nie jesteś w stanie utrzymać nawet niewielkich ilości płynów lub miałeś bardzo ciężką biegunkę (lub jedno i drugie), możesz być odwodniony.

Objawy odwodnienia mogą obejmować:

• Suchość w ustach
• Zwiększone pragnienie
• Zmniejszenie oddawania moczu i/lub zwiększone stężenie moczu (kolor ciemnożółty)
• Bół głowy
• Szybkie tętno
• Osłabienie lub niezwykłe zmęczenie
• Zawroty głowy lub oszołomienie podczas wstawania

Dodatkowe oznaki odwodnienia u niemowląt i małych dzieci to:

• Płacz z kilkoma łzami lub bez łez
• Niezwykła senność lub nerwowość

Powoduje

Norowirus jest uważany za chorobę przenoszoną przez żywność, ponieważ wirus może łatwo zanieczyścić źródła żywności i wody.W rzeczywistości większość epidemii norowirusów ma miejsce w restauracjach, w których zainfekowany przygotowujący lub serwer obsługuje jedzenie lub podaje produkty gołymi rękami.

Surowe owoce i warzywa lub niedogotowana żywność również mogą zostać skażone norowirusem. Innym potencjalnym źródłem są skorupiaki z wody skażonej norowirusem.

Wreszcie, dzielenie się jedzeniem lub naczyniami do jedzenia z osobą zarażoną norowirusem może rozprzestrzeniać infekcję, podobnie jak dotykanie przedmiotów zawierających cząstki norowirusa, a następnie dotykanie ust, nosa i / lub oczu.

Podobnie jak grypa i wiele innych infekcji wirusowych, ludzie zazwyczaj nie rozwijają odporności na norowirusy i mogą zarazić się więcej niż raz.

Czynniki ryzyka

Norowirus choruje 21 milionów ludzi rocznie i prowadzi do około 800 zgonów. Każdy może to dostać, ale niektórzy ludzie są bardziej narażeni niż inni.

Jest powszechnie odpowiedzialny za epidemie w zatłoczonych miejscach, więc ci, którzy odwiedzają miejsca takie jak poniższe, są bardziej narażeni na ryzyko:

• Szpitale
• Domy opieki
• Ośrodki opieki dziennej
• Szkoły
• Wojskowe ośrodki szkoleniowe
• Ośrodki wypoczynkowe
• Statki wycieczkowe

Najbardziej zagrożone są niemowlęta, małe dzieci i osoby starsze. Grupy te mają układ odpornościowy, który nie jest tak silny, jak u starszych dzieci lub dorosłych, którzy poza tym są zdrowi, co utrudnia powrót do zdrowia po objawach norowirusa.

Poza tym osoby z osłabionym układem odpornościowym, które są zakażone norowirusem – na przykład osoby, które przeszły przeszczep narządu lub osoby z białaczką lub zakażeniem wirusem HIV – częściej doświadczają cięższego lub dłuższego przypadku.

Diagnoza

Diagnoza norowirusa jest zazwyczaj dokonywana na podstawie wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego.

Historia medyczna

Podczas historii medycznej Twój lekarz będzie pytał o Twoje konkretne objawy, szczególnie w odniesieniu do tych związanych z odwodnieniem.

Twój lekarz może również zapytać o specyfikę twojej biegunki, na przykład o to, czy jest wodnista, czy krwawa lub czy wystąpiła wysoka gorączka. Odpowiedzi na te pytania mogą pomóc odciągnąć Twojego dostawcę opieki zdrowotnej lub postawić diagnozę norowirusa.

Fizyczny egzamin

Podczas badania fizykalnego Twój lekarz obejrzy Twój brzuch, wysłucha odgłosów jelit za pomocą stetoskopu, opuści brzuch, a na koniec delikatnie naciśnie różne obszary brzucha, aby wyczuć masy, powiększone narządy lub tkliwość .

Część brzuszna badania fizykalnego jest ważna dla wykluczenia poważniejszych przyczyn bólu brzucha, takich jak:

• Zapalenie wyrostka robaczkowego
• Zapalenie uchyłków
• Zapalenie trzustki
• Niedrożność jelit

Oprócz oceny brzucha, Twój lekarz również odnotuje Twoje parametry życiowe i sprawdzi oznaki odwodnienia, takie jak suchość w ustach lub słaby turgor skóry.

Test laboratoryjny

Rzadziej do diagnozowania norowirusa można zastosować test zwany testem reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym (RT-qPCR). Test ten wykrywa materiał genetyczny (RNA) wirusa i można go przeprowadzić na próbkach kału, wymiocin, pokarmu, wody i środowiska.

Test RT-aPCR nie jest powszechnie wykonywany ze względu na krótki przebieg infekcji. Może być stosowany w przypadku dużego wybuchu epidemii lub gdy dana osoba ma osłabiony układ odpornościowy (np. z powodu białaczki lub przeszczepu narządu).

Leczenie

Kluczowym sposobem leczenia norowirusa jest picie dużej ilości płynów. Chociaż napoje dla sportowców mogą wystarczyć do nawodnienia dorosłych i starszych dzieci, doustne roztwory nawadniające, takie jak Pedialyte lub Ceralyte, są lepsze do uzupełnienia ważnych składników odżywczych i minerałów utraconych w wyniku wymiotów i/lub biegunki.

Czasami infekcja norowirusem jest na tyle silna, że ​​wymaga leczenia. Chociaż nie ma leków, które mogłyby zabić lub wyleczyć infekcję, istnieją leki, takie jak Zofran (ondansetron), które mogą pomóc zatrzymać lub zmniejszyć wymioty, aby nie doszło do odwodnienia.

Niektóre osoby mogą wymagać dożylnej wymiany płynów w szpitalu, jeśli wykazują oznaki odwodnienia i nie tolerują płynów ustnych.

Poza ciężkim odwodnieniem i/lub niezdolnością do odwadniania płynów, inne wskazania do hospitalizacji mogą obejmować:

• Silny ból brzucha
• Nieuleczalne wymioty
• Długotrwałe objawy (bliskie lub dłuższe niż tydzień)
• Ciąża
• Starsi dorośli lub niemowlęta
• Osoby z osłabionym układem odpornościowym

Zapobieganie

Chociaż nie zawsze jest możliwe uniknięcie chorób przenoszonych drogą pokarmową, takich jak norowirus, ponieważ wirus wymaga tak małej ilości wirusa, aby kogoś zachorować, te trzy kroki znacznie pomogą zmniejszyć codzienne ryzyko.

• Myj ręce często i prawidłowo: Ważne jest, aby często myć ręce mydłem i wodą w ciągu dnia, zwłaszcza po skorzystaniu z łazienki lub przed przygotowywaniem posiłków. Podróż do zlewu jest idealna, ponieważ środek do dezynfekcji rąk nie może zabić niektórych robaków, w tym norowirusa. Upewnij się, że myjesz się dokładnie przez co najmniej 20 sekund — czas potrzebny na dwukrotne zaśpiewanie piosenki „Happy Birthday”.

• Unikaj dotykania ust: Nawet przy częstym i dobrym myciu rąk możesz przypadkowo dotknąć skażonej powierzchni. Unikając dotykania ust, możesz zapobiec przenoszeniu drobnych zakaźnych cząstek do organizmu.

• Rutynowa dezynfekcja i czyszczenie: ważne jest, aby rutynowo dezynfekować dom i miejsce pracy, zwłaszcza kuchnie (w tym przybory kuchenne i blaty). Upewnij się, że czyścisz produkt zawierający wybielacz lub stwórz własny środek czyszczący na bazie wybielacza. Używanie produktów, które nie zawierają wybielaczy, nie przyniesie niczego dobrego, ponieważ nie zabiją wirusa.

Kiedy bliskie kontakty mają Norovirus

Jeśli mieszkasz w tym samym domu z kimś, kto ma norowirusa (lub podejrzewasz, że ma) i jeszcze go nie masz, możesz podjąć dodatkowe kroki, aby się zabezpieczyć.

• Jeśli to możliwe, trzymaj się z daleka: może to nie zawsze być praktyczne, ale trzymanie się z dala od osoby chorej tak bardzo, jak to możliwe, pomoże ci uchronić się również przed zachorowaniem. Śpij w innym pokoju, korzystaj z innej łazienki i zachowaj jak największy dystans.

• Noś rękawiczki: Jeśli opiekujesz się kimś z norowirusem, jest mało prawdopodobne, że poradzi sobie z czyszczeniem. Możesz być osobą, która najczęściej wykonuje tę pracę, co może spowodować bezpośredni kontakt z wirusem. Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to nosić rękawiczki. Czyniąc to, upewnij się, że nie dotykasz nosa, oczu ani ust i umyj ręce, gdy tylko skończysz sprzątać.

• Upewnij się, że pranie zostało zrobione: wypierz ubrania, pościel, ręczniki i wszystko inne, czego dotknie chory. Używaj gorącej wody i susz rzeczy w suszarce z wysoką temperaturą, aby upewnić się, że są tak czyste, jak to możliwe. Jeśli pranie jest zabrudzone, przenoś je w gumowych rękawiczkach i umyj ręce po umieszczeniu rzeczy w pralce.

• Nie udostępniaj: Dzielenie się przedmiotami, których używał twój chory współmałżonek, dziecko lub współlokator, to pewny sposób na zachorowanie. Nawet udostępnianie pilota do telewizora może być złą wiadomością.

• Nie pozwól im przygotowywać jedzenia: Jeśli ktoś jest chory na norowirus, nie pozwól mu przygotowywać jedzenia dla siebie lub kogokolwiek innego, jeśli to możliwe. W rzeczywistości Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zaleca osobom, aby nie przygotowywały jedzenia przez co najmniej dwa dni po ustąpieniu objawów.

Chociaż zarażenie się norowirusem jest nieprzyjemnym doświadczeniem, zapewnij, że większość ludzi czuje się lepiej w ciągu jednego do trzech dni. W międzyczasie kontynuuj proaktywne mycie rąk. Jeśli zarazisz się, pamiętaj o agresywnym nawadnianiu.

Wreszcie, w bardziej pozytywnym tonie, obecnie badana jest szczepionka norowirusowa.Byłaby to znacznie skuteczniejsza i mniej uciążliwa strategia prewencyjna niż obecna (kontrola infekcji).