Co to jest spondyloartropatia niezróżnicowana?

Niezróżnicowana spondyloartropatia (USpA) to termin używany do opisania objawów zapalenia stawów kręgosłupa u osób, które nie spełniają ostatecznych kryteriów rozpoznania zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (AS) lub innej spondyloartropatii (np. łuszczycowego zapalenia stawów).

Najczęściej diagnozuje się ją u osób z różnymi objawami, których nie można zaklasyfikować jako określone zaburzenie. Na przykład dana osoba może odczuwać ból pięty i kolana bez typowych objawów jelitowych lub bólu pleców u osób, u których zdiagnozowano ZA.

U tych osób często diagnozuje się USpA. Z biegiem czasu u niektórych osób z wstępną diagnozą USpA rozwija się więcej objawów, a tym samym diagnozuje się bardziej dobrze zdefiniowaną postać zapalenia stawów kręgosłupa.

Objawy

Objawy niezróżnicowanej spondyloartropatii różnią się w zależności od osoby. Czasami jedynym objawem, jakiego może doświadczać osoba z USpA, jest ból. Inni mogą odczuwać więcej objawów, w tym:

• Artretyzm w dużych stawach kończyn
• Ból pleców
• Ból pośladków po jednej lub obu stronach

• Zapalenie przyczepów ścięgnistych: stan zapalny i obrzęk w miejscu, w którym ścięgno lub więzadło przyczepia się do kości

• Zmęczenie
• Ból pięty

• Zapalenie tęczówki: zapalenie i obrzęk oka

• Ból i obrzęk i/lub zapalenie stawów palców rąk i nóg

Niezróżnicowana spondyloartropatia powoduje objawy, które nie są tak specyficzne, jak inne rodzaje zapalenia stawów. Częściej diagnozuje się ją u kobiet. U niektórych osób rozwijają się objawy bardziej rozpoznawalnej postaci zapalenia stawów kręgosłupa, takiej jak łuszczycowe zapalenie stawów lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Inni mogą nadal mieć przewlekłe objawy USpA.

Diagnoza

Niezróżnicowana spondyloartropatia może być trudna do zdiagnozowania. USpA jest najmniej poznaną grupą schorzeń kręgosłupa i nie jest rozpoznawana przez część lekarzy. Niektórzy pacjenci są początkowo błędnie diagnozowani z fibromialgią, ponieważ objawy obu chorób mogą być podobne.

Wizyta u lekarza mającego doświadczenie w schorzeniach reumatoidalnych — np. u reumatologa — jest ważna dla dokładnej diagnozy USpA. Aby postawić diagnozę USpA, Twój lekarz może zasugerować, co następuje:

Fizyczny egzamin

Jeśli Twój lekarz podejrzewa, że ​​masz niezróżnicowaną spondyloartropatię, pierwszą rzeczą, którą zrobi, będzie badanie fizykalne. Obejmuje to sprawdzenie przez lekarza Twoich objawów i pytanie o historię medyczną i historię medyczną rodziny.

Badanie fizykalne obejmuje badanie kręgosłupa przez lekarza, w tym odcinek szyjny (szyja), piersiowy (środkowy kręgosłup) i lędźwiowy (dolny odcinek kręgosłupa).

Praca laboratoryjna

Oprócz badania fizykalnego Twój lekarz może zlecić wykonanie prac laboratoryjnych, takich jak badania krwi, które mają na celu sprawdzenie różnych czynników, w tym przeciwciał lub odpowiedzi układu odpornościowego.

Twój lekarz może również zlecić badanie w celu ustalenia, czy nosisz gen ludzkiego antygenu leukocytowego B27 (HLA-B27). Około 80% do 95% osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa ma ten konkretny gen.

Mniej osób z USpA nosi ten gen. Ponieważ występuje u nawet 7% ogólnej populacji, posiadanie tego markera genetycznego nie jest równoznaczne z diagnozą.

Testy obrazowania

Twój lekarz może również zlecić badania obrazowe w celu zdiagnozowania niezróżnicowanej spondyloartropatii. Obrazowanie diagnostyczne jest ważne dla diagnozowania i monitorowania wszystkich spondyloartropatii. Te testy wyobrażeniowe mogą obejmować:

• Promienie rentgenowskie: są one zwykle wykonywane w okolicy miednicy, gdzie znajduje się staw krzyżowo-biodrowy, aby szukać erozji stawu. Subtelna erozja stawu nie zawsze jest widoczna na zdjęciach rentgenowskich osób z USpA.

• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI): Osoby ze spondyloartropatiami, w tym USpA, zwykle odczuwają ból w stawach krzyżowo-biodrowych (kości biodrowych). MRI może zdiagnozować sacroiliitis wskazujące na USpA. MRI może być również używany do skanowania innych części ciała i może wykryć nieprawidłowości tkanek miękkich, ścięgien i stawów.

Znalezienie dowodów zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych na zdjęciu rentgenowskim lub MRI jest często najbardziej pomocną metodą w potwierdzeniu rozpoznania spondylolartopatii.

Leczenie

Obecnie nie ma lekarstwa na niezróżnicowaną spondyloartropatię, ale przy odpowiednim leczeniu choroby pacjenci mogą żyć w pełni produktywnie. Podstawowe metody leczenia USpA obejmują zazwyczaj leki, fizjoterapię i ćwiczenia. Niektórzy pacjenci odczuwają również ulgę, stosując ciepło i/lub lód, aby zmniejszyć ból stawów.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Większość pacjentów z USpA rozpocznie leczenie od przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak ibuprofen lub przepisanych NLPZ, takich jak diklofenak. NLPZ pomagają tymczasowo zmniejszyć ból i stan zapalny.KątKąt

Biologia

Kiedy same NLPZ nie wystarczą, aby przynieść ulgę, pracownicy służby zdrowia mogą przepisać leki znane jako leki biologiczne. Są one podawane w gabinecie lekarskim przez infuzję dożylną lub przez samowstrzyknięcie.

Nie ma leków biologicznych zatwierdzonych przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) dla niezróżnicowanej spondyloartropatii, chociaż są one zatwierdzone do leczenia określonych spondyloartropatii, takich jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie stawów związane z zapaleniem jelit i łuszczycowe zapalenie stawów.

Chociaż uważa się, że leki biologiczne mogą pomóc pacjentom z tym zaburzeniem, stosowanie tych leków jest uważane za „pozarejestrowane”, ponieważ nie są one zatwierdzone przez FDA do leczenia spondyloartropatii niezróżnicowanej.

Istnieją dwie grupy leków biologicznych. Inhibitory czynnika martwicy nowotworu (TNFi), takie jak Humira, Enbrel i Remicade, są zazwyczaj pierwszą grupą lekarzy biologicznych zalecanych pacjentom; wiążą i neutralizują TNF w organizmie, zmniejszając stan zapalny.

Druga grupa leków biologicznych to inhibitory interleukiny 17, które są nowszą grupą leków. Należą do nich Cosentyx i Taltz.

Kortykosteroidy

Kortykosteroidy mogą być stosowane w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu stawów. Mogą być przyjmowane jako leki doustne lub podawane miejscowo w postaci zastrzyków, wstrzykiwanych bezpośrednio do stawu (stawów), w którym odczuwasz ból. Kortykosteroidy są zazwyczaj przyjmowane krótkoterminowo.

Ćwiczenie

Wysiłek fizyczny jest bardzo ważny w leczeniu spondyloartropatii niezróżnicowanej. Regularny ruch pomaga złagodzić sztywność i ból. Jeśli odczuwasz napad bólu, skuteczne mogą być lekkie ćwiczenia, takie jak spacer.

Rozciąganie można wykonywać zarówno w pozycji siedzącej, jak i leżącej, jeśli ból jest zbyt intensywny. Nie ma „najlepszej” formy ćwiczeń dla pacjentów z USpA; wszystkie ćwiczenia są korzystne, pod warunkiem, że mają niewielki wpływ (np. chodzenie i pływanie) i są wykonywane regularnie.

Ćwiczenia można wykonywać samodzielnie lub z pomocą fizjoterapeuty, który dobierze odpowiedni program ćwiczeń i rozciągania. Skontaktuj się z lekarzem przed rozpoczęciem programu ćwiczeń. Zacznij powoli i stopniowo buduj swoją wytrzymałość i siłę. Nie zmuszaj się do bólu.

Operacja

U niektórych pacjentów, którzy nie odczuwają ulgi po lekach lub ćwiczeniach, operacja może być korzystna. Jest to zazwyczaj ostatnia linia leczenia u pacjentów z USpA.

Rokowanie

Osoby żyjące z USpA mają na ogół dobre rokowanie. Niektóre osoby z USpA będą odczuwać sporadyczne objawy, wymagające leków lub innych metod leczenia tylko sporadycznie.

Inni będą mieli przewlekłe, choć nie ciężkie objawy, wymagające regularnych leków i leczenia. Przy odpowiednim leczeniu choroby osoby żyjące z USpA są w stanie żyć pełnią życia.

Życie z USPA

Jednym z najlepszych sposobów dbania o siebie w przypadku spondyloartropatii niezróżnicowanej jest podjęcie aktywnej roli w leczeniu. Samo leczenie choroby może znacznie pomóc w prowadzeniu szczęśliwego i produktywnego życia.

Dokonywanie zdrowych wyborów dotyczących stylu życia, takich jak zdrowa, zbilansowana dieta, przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami i regularne ćwiczenia, są pomocnymi sposobami radzenia sobie z chorobą. Umawiaj się regularnie na wizyty u lekarza i informuj go o wszelkich zmianach w swoim zdrowiu fizycznym i psychicznym oraz o wszelkich skutkach ubocznych przyjmowanych leków.

Terapie uzupełniające, takie jak masaże, akupunktura i terapia ciepłem/zimnem, mogą pomóc w zmniejszeniu bólu i stresu.

Wiele osób żyjących z niezróżnicowaną spondyloartropatią nie tylko doświadcza fizycznych skutków choroby. Wiele z nich ma również skutki emocjonalne — ból może być wyniszczający i powodować uczucie depresji i smutku.

Możesz skorzystać ze wsparcia innych osób, takich jak przyjaciele, rodzina i inni pacjenci USpA. Grupy wsparcia dla osób żyjących z niezróżnicowaną spondyloartropatią są dostępne online i osobiście. Skontaktuj się z lekarzem, aby zapytać o grupy wsparcia w Twojej okolicy.

Pomimo fizycznego i emocjonalnego wpływu, jaki niezróżnicowana spondyloartropatia może mieć na twoje codzienne życie, większość ludzi jest w stanie żyć pełnią życia z tą chorobą. Dzięki odpowiedniemu połączeniu opieki medycznej, leków i samoleczenia poprzez wybór zdrowego stylu życia, choroba może być kontrolowana.

Jeśli palisz, spróbuj rzucić palenie, ponieważ palenie ma negatywny wpływ i może pogorszyć twój stan. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o wszelkich pytaniach dotyczących potencjalnego leczenia i leczenia choroby.