Co to jest zaburzenie lękowe?

Chociaż odczuwanie od czasu do czasu uczucia niepokoju jest normalne, te emocje, gdy stają się ekstremalne i zaczynają przeszkadzać w codziennych czynnościach, mogą być objawami zaburzenia lękowego. Amerykańskie Stowarzyszenie Lęków i Depresji definiuje zaburzenia lękowe jako specyficzne zaburzenia psychiczne, które obejmują skrajny strach lub niepokój, w tym zespół lęku uogólnionego (GAD), agorafobię, zespół lęku społecznego, mutyzm wybiórczy, zespół lęku separacyjnego i fobie.Kąt

Zaburzenia lękowe są najczęstszymi zaburzeniami psychicznymi w Stanach Zjednoczonych.Kąt Objawy lęku różnią się w zależności od osoby, ale obejmują zarówno psychologiczne, jak i fizyczne reakcje na oczekiwanie zagrożenia. Szacuje się, że tylko około 40% osób cierpiących na zaburzenia lękowe otrzymuje leczenie, mimo że zaburzenia te są wysoce uleczalne.Kąt

Rodzaje zaburzeń lękowych

Zaburzenia lękowe to zaburzenia psychiczne, które obejmują rozregulowanie reakcji organizmu na stres. Różnią się one między sobą tym, co dokładnie wywołuje strach, lęk, unikanie i związane z nimi objawy poznawcze, a także rodzaj oddziaływania.

Uogólnione zaburzenie lękowe (GAD)

Osoby z uogólnionym zaburzeniem lękowym (GAD) doświadczają nadmiernego lęku i martwią się przez większość dni przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy. Myślenie lękowe może koncentrować się na wielu okolicznościach, w tym pracy, związkach i zdrowiu osobistym.

U osób z GAD te myśli i związane z nimi objawy lękowe są często tak uporczywe i przytłaczające, że powodują poważne zakłócenia w codziennym życiu i interakcjach społecznych.

Inne objawy GAD obejmują te zwykle związane z lękiem: niepokój, drażliwość, zmęczenie i problemy ze snem.

Zaburzenie lękowe

Osoby z lękiem napadowym doświadczają powtarzających się, nieoczekiwanych ataków paniki. Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego charakteryzuje ataki paniki jako nagły przypływ intensywnego strachu lub dyskomfortu, który często wiąże się ze strachem przed katastrofą lub utratą kontroli, nawet gdy nie ma realnego zagrożenia.KątAtaki paniki mogą powodować przyspieszone bicie serca, pocenie się, zawroty głowy i uczucie zawału serca.

Doświadczanie ataków paniki może prowadzić do strachu przed atakami paniki, co z kolei może prowadzić do wycofania społecznego i izolacji. Osoby z lękiem napadowym mogą unikać miejsc, w których wcześniej doświadczyły ataków paniki.

Fobia społeczna

Fobia społeczna lub fobia społeczna to znacznie więcej niż bycie nieśmiałym. Osoby z tym zaburzeniem lękowym doświadczają skrajnego lęku przed byciem ocenianym przez innych i są skrępowane w interakcjach społecznych do tego stopnia, że ​​ich unikają. Te uczucia muszą utrzymywać się przez sześć miesięcy, aby można je było uznać za spowodowane fobią społeczną.Kąt

Zaburzenia lękowe związane z separacją

Osoby z tym zaburzeniem mogą stale martwić się o to, co stanie się z ich ukochaną osobą lub z nimi samymi, gdy zostaną rozdzieleni. Zarówno dzieci, jak i dorośli mogą odczuwać lęk separacyjny. Kiedy ten strach przed separacją utrzymuje się u dorosłych przez sześć lub więcej miesięcy i pogarsza relacje z innymi, staje się problemem.KątU osób z tym zaburzeniem mogą wystąpić koszmary senne obejmujące najgorsze scenariusze i fizyczne objawy stresu i lęku.

Fobie specyficzne

Każdy boi się pewnych przedmiotów i sytuacji, ale kiedy ten strach zamienia się w uczucie intensywnego niepokoju lub strachu, które trwają sześć lub więcej miesięcy i zakłóca twoje życie, może to wskazywać na fobię.KątSpecyficzna fobia jest intensywnym, irracjonalnym strachem przed czymś, co stwarza niewiele lub żadne rzeczywiste niebezpieczeństwo. Podczas gdy konkretne źródło strachu może się różnić w zależności od osoby, fobie są rodzajem zaburzenia lękowego, które może poważnie upośledzić czyjąś zdolność do funkcjonowania w codziennych sytuacjach. Fobie mogą dotyczyć pająków (arachnofobia), ciemności (nyktofobia), klaunów (koulrofobia) i wielu innych.

Agorafobia

Osoby cierpiące na agorafobię mają lęk przed jakimikolwiek miejscami lub sytuacjami, w których ucieczka wydaje się trudna, jeśli wpadają w panikę lub czują się zakłopotani. Ten strach wykracza poza to, co może być racjonalne i wpływa na zachowanie. Polega na unikaniu sytuacji, takich jak samotność poza domem, podróżowanie samochodem, autobusem lub samolotem lub przebywanie w zatłoczonym miejscu.Kąt

Skąd mam wiedzieć, czy mam zaburzenie lękowe?

Każdy doświadcza lęku, ale tylko u niektórych rozwinie się zaburzenie lękowe, które wymaga diagnozy, leczenia i obserwacji.

Objawy

Chociaż każde konkretne zaburzenie ma swoje własne objawy lękowe, istnieją charakterystyczne oznaki, że lęk staje się nie do opanowania lub zaczyna zakłócać codzienne funkcjonowanie.

Objawy wspólne dla wszystkich zaburzeń lękowych obejmują:

• Trudności ze snem
• Zawroty głowy
• Suchość w ustach
• Uczucia nerwowości, paniki, strachu i niepokoju
• napięcie mięśni
• Mdłości
• Szybkie lub nieregularne bicie serca
• Spocone lub zimne dłonie i/lub stopy
• Mrowienie lub drętwienie dłoni lub stóp
• Nie można być spokojnym ani nie ruszać się

Jeśli zauważysz te objawy i trwają one sześć miesięcy lub dłużej, możesz mieć zaburzenie lękowe.

Diagnoza

Postawienie diagnozy może być pierwszym krokiem do podjęcia leczenia. Chociaż nie ma ostatecznego testu na lęk, jeśli objawy są obecne i utrzymują się, Twój lekarz może przeprowadzić ocenę fizykalną i przeprowadzić testy diagnostyczne, aby wykluczyć potencjalne przyczyny medyczne.

Jeśli nie zostanie stwierdzone, że żadna choroba fizyczna powoduje objawy, zostaniesz skierowany do psychiatry lub innego specjalisty zdrowia psychicznego w celu zbadania pod kątem zaburzeń lękowych. Będą korzystać ze standardowego podręcznika do diagnozowania rozpoznanych chorób psychicznych w Stanach Zjednoczonych, Podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych 5^ten Edition (DSM-5), aby ustalić, czy masz zaburzenie lękowe. Kryteria diagnostyczne dla każdego zaburzenia lękowego są różne.

Możesz zostać poproszony o pytania, takie jak to, czy martwisz się więcej dni, czy nie i czy zauważyłeś jakiekolwiek fizyczne objawy, takie jak niepokój, łatwe uczucie zmęczenia, problemy z koncentracją, drażliwość, napięcie mięśni lub problemy ze snem.

Czynniki ryzyka

Na zaburzenia lękowe mają wpływ zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Chociaż czynniki ryzyka dla każdego zaburzenia lękowego są różne, niektóre czynniki związane z rozwojem zaburzenia lękowego są wspólne dla różnych typów:

• Niekorzystne doświadczenia z dzieciństwa, w tym zaniedbanie lub maltretowanie
• Cechy temperamentalne nieśmiałości lub zahamowania behawioralnego w dzieciństwie
• Historia lęku lub innych chorób psychicznych w rodzinie

Niektóre stany zdrowia fizycznego, takie jak problemy z tarczycą lub arytmie serca, są również często związane z lękiem. Na przykład, w chorobach tarczycy występuje duża częstość występowania objawów i zaburzeń psychicznych.KątZaburzenia rytmu serca lub kołatanie serca są również związane z lękiem i mogą być wywołane stresem.Kąt

Kofeina lub inne stymulanty oraz niektóre leki mogą również wywoływać lub nasilać objawy zaburzeń lękowych.Kąt

Jak mogę uzyskać pomoc, jeśli mam silny niepokój?

Poważny lęk wymaga leczenia. Twój specjalista ds. zdrowia psychicznego może zdecydować, że jedna lub dwie z poniższych opcji lub kombinacja wszystkich trzech jest idealna do leczenia i kontrolowania Twojego zaburzenia lękowego.

Psychoterapia

Terapia poznawczo-behawioralna lub CBT jest krótkoterminową formą psychoterapii, która okazała się skuteczną formą leczenia zaburzeń lękowych.Kąt Jeśli unikanie przerażających sytuacji jest istotnym czynnikiem w zaburzeniach fobii, techniki ekspozycji powinny być uwzględnione w harmonogramie leczenia, w którym pacjenci konfrontowani są ze swoimi przerażającymi sytuacjami. Wykazano, że tylko kilka sesji (np. od jednej do pięciu) może być koniecznych do skutecznego leczenia fobii specyficznych.

Lek

W celu złagodzenia objawów zaburzeń lękowych często przepisuje się terapie farmakologiczne, w tym leki przeciwlękowe. Najczęściej stosowanym lekiem na zaburzenia lękowe jest benzodiazepina, która jest skuteczna w łagodzeniu lęku i szybko działa, ale ludzie mogą się na nią uodpornić. Buspiron jest lekiem niebenzodiazepinowym stosowanym specjalnie w leczeniu przewlekłego lęku, chociaż nie wszystkim pomaga.

Leki przeciwdepresyjne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, są również przepisywane w leczeniu zaburzeń lękowych. Osoby z zaburzeniami lękowymi mogą być również leczone innymi lekami, takimi jak pregabalina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, moklobemid i inne.Kąt

Podczas przyjmowania leków łagodzących objawy zaburzeń lękowych należy pamiętać o następujących kwestiach:Kąt

• Informuj swojego dostawcę o swoich objawach. Jeśli lek nie kontroluje objawów, może być konieczna zmiana jego dawki lub może być konieczne wypróbowanie nowego leku.
• Nie zmieniaj dawki ani nie przerywaj przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem.
• Lek należy przyjmować o określonych porach. Na przykład przyjmuj go codziennie na śniadanie. Zapytaj swojego dostawcę o najlepszy czas na przyjęcie leku.
• Zapytaj swojego dostawcę o skutki uboczne i co zrobić, jeśli wystąpią.

Dbanie o siebie

Samoopieka jest istotną częścią opieki nad zdrowiem psychicznym. Światowa Organizacja Zdrowia definiuje samoopiekę jako szerokie pojęcie, które obejmuje również higienę (ogólną i osobistą); żywienie (rodzaj i jakość spożywanej żywności); styl życia (zajęcia sportowe, wypoczynek itp.); czynniki środowiskowe (warunki życia, nawyki społeczne itp.); czynniki społeczno-ekonomiczne (poziom dochodów, przekonania kulturowe itp.); i samoleczenia.Kąt

Niektóre wskazówki dotyczące samoopieki dla osób z zaburzeniami lękowymi obejmują:Kąt

• Wystarczającej ilości snu
• Jedzenie zdrowej żywności
• Prowadzenie regularnego harmonogramu dnia
• Codzienne wychodzenie z domu
• Ćwiczenia na co dzień. Pomóc może nawet odrobina ruchu, na przykład 15-minutowy spacer
• Trzymaj się z dala od alkoholu i narkotyków ulicznych
• Rozmawiaj z rodziną lub przyjaciółmi, gdy czujesz się zdenerwowany lub przestraszony
• Dowiedz się o różnych dostępnych rodzajach zajęć grupowych

Życie jest wypełnione różnymi stresorami i wszyscy każdego dnia doświadczamy jakiejś formy niepokoju. Kiedy jednak poziom lęku jest wysoki przez długi czas, możesz mieć zaburzenie lękowe. Zaburzenia te mogą być trwałe i upośledzające, ale na szczęście istnieje kilka skutecznych opcji leczenia.

Poza terapią i lekami możesz również aktywnie radzić sobie z objawami, dbając o siebie. Utrzymanie pozytywnego nastawienia i utrzymywanie się w zdrowiu znacznie przyczyni się do zminimalizowania zakłóceń spowodowanych lękiem i poprawy jakości życia.