Czy kobiety mogą mieć depresję poporodową po poronieniu?

Wiele kobiet stwierdza, że ​​poronienie na dowolnym etapie ciąży może wywołać szereg emocji. Ale czy możesz doświadczyć depresji poporodowej po poronieniu?

Żałoba po poronieniu

To normalne, że po poronieniu odczuwasz żal, nawet intensywny, bez względu na to, jak wcześnie nastąpi poronienie. Kiedy odkryjesz, że jesteś w ciąży, cały Twój świat się zmieni.

Fizycznie mogą wystąpić objawy wczesnej ciąży, takie jak nudności, tkliwość piersi, zmęczenie i zwiększone oddawanie moczu. A emocjonalnie prawdopodobnie zaczniesz myśleć – i ekscytować się tym – jak wspaniałe stanie się twoje życie z zupełnie nowym, uśmiechniętym, bulgoczącym dzieckiem.

Być może marzysz o tym, czy dziecko będzie chłopcem czy dziewczynką, jak będzie wyglądać i jaka będzie jego osobowość. Może nawet wyobrażasz sobie przeprowadzkę na przedmieścia i kupno domu lub zmianę swojego życia zawodowego, aby pomieścić nowe dziecko.

Poronienie i depresja kliniczna

Jeśli chodzi o to, czy żałoba po poronieniu może stać się depresją poporodową, z pewnością możliwe jest, że w następstwie poronienia możesz cierpieć na depresję kliniczną. Granica między żalem a depresją, która wymaga leczenia, może być czasami trudna do odróżnienia.

Zarówno smutek, jak i depresja mają prawie identyczne objawy. Ale oto klucz — twoje uczucia przeszkadzają ci w codziennych czynnościach przez ponad kilka tygodni po poronieniu, dobrze jest porozmawiać z lekarzem, aby sprawdzić, czy leczenie depresji może przynieść ci korzyści. Nawet jeśli zastanawiasz się, czy możesz potrzebować pomocy, poinformuj o tym swojego lekarza, aby móc o tym porozmawiać.

Jak się dowiedzieć, czy to depresja

Jak wspomniano wcześniej, odróżnienie normalnego żalu z powodu utraty dziecka od tego, co oznaczało dziecko w twoim życiu, może być bardzo trudne od klinicznej depresji. Prawie 20% kobiet, które doświadczają utraty ciąży we wczesnej fazie ciąży, doświadcza objawów depresji i/lub lęku. Najważniejsze jest, abyś szukał pomocy, gdy czujesz się przygnębiony.

Leczenie depresji

Ty i Twój lekarz możecie wspólnie zdecydować, czy najlepszą interwencją na depresję są leki (takie jak leki przeciwdepresyjne), terapia poznawczo-behawioralna (terapia rozmową), czy połączenie tych dwóch.

Prawidłowa odpowiedź prawdopodobnie będzie zależeć od tego, jakie masz objawy, jak intensywne i częste są, jak długo się tak czujesz, jak objawy wpływają na Twoje codzienne życie i jakie inne leki już przyjmujesz.

Jednak nie zakładaj, że nie możesz zażywać antydepresantów, kiedy próbujesz począć. W niektórych przypadkach przyjmowanie leków na depresję jest dobrym pomysłem, nawet gdy próbujesz zajść w ciążę.

Rozmowa z rodziną i przyjaciółmi

Rozmowa z członkami rodziny i przyjaciółmi po poronieniu może być trudna, jeśli sami nie doświadczyli poronienia. Prawdopodobnie otrzymasz frazesy dotyczące poronienia, takie jak „przynajmniej jesteś młoda i możesz ponownie zajść w ciążę” lub, co gorsza, „przynajmniej nie poznałaś dziecka”.

Zamiast być pomocnymi, ponieważ te komentarze są często zamierzone, mogą być bolesne, pozostawiając cię jeszcze bardziej sam na sam ze swoimi uczuciami. Wiele kobiet uważa, że ​​pomocne jest odnalezienie innych członków rodziny lub grupy przyjaciół, a nawet osób online, które doświadczyły poronienia.

Inne emocje

Zwróć uwagę, że możesz odczuwać mieszankę emocji wykraczających poza depresję, w tym odrętwienie, niedowierzanie, złość i poczucie winy. Według American Pregnancy Association objawy te mogą również objawiać się fizycznie, więc możesz również odczuwać zmęczenie, napady płaczu, problemy ze snem, utratę głodu i trudności z koncentracją.

W każdym razie nie bój się szukać pomocy w radzeniu sobie ze swoją stratą – i nie uważaj, że coś jest z tobą nie tak, jeśli potrzebujesz pomocy w radzeniu sobie z poronieniem.