Czy rak płuc jest genetyczny?

Chociaż palenie pozostaje główną przyczyną raka płuc, odpowiedzialną za 80% do 90% wszystkich przypadków raka płuc, dziedziczność może w niektórych przypadkach przyczyniać się do raka płuc. Szacuje się, że 8% nowotworów płuc jest związanych z predyspozycją genetyczną. Ryzyko raka płuc może wzrosnąć, jeśli rodzic lub rodzeństwo ma chorobę; mimo to nie oznacza to, że na pewno zachorujesz, jeśli ktoś z Twojej rodziny ją ma.

Obecne badania sugerują, że genetyka ma większe szanse na przyczynienie się do raka płuc u osób, które:

• Młodzi (poniżej 50 lat)
• Kobieta
• Nigdy nie palący

Naukowcy zidentyfikowali pewne mutacje genetyczne (zmiany w kodzie genetycznym), które mogą zwiększać ryzyko raka płuc. Ale to nie znaczy, że wszystkie mutacje genetyczne związane z rakiem płuc są dziedziczone. Możesz odziedziczyć mutacje genetyczne lub możesz nabyć te zmiany w dowolnym momencie swojego życia z powodu czynników środowiskowych (takich jak palenie lub zanieczyszczenie).

Czynniki wpływające

Sama historia rodzinna nie może przewidzieć, czy zachorujesz na raka płuc, czy nie. Rodzinny rak płuc to termin, który może sugerować, że gen nowotworowy jest „przekazywany” z rodziców na dzieci.

Dzisiaj naukowcy uważają rodzinnego raka płuca za połączenie czynników genetycznych i środowiskowych, które zwiększają ryzyko raka płuc wśród członków rodziny.

Historia palenia prawie zawsze w większym stopniu przyczynia się do ryzyka zachorowania na raka płuc niż dziedziczna predyspozycja do choroby.

Obecne dowody sugerują, że rodzinne ryzyko raka płuc zależy od wielu krzyżujących się czynników, w tym:

• Dziedziczność
• Podobne style życia (takie jak palenie i dieta)
• Podobne środowiska (takie jak zanieczyszczenie powietrza wewnątrz i na zewnątrz)

Na przykład bierne palenie w domu może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka płuc o 20% do 30%.Podobnie, narażenie na radon w domu – drugą najczęstszą przyczynę raka płuc w Stanach Zjednoczonych – może również wpływać na rodzinne ryzyko choroby.

W związku z tym rodzinna historia raka płuc nie może tak bardzo przewidzieć prawdopodobieństwa choroby, jak podkreślić potrzebę dostosowania modyfikowalnych czynników ryzyka i zachować szczególną czujność na wszelkie oznaki lub objawy raka płuc.

Dowody ryzyka genetycznego

Istnieje wiele czynników wskazujących na niewielki dziedziczny składnik, jeśli chodzi o ryzyko raka płuc.

młodszy wiek

W Stanach Zjednoczonych średni wiek, w którym diagnozuje się raka płuc, to 70 lat.Mimo to są ludzie, u których rak płuc został zdiagnozowany na długo przed tym. W rzeczywistości około 1,3% wszystkich przypadków raka płuc występuje u osób poniżej 35 roku życia.

Interesujące w tej młodszej populacji jest to, że niewielu pali, co rodzi pytania o to, jakie inne czynniki mogą przyczyniać się do ryzyka. Osoby, u których w młodszym wieku rozwija się rak płuc, częściej mają zmiany genetyczne związane z chorobą.

Ale dziedziczny związek z tymi zmianami genetycznymi nie został ustalony.

Prawie wszystkie nowotwory płuc u młodych dorosłych to gruczolakorak, rodzaj nowotworu ściśle powiązany z pewnymi nabytymi (nie dziedziczonymi) mutacjami genetycznymi.

Seks

Mężczyźni i kobiety są mniej więcej tak samo narażeni na zachorowanie na raka płuc. Mimo to istnieją różnice między płciami.

Kobiety są nie tylko bardziej podatne na rozwój raka płuc w młodszym wieku niż mężczyźni, ale są również bardziej podatni na to niż mężczyźni z tymi samymi czynnikami ryzyka.

Pewną rolę mogą odgrywać czynniki genetyczne lub hormonalne, prawdopodobnie poprzez zwiększenie biologicznej podatności samicy na czynniki rakotwórcze (czynniki rakotwórcze) zawarte w dymie tytoniowym.

Kilka badań wykazało, że kobiety mają wyższe stężenia enzymu zwanego CYP1A1, który może hamować odpowiedź organizmu na czynniki rakotwórcze w płucach i sprzyjać rozwojowi raka. Niektóre polimorfizmy genetyczne (wariacje) są powiązane z rozregulowaniem produkcji CYP1A1 i mogą wyjaśniać, dlaczego kobiety są bardziej podatne na wdychane czynniki rakotwórcze.

Wyścig

Rasa i pochodzenie etniczne są również czynnikami różnicującymi ryzyko raka płuc. Dane z trwającego programu Surveillance, Epidemiology and End Results Program (SEER) wskazują, że Afroamerykanie mają znacznie większe ryzyko zachorowania na raka płuc niż jakakolwiek inna grupa rasowa lub etniczna.

Dane SEER dostarczyły wskaźników zachorowalności na raka płuca dla różnych grup (opisanych liczbą zachorowań na 100 000 osób):

• Czarni: 76,1 na 100 000
• Biali: 69,7 na 100 000
• Rdzenni Amerykanie: 48,4 na 100 000
• Mieszkańcy wysp Azji/Pacyfiku: 38,4 na 100 000
• Latynosi: 37,3 na 100 000

Chociaż takie rzeczy jak palenie i środowisko z pewnością przyczyniają się do tych wskaźników, naukowcy zauważyli również, że mutacje genetyczne związane z rakiem płuc mogą również różnić się w zależności od rasy.

Przyszłe badania mogą określić, w jakim stopniu te mutacje przyczyniają się do ryzyka wśród różnych ras i grup etnicznych oraz czy mutacje genetyczne są dziedziczone, czy nabyte.

Mutacje genów

Niektóre rodzaje raka płuc są silniej powiązane z określonymi mutacjami genetycznymi niż inne, ale nie zostały ustalone jako dziedziczne. W rzeczywistości uważa się, że są nabywane. Te mutacje mogą zmieniać funkcję i cykl życiowy komórki, powodując jej nieprawidłową i niekontrolowaną replikację, prowadząc do wystąpienia raka.

Naukowcy zidentyfikowali pewne mutacje genetyczne związane z karcynogenezą (rozwój raka) w płucach. Zdecydowana większość tych mutacji jest związana z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NSCLC), zwłaszcza gruczolakorakiem płuc, w przeciwieństwie do drobnokomórkowego raka płuca (SCLC).

EGFR

Mutacje genu EGFR mogą zmieniać wytwarzanie białka zwanego receptorem naskórkowego czynnika wzrostu, który pomaga komórkom odpowiednio reagować na ich środowisko. Wiadomo, że istnieje nie mniej niż 10 mutacji EGFR powiązanych z rakiem płuc; oczekuje się, że zostanie zidentyfikowanych znacznie więcej.

Badania sugerują, że 47% Azjatów z NSCLC ma mutację EGFR. Około 21% osób z NSCLC, które są pochodzenia bliskowschodniego lub afrykańskiego, również nosi mutację; to samo dotyczy 12% pacjentów pochodzenia europejskiego.

Mutacje EGFR są również częstsze u kobiet i osób niepalących. Chociaż mutacje EGFR są głównie związane z gruczolakorakiem płuc, niektóre mogą wpływać na raka płaskonabłonkowego, czyniąc je bardziej agresywnymi.

Mutacje EGFR można zidentyfikować zarówno w guzie pierwotnym (pierwotnym), jak iw przerzutach (guzy wtórne, które rozprzestrzeniły się do odległych miejsc). Mutacje te mają tendencję do szybkiej mutacji i często stają się oporne na leki stosowane do ich leczenia.

KRAS

Gen KRAS jest odpowiedzialny za produkcję białka sygnałowego zwanego K-Ras, które instruuje komórki, jak się dzielić, dojrzewać i funkcjonować. Rozregulowanie tego białka może prowadzić do raka.

Około 15% do 20% osób z gruczolakorakiem płuc ma pozytywny wynik testu na obecność mutacji KRAS. Często występują one obok mutacji EGFR.

Mutacje KRAS są identyfikowane głównie w guzie pierwotnym i rzadziej w guzach przerzutowych.

ALK

Gen kinazy chłoniaka anaplastycznego (ALK) jest odpowiedzialny za produkcję pewnego rodzaju białka kinazy tyrozynowej, która nakazuje komórkom podział i wzrost. Mutacja, dokładniej określana jako rearanżacja ALK, jest powiązana z NSCLC i jest częściej obserwowana u Azjatów niż w jakiejkolwiek innej grupie.

Rearanżacja ALK jest powiązana z od 3% do 5% przypadków NSCLC (głównie gruczolakoraków) i jest częściej obserwowana u osób palących niewiele, niepalących i osób poniżej 70 roku życia.

BRCA2

Stwierdzono, że osoby z mutacją genu BRCA2, jedną z mutacji związanych z rakiem piersi, są również bardziej narażone na zachorowanie na raka płuc.

Mutacja ta występuje u około 2% osób pochodzenia europejskiego i jest dziedziczona w sposób autosomalny dominujący (co oznacza, że ​​tylko jeden rodzic musi wnieść mutację, aby zwiększyć ryzyko choroby).

Palacze nosiciele tej mutacji najczęściej rozwijają raka płaskonabłonkowego. Rak płaskonabłonkowy rozwija się w drogach oddechowych płuc, w przeciwieństwie do gruczolakoraków, które rozwijają się na zewnętrznych krawędziach płuc.

Badania przesiewowe i leczenie

Naukowcy wciąż muszą się wiele nauczyć na temat genetyki raka płuc. Chociaż istnieją wyraźne powiązania między rakiem płuc a mutacjami EGFR, KRAS, ALK i BRAF, uważa się, że te mutacje są nabyte i występują tylko w komórkach nowotworowych, a nie w innych komórkach organizmu. Dlatego nie można ich zidentyfikować przed rozwojem raka płuc (ale niektóre dziedziczne mutacje, takie jak BRCA1 i BRCA2 można zidentyfikować z wyprzedzeniem).

W chwili obecnej nie ma zaleceń dotyczących genetycznych badań przesiewowych w kierunku raka płuc. Badania naukowe mające na celu identyfikację odziedziczonych genów, które prowadzą do raka płuc lub predysponują do niego, wciąż nie dostarczają ostatecznych informacji.

Leki te celują i zabijają komórki rakowe ze specyficznymi, uleczalnymi mutacjami, pozostawiając normalne komórki w dużej mierze nietknięte. Z tego powodu terapie celowane często powodują mniej skutków ubocznych.

Wśród leków celowanych stosowanych w NSCLC z mutacją EGFR:

• Gilotrif (afatynib)
• Iressa (gefitynib)
• Tagrisso (osimertynib)
• Tarceva (erlotynib)
• Vizimpro (dakomitynib)

Wśród leków celowanych stosowanych w NSCLC z przegrupowaniem ALK:

• Alecensa (alektynib)
• Alunbrig (brygatynib)
• Lorbrena (lorlatynib)
• Xalkori (kryzotynib)
• Zykadia (cerytynib)

Jeśli jesteś w grupie wysokiego ryzyka zachorowania, możesz skorzystać z corocznych badań przesiewowych CT w kierunku raka płuc. Coroczne badania przesiewowe są obecnie zalecane dla osób w wieku od 50 do 80 lat, które palą lub rzuciły palenie w ciągu ostatnich 15 lat i mają co najmniej 20 paczkoletnią historię palenia.

W zależności od dodatkowych czynników ryzyka, takich jak wywiad rodzinny lub narażenie na radon, Ty i Twój lekarz możecie wybrać badanie przesiewowe poza tymi parametrami. Takie postępowanie może wcześnie złapać raka płuc, gdy jest nadal wysoce uleczalny.