Czy sterydy anaboliczne zwiększają ryzyko zakażenia HIV?

Osoby przyjmujące narkotyki drogą iniekcji (IDU) od dawna uważane są za grupę o podwyższonym ryzyku nabycia wirusa HIV. Jest to szczególnie widoczne w niektórych częściach Europy Wschodniej i Azji Środkowej, gdzie narkotyki w iniekcjach są nadal główną drogą przenoszenia, odpowiadając za 48% zakażeń wirusem HIV.

Ogólnie rzecz biorąc, mamy tendencję do kojarzenia iniekcyjnego używania narkotyków z nielegalnymi narkotykami, takimi jak heroina lub połączenie heroiny i kokainy („speedballing”). I chociaż nadal są to najczęściej używane narkotyki w iniekcjach przez IDU zarażonych wirusem HIV, w ostatnich latach nastąpiła niepokojąca zmiana wzorców zażywania narkotyków.

Zgodnie z raportem Public Health England (PHE) z 2013 r., stosowanie wstrzykiwanych leków poprawiających wizerunek i wydajność (IPED), takich jak sterydy anaboliczne i ludzki hormon wzrostu (HGH), wzrasta, a ryzyko zakażenia HIV wynosi użytkowników heroiny, którzy dzielą się igłami.

W rzeczywistości w niektórych częściach Wielkiej Brytanii użytkownicy IPED stanowią jedną, największą grupę osób korzystających z programów wymiany igieł, przy czym prawie co dziesiąty był narażony na zakażenie wirusem HIV, wirusowym zapaleniem wątroby typu B (HBV) lub wirusowym zapaleniem wątroby typu C (HCV).

Mediana wieku badanej kohorty wynosiła 28 lat, przy czym 32% zgłosiło, że stosowało IPED przez co najmniej pięć lat. Ogólnie rzecz biorąc, prawie 9% zgłosiło, że podczas przyjmowania IPED korzystało z jednej igły lub strzykawki, jednej fiolki z lekiem lub obu tych rzeczy.

Stosowanie sterydów anabolicznych i HIV

Chociaż często kojarzymy sterydy anaboliczne z kulturystami i sportowcami wyczynowymi, można je stosować w leczeniu wielu schorzeń związanych z HIV. Leczenie sterydami anabolicznymi jest czasami wskazane u osób, które doświadczyły ciężkiego wyniszczenia w wyniku zakażenia HIV lub ciężka utrata mięśni w wyniku lipodystrofii (czasami nieestetyczna redystrybucja tkanki tłuszczowej). Terapia zastępcza testosteronem jest również stosowana u mężczyzn i kobiet zakażonych wirusem HIV, którzy mieli poważnie obniżony poziom testosteronu (hipogonadyzm).

Chociaż dostępne są wersje tych leków nie do wstrzykiwań – w tym leki doustne, plastry przezskórne i kremy do stosowania miejscowego – zastrzyki są powszechnie przepisywane w kontekście terapii medycznej.

To poza tym kontekstem, w obszarze poprawy wizerunku i wydajności, obserwuje się wzrost ryzyka HIV. Obecnie donosi się, że w Anglii i Walii, regionie, w którym skoncentrowano się na badaniu PHE, szacuje się, że od 37 000 do 82 000 osób używało sterydów anabolicznych w ciągu roku.

Sterydy anaboliczne i amfetaminy

Wśród biorących udział w badaniu IPED, jednoczesne stosowanie amfetaminy było szczególnie wysokie wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM). Prawie co czwarty MSM zgłosił wstrzyknięcie środka psychoaktywnego, a 25% używało igły lub strzykawki.

Od dawna ustalono, że stosowanie amfetamin do wstrzykiwań (praktyka znana jako „trzaskanie”) może zwiększyć prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa HIV – i to nie tylko w przypadku dzielenia się igłami. Wiadomo, że podejmowanie ryzyka seksualnego wzrasta pod wpływem krystalicznej metamfetaminy i podobnych leków.

Chociaż może to odpowiadać za niektóre zakażenia HIV obserwowane wśród uczestników badania, ogólnie tylko 5% zgłosiło wstrzykiwanie leków psychoaktywnych, a tylko 9% miało kiedykolwiek wspólną igłę, strzykawkę lub fiolkę. W związku z tym, chociaż jednoczesne stosowanie amfetaminy może zwiększać indywidualne ryzyko transmisji, nie odpowiada to zwiększonej częstości występowania zakażeń HIV/HBV/HCV obserwowanej wśród użytkowników IPED.

Jak zmniejszyć ryzyko transmisji

Jednym z najważniejszych kroków w zmniejszaniu ryzyka zakażenia HIV u osób stosujących IPED jest uznanie, że stosowanie wstrzykiwanych sterydów anabolicznych, HGH, testosteronu lub ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej wiąże się z takim samym ryzykiem, jak każdy inny lek do wstrzykiwania. Dlatego przy ograniczaniu zachowań ryzykownych obowiązują te same zasady, a mianowicie:

• Nie należy dzielić się igłami ani strzykawkami i unikać dzielenia fiolki IPED przez wielu użytkowników.
• Uzyskaj dostęp do programu wymiany igieł, aby upewnić się, że masz wystarczającą ilość igieł lub strzykawek.
• Jeśli znajdziesz się w sytuacji, w której igły są wspólne lub ponownie używane, podejmij odpowiednie środki ostrożności, aby zapewnić ich dezynfekcję między użyciem.
• Unikaj używania IPED pod wpływem alkoholu, narkotyków lub jakiejkolwiek substancji, która może wpłynąć na Twoją ocenę sytuacji. Szukaj odpowiedniego leczenia w przypadku nadużywania alkoholu lub substancji.
• Jeśli masz wspólne igły i obawiasz się, że możesz być narażony na zakażenie wirusem HIV, niezwłocznie udaj się do najbliższej kliniki lub izby przyjęć, aby uzyskać dostęp do profilaktyki poekspozycyjnej (PEP), o której wiadomo, że zmniejsza prawdopodobieństwo zakażenia wirusem HIV.

I na koniec pamiętaj, że HIV nie jest jedynym problemem związanym z używaniem IPED. Długotrwałe stosowanie sterydów anabolicznych i testosteronu może skutkować poważnymi problemami z wątrobą, w tym marskością i rakiem. Trądzik, łysienie typu męskiego, kurczenie się jąder, dysfunkcja seksualna, powiększenie prostaty, powiększenie piersi i „wściekłość sterydów” (skrajna agresja i lęk) są również powszechnie obserwowane.