Discektomia w przypadku przepukliny dysku

Przepukliny dyskowe mogą czasami powodować bóle krzyża i/lub nóg. Termin „przepuklina” oznacza wybrzuszenie lub wystawanie. Podczas gdy leczenie zachowawcze (takie jak ibuprofen lub fizjoterapia) jest często skuteczne w kontrolowaniu objawów, czasami przepuklina dysku wymaga zabiegu chirurgicznego zwanego discektomią.

Co to jest discektomia?

Dyski chrzęstne znajdują się między każdym kręgiem w kręgosłupie, zapewniając amortyzację i wsparcie. Kiedy kręgosłup lub dysk jest dotknięty starzeniem się lub urazem, część dysku może wybrzuszyć się.

Wybrzuszony dysk może naciskać na rdzeń kręgowy lub odchodzące od niego korzenie nerwowe, powodując ból, mrowienie lub osłabienie nóg. Na przykład nacisk na nerw kulszowy powoduje rwę kulszową, która jest rodzajem bólu w nodze i dolnej części pleców.

Podczas discektomii chirurgicznie usuwa się fragmenty przepukliny krążka, które uciskają nerw lub rdzeń kręgowy. Cała lub część blaszki, która jest obszarem kości z tyłu kręgu, również zostanie usunięta.

Cel discektomii

Jeśli masz ból krzyża, powinieneś omówić swoje objawy i możliwości leczenia z lekarzem.

W większości przypadków przed operacją próbuje się konserwatywnych metod, takich jak leki, fizjoterapia lub zastrzyki sterydowe. W rzeczywistości przepuklina dysku często goi się bez operacji w ciągu kilku tygodni lub miesięcy.

Twoi pracownicy służby zdrowia mogą rozważyć dyskektomię jako możliwe leczenie, jeśli:

• Próbowałeś środków konserwatywnych bez odpowiedniej poprawy.
• Twój ból zakłóca normalną aktywność lub pogarsza jakość życia.
• Twoja słabość nóg i/lub drętwienie pogarszają się.
• Masz trudności ze staniem lub chodzeniem.
• Poza tym jesteś w dobrym zdrowiu.

Przeciwwskazania

Czasami problemy zdrowotne mogą narazić Cię na wysokie ryzyko powikłań po discektomii. A niektóre rodzaje przepukliny dysku są mniej podatne na poprawę po tej procedurze.

Do przeciwwskazań do discektomii należą:

• Przepuklina krążków w więcej niż jednym miejscu kręgosłupa

• Osteoporoza lub inna choroba osłabiająca kości

• Zwężenie kręgosłupa
• Zmiany anatomiczne kręgosłupa
• Aktywna infekcja

Zagrożenia i komplikacje

Ryzyko dyskektomii obejmuje infekcję, krwawienie, uszkodzenie opony twardej (pokrycie wokół rdzenia kręgowego) lub uszkodzenie pobliskich nerwów, tętnic lub żył.

Najczęstszym powikłaniem discektomii jest przepuklina innego fragmentu dysku, powodująca w przyszłości podobne objawy. Systematyczny przegląd badań z 2015 r. wykazał, że po dwóch latach ból może powrócić nawet u 25% pacjentów, którzy przeszli pierwszą dyskektomię. Spośród nich około 6% wymagało drugiej operacji.

Rodzaje dyskektomii

Procedurę discektomii można wykonać na dwa sposoby, a chirurg porozmawia z Tobą o najlepszej metodzie w Twojej sytuacji.

Otwarta dyskektomia

Dyskektomia otwarta jest wykonywana w warunkach szpitalnych w znieczuleniu ogólnym. Operacja trwa około godziny i może być konieczne pozostanie na noc w szpitalu.

• Podczas zabiegu leżałbyś twarzą do dołu na stole operacyjnym.
• Chirurg wykona nacięcie o długości około 3 cali wzdłuż kręgosłupa w obszarze zsuniętego dysku.
• Twoja procedura rozpocznie się od laminotomii, która polega na odsunięciu mięśni od kręgosłupa i usunięciu niewielkiej ilości kości i więzadeł.
• Po wykonaniu laminotomii usuwany jest fragment przepukliny krążka.

Nacięcie jest zamykane i zakładany jest bandaż.

Mikrodiscektomia

Mikrodiscektomia to minimalnie inwazyjna procedura, którą możesz wykonać w trybie ambulatoryjnym. Możesz otrzymać znieczulenie miejscowe lub znieczulenie ogólne.

• Chirurg wykona około 1-calowe nacięcie na plecach, na poziomie dotkniętego dysku.
• W nacięcie zostanie włożona specjalna rurka, popychając mięśnie i inne tkanki, aby chirurg mógł uzyskać dostęp do kręgów.
• Do tuby włożona jest maleńka kamera i światło, które wyświetla obraz Twojego kręgosłupa na monitorze.
• Twój chirurg użyje małych narzędzi chirurgicznych, aby usunąć części dysku naciskające na nerw.

Nacięcie jest następnie zamykane i nakładane jest na nie bandaż.

Wybór chirurga

Chirurdzy ortopedzi i neurochirurdzy wykonują wiele rodzajów operacji kręgosłupa, w tym discektomie. Ważne jest, aby znaleźć chirurga, który rocznie wykonuje dużą liczbę discektomii.

Twój lekarz podstawowej opieki zdrowotnej lub ortopeda może udzielić Ci zaleceń, podobnie jak przyjaciele lub rodzina, którzy mogli przejść tę samą procedurę. Powinieneś spotkać się z chirurgiem z wyprzedzeniem, aby mógł zaplanować zabieg i zadać wszelkie pytania przed wyborem chirurga i zaplanowaniem zabiegu.

Musisz również zadzwonić do firmy ubezpieczeniowej, aby upewnić się, że pokryje ona koszty operacji.

Przygotowanie do operacji

Przed zabiegiem discektomii przejdziesz kilka badań medycznych, aby sprawdzić zdrowie serca i ogólny stan zdrowia, aby upewnić się, że możesz tolerować operację i znieczulenie.

Poinformuj swoich lekarzy, jakie leki przyjmujesz. Jeśli stosujesz środek rozrzedzający krew, możesz zostać poinstruowany, aby przestać go przyjmować na pięć do siedmiu dni przed operacją, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko krwawienia.

Zostaniesz poproszony, aby nie jeść ani nie pić po północy w nocy poprzedzającej operację.

Będziesz także musiał zorganizować kogoś, kto zabierze Cię do domu po operacji i będzie w pobliżu podczas rekonwalescencji.

Powrót do zdrowia

Bezpośrednio po operacji możesz odczuwać ból pooperacyjny w miejscu nacięcia.

Dobrym pomysłem jest rozpoczęcie chodzenia tak szybko po zabiegu, jak to tylko możliwe. Pomoże to przyspieszyć powrót do zdrowia, zapobiegnie powstawaniu blizn i zmobilizuje kręgosłup.

W ciągu kilku tygodni powinieneś być w stanie jeździć na rowerze lub pływać. Większość ludzi wraca do pracy w ciągu dwóch do ośmiu tygodni, w zależności od tego, jak fizyczna jest ich praca.

Fizjoterapia może pomóc w szybkim powrocie do pracy i innych zajęć. Jeśli Twój lekarz nie skieruje Cię do PT, możesz rozważyć poproszenie go o to.

Jeśli obawiasz się poddania się discektomii, ważne jest, aby porozmawiać z chirurgiem o wszelkich obawach lub obawach związanych z operacją. Niepokój przed zabiegiem chirurgicznym jest całkowicie naturalny.

Uczenie się o operacji, planowanie z wyprzedzeniem, przestrzeganie instrukcji przedoperacyjnych i pooperacyjnych oraz znalezienie wsparcia od rodziny i przyjaciół pomoże ci łatwiej przejść przez powrót do zdrowia