Dlaczego heparynę stosuje się po operacji

Heparyna jest antykoagulantem powszechnie stosowanym po operacji. Służy do zapobiegania zbyt łatwemu krzepnięciu krwi, gdy pacjent spędza więcej czasu na odpoczynek i wstawanie niż zwykle – czyli wtedy, gdy bardziej prawdopodobne jest tworzenie się skrzepów krwi.

Heparyna jest również stosowana w leczeniu skrzepów krwi, gdy się tworzą, pomagając zapobiegać powiększaniu się skrzepów i zapobieganiu powstawaniu dodatkowych skrzepów. Operacja jest znanym czynnikiem ryzyka powstawania zakrzepów. Ryzyko powstania zakrzepów krwi znacznie wzrasta we wczesnych stadiach powrotu do zdrowia, dlatego pacjenci po zabiegach chirurgicznych często otrzymują rutynowe dawki heparyny podczas pobytu w szpitalu.

Heparyna jest uważana za ważny środek zapobiegawczy podczas pobytu w szpitalu po zabiegu. Często zatrzymuje się, gdy pacjent jest wypisywany ze szpitala.

Zastosowania po operacji

Heparyna jest często podawana po operacji, zwłaszcza pacjentom, którzy będą hospitalizowani przez kilka dni po operacji, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów krwi. Pacjenci, którzy nie mogą wstać z łóżka w ciągu kilku dni po operacji, są bardziej narażeni na tworzenie się skrzepów, co sprawia, że ​​heparyna jest powszechnie stosowanym lekiem na oddziałach intensywnej terapii.

W przypadku tych pacjentów heparyna jest często podawana co osiem do 12 godzin przez całą dobę, aby zmniejszyć ryzyko zagrażającego życiu zatoru płucnego lub zakrzepu. Czynność nerek często określa, jak często można bezpiecznie podawać heparynę, aby zapobiec zakrzepom.

Heparyna jest podawana podskórnie, co oznacza, że ​​jest wstrzykiwana do organizmu w obszar taki jak brzuch, a także może być podawana dożylnie (IV, do żyły). Nie ma heparyny w postaci doustnej, ale niektóre inne leki rozrzedzające krew można podawać w postaci tabletek.

Lovenox, który jest heparyną drobnocząsteczkową, jest również często stosowany po operacji i jest stosowany zamiast heparyny, a nie z heparyną. Lovenox podaje się we wstrzyknięciu.

Dawkowanie po zabiegu

Dawki heparyny różnią się znacznie w zależności od pacjenta i zależą od stosowania leku. Niewielkie ilości można dodawać do płynów dożylnych, aby zapewnić swobodny przepływ linii IV. Większe ilości można wstrzykiwać kilka razy dziennie, aby zapobiec krzepnięciu.

Heparyna dożylna jest miareczkowana lub dostosowywana zgodnie z wynikami laboratoryjnymi, więc dawka jest unikalna dla pacjenta, jeśli jest podawana w kroplówce. Kroplówka jest często rozpoczynana w oparciu o idealną wagę ciała, a następnie dostosowywana na podstawie reakcji organizmu na lek mniej więcej co sześć godzin.

Wymaga to częstych pobrań krwi w celu okresowego sprawdzania, jak „cienka” jest krew pacjenta w ciągu dnia, ponieważ zbyt rzadka krew może być niebezpieczna i prowadzić do nieoczekiwanego krwawienia.

U dzieci dawka do wstrzykiwań jest oparta na wadze w kilogramach. Chociaż dawki są znacznie mniejsze dla większości dzieci niż dorosłych, są one również indywidualnie dostosowywane do każdego pacjenta pediatrycznego. Jeśli pacjent jest na kroplówce z heparyną, kroplówka zostanie dostosowana zgodnie z wynikami laboratoryjnymi w taki sam sposób, jak dorośli.

Zagrożenia

Nierzadko siniaki pojawiają się wokół miejsc wstrzyknięcia heparyny. Ale małe siniaki są uważane za normalne skutki uboczne podawania i nie są typowymi oznakami problemu. Pacjent, który spędza dłuższy czas w szpitalu i otrzymuje trzy zastrzyki z heparyny dziennie, może skończyć z brzuchem pokrytym małymi siniakami na różnych etapach gojenia.

Zbyt duża ilość heparyny może spowodować, że krew stanie się zbyt rzadka i może spowodować krwawienie. Przedawkowanie heparyny, takie jak podanie niemowlęciu dawki leku dla dorosłych, może spowodować krwawienie tak poważne, że może doprowadzić do śmierci. Najczęstsze objawy przedawkowania heparyny to krwawienie z nosa, krew w moczu lub krew w kale.

Małopłytkowość indukowana heparyną (HIT) jest rzadkim powikłaniem podawania heparyny. HIT ma miejsce, gdy heparyna powoduje drastyczne zmniejszenie liczby płytek krwi, komórek krwi powodujących krzepnięcie.

Może to prowadzić do krwawienia, ale także do zlepiania się płytek krwi i tworzenia skrzepów w tętnicach, co wymaga natychmiastowej operacji w celu ich ponownego otwarcia. W większości przypadków skutecznym leczeniem jest zaprzestanie podawania heparyny.

Heparyna jest dobrze przebadanym lekiem, który skutecznie zapobiega powstawaniu zakrzepów krwi i zakrzepów, które mogą zagrażać życiu. Działania niepożądane, oprócz łatwiejszego krwawienia, są rzadkie, ale mogą być znaczące, gdy wystąpią.

Dla większości pacjentów nagroda za stosowanie heparyny po operacji jest znacznie większa niż potencjalne ryzyko, ale wszelkie wątpliwości należy zgłaszać chirurgowi lub członkowi zespołu zapewniającego opiekę podczas pobytu w szpitalu.