Fakty dotyczące kar cielesnych

Kary cielesne to gorący temat, który jest szeroko dyskutowany przez ekspertów ds. rodzicielstwa, psychologów i rodziców. Wielu z tych, którzy sprzeciwiają się karom cielesnym, podsycani wiadomościami o krzywdzeniu dzieci, zastanawia się, czy powinny one pozostać legalne i jakie kroki można podjąć, aby zmniejszyć liczbę przypadków przemocy fizycznej wobec dzieci.

Kary cielesne obejmują wszystkie rodzaje kar fizycznych, w tym bicie, bicie, szczypanie, ciągnięcie, skręcanie i uderzanie przedmiotem. Może to również obejmować zmuszanie dziecka do spożywania nieprzyjemnych substancji, takich jak mydło, ostry sos lub ostra papryka.

W Stanach Zjednoczonych kary cielesne są legalne na szczeblu federalnym, ale przepisy stanowe różnią się w zakresie dozwolonych rodzajów kar fizycznych.

Co mówią pediatrzy

Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zajęła zdecydowane stanowisko przeciwko wszelkim rodzajom kar cielesnych. Jej polityka dotycząca kar cielesnych, opublikowana w 2018 r., zachęca rodziców i opiekunów do stosowania zdrowych form dyscypliny podczas korygowania swoich dzieci i powstrzymywania się od stosowania kar cielesnych. Oto fragment ich polityki.

Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca zdrowe formy dyscypliny, takie jak pozytywne wzmacnianie odpowiednich zachowań, ustalanie limitów, przekierowywanie i ustalanie przyszłych oczekiwań. AAP zaleca, aby rodzice nie używali lania, bicia, policzków, gróźb, obrażania, poniżania lub zawstydzania.

AAP zaleca, aby rodzice, szkoły i opiekunowie powstrzymali się od stosowania wobec dzieci jakichkolwiek kar fizycznych, w tym dawania klapsów i wiosłowania w szkołach. Polityka AAP wskazuje również, że kary cielesne są nieskuteczne w perspektywie długoterminowej i prowadzą do negatywnych skutków.

Pomimo stanowiska AAP, wiosłowanie jest nadal dozwolone w szkołach publicznych w 19 stanach USA. Jednak stany, w których obowiązują surowsze przepisy dotyczące kar cielesnych, rozważają bicie dzieci drewnianymi wiosłami. Badanie przeprowadzone przez American Civil Liberties Union i Human Rights Watch w 2015 r. wykazało, że najczęściej wiosłowali czarnoskórzy studenci i studenci niepełnosprawni.

Wiele krajów zakazało wszelkiego rodzaju kar cielesnych, w tym bicia. Szwecja stała się pierwszym krajem, który zakazał kar cielesnych w 1979 roku. Od tego czasu inne kraje, takie jak Niemcy i Brazylia, również zabroniły dawania klapsów dzieciom.

W 2006 roku Komitet Praw Dziecka wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że kary cielesne są formą przemocy, która powinna być zakazana we wszystkich kontekstach. Inne organizacje praw człowieka wydały podobne ostrzeżenia przed klapsami.

Konsekwencje

Uczenie dzieci akceptowalnych zachowań, w tym dokonywania dobrych wyborów i sprawowania samokontroli, jest integralną częścią wychowania dziecka. Jednak wielu rodziców polega na karach fizycznych, aby osiągnąć te cele.

Rodzice ci nie zamierzają krzywdzić swoich dzieci stosując kary cielesne; ale zamiast tego uwierz, że jest to skuteczna strategia dyscypliny. Problem polega na tym, że kary cielesne są generalnie bardziej szkodliwe niż pomocne.

To pogarsza zachowanie

Chociaż kary cielesne mogą prowadzić do natychmiastowego podporządkowania się, naukowcy odkryli, że zmiany w zachowaniu mogą być tylko krótkotrwałe. Badania konsekwentnie pokazują, że w dłuższej perspektywie kary cielesne są nieskuteczne, a z czasem mogą nawet powodować pogorszenie się problemów z zachowaniem.

Na przykład bicie dzieci zwiększa agresywne zachowanie. Wiele badań naukowych wykazało, że dzieci, które otrzymują klapsy, częściej uderzają innych ludzi.

Powód tego jest prosty. Kary cielesne modelują zachowania agresywne, które uczą dzieci rozwiązywania problemów za pomocą przemocy. Może również prowadzić do zastraszania, przemocy na randkach i innych problematycznych zachowań, które polegają na posiadaniu władzy nad kimś innym.

To jest nieskuteczne

Klapsy nie są bardziej efektywne niż przerwa. Badania pokazują, że klapsy szybko tracą skuteczność z czasem. Kiedy dzieci otrzymują klapsy, nie uczą się, jak dokonywać lepszych wyborów. I w końcu klapsy przestają być środkiem odstraszającym.

To boli związki

Lanie i inne kary fizyczne niszczą relacje między dziećmi a ich rodzicami lub opiekunami. Zaufanie, stabilność, bezpieczeństwo i ochrona to klucze do pomocy dzieciom w rozwijaniu umiejętności potrzebnych do zarządzania swoim zachowaniem. Kara cielesna niszczy ten związek.

Wiąże się to z chorobą psychiczną

Badania wykazały, że dzieci, które są poddawane karom cielesnym, takim jak dawanie klapsów, popychanie, chwytanie i wiosłowanie, są bardziej narażone na zaburzenia zdrowia psychicznego. Jedno z badań wykazało, że surowe kary fizyczne wiązały się ze zwiększonym prawdopodobieństwem zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych, nadużywania substancji i zaburzeń osobowości.

Nawet jeśli kary fizyczne nie były uważane za znęcanie się nad dziećmi, naukowcy odkryli, że kary cielesne narażają dzieci na większe ryzyko rozwoju prawie każdego rodzaju choroby psychicznej.

W co wierzą rodzice

Pomimo publicznego sprzeciwu wobec lania, badanie przeprowadzone przez Harris Poll w 2013 roku wykazało, że 81% Amerykanów prywatnie popiera lanie dzieci. Ankieta wykazała, że starsze pokolenia bardziej akceptują klapsy, przy czym 88% dojrzałych rodziców, 85% z wyżu demograficznego, 82% rodziców z pokolenia X i 72% z pokolenia milenialsów aprobuje kary cielesne.

Oczywiście istnieje wiele różnych sposobów definiowania kar cielesnych przez rodziców. Niektórzy rodzice uważają, że klapsy z otwartą dłonią na pośladkach dziecka są dopuszczalne, ale uważają, że wszystkie inne formy kar fizycznych są nie do przyjęcia.

Inni uważają, że odpowiedni jest każdy rodzaj kary fizycznej, w tym zmiana na dziecko, klepanie dziecka w usta, wykręcanie ucha, szczypanie ręki i tak dalej.

Kary cielesne po wdrożeniu w rodzinie mogą być trudnym do przerwania cyklem. Wielu rodziców, którzy doświadczyli kar cielesnych w dzieciństwie, w obliczu niewłaściwego zachowania swoich dzieci domyślnie zastosuje tę strategię dyscypliny, zamiast próbować innych metod, takich jak przekierowanie, przerwy w pracy i usuwanie przywilejów.

Alternatywy

Dyscyplina nie powinna polegać na kontrolowaniu dzieci. Zamiast tego powinno polegać na nauczeniu ich samokontroli. W rezultacie najlepiej jest stosować strategie, które pomogą dzieciom uczyć się na własnych błędach, a jednocześnie rozwijać lepsze umiejętności podejmowania decyzji. Te umiejętności pomogą im dokonywać lepszych wyborów w przyszłości.

Jeśli obecnie stosujesz wobec dziecka kary cielesne, możesz rozważyć potencjalne długoterminowe konsekwencje, jakie może to mieć dla dobrego samopoczucia Twojego dziecka. Zamiast tego rozważ alternatywne strategie dyscypliny, które mogą być bardziej skuteczne.

Odbierz pewne przywileje, takie jak elektronika, na 24 godziny. To będzie bolało bardziej niż wola lania.
Umieść młodsze dziecko w przerwie. Jeśli Twoje dziecko odmawia pójścia na przerwę, odbierz przywilej.
Użyj zadośćuczynienia, jeśli zachowanie twoich dzieci rani kogoś innego. Przydziel im dodatkowy obowiązek lub poproś ich o wykonanie obowiązku, który pomoże zadośćuczynić.
Wdrażaj logiczne konsekwencje, które uczą lekcji życia. Jeśli twoje dzieci coś zepsują, zmuś je do wykonywania prac domowych, aby zarobić pieniądze na naprawę.
Użyj pozytywnego wzmocnienia, aby zachęcić do dobrego zachowania. Na przykład stwórz system nagród lub system ekonomiczny, aby pomóc dziecku rozwiązać określone problemy z zachowaniem.

Jeśli masz obawy dotyczące zachowania swoich dzieci lub jeśli wydaje się, że nie reagują na Twoje strategie dyscyplinowania, poszukaj profesjonalnej pomocy. Porozmawiaj ze swoim pediatrą o tym, jakie kroki możesz podjąć, aby w zdrowy sposób zaradzić niewłaściwemu zachowaniu.