Gruczoły łojowe i Twoja skóra

Gruczoły łojowe to mikroskopijne narządy w skórze, które wydzielają oleistą substancję zwaną sebum, która nawilża i nawilża skórę.Gruczoły łojowe są częścią systemu powłokowego, który obejmuje skórę, włosy, paznokcie i inne struktury, które pomagają chronić organizm przed uszkodzeniami środowiskowymi lub fizycznymi. Gruczoły są częścią jednostki włosowo-łojowej,który obejmuje mieszek włosowy, łodygę włosa i mięśnie włosowe prostowników (odpowiedzialne za gęsią skórkę).

Jednostki włosowo-łojowe znajdują się na całym ciele z wyjątkiem dolnej wargi, dłoni oraz wierzchołków i podeszew stóp. Nic dziwnego, że największe koncentracje występują na twarzy, skórze głowy, górnej części szyi i klatce piersiowej, gdzie występuje najwięcej ognisk trądziku.

Co oni robią

W zależności od lokalizacji na cal kwadratowy może znajdować się od 2500 do 6000 gruczołów łojowych. Podczas gdy większość gruczołów łojowych jest połączona z mieszkiem włosowym, niektóre otwierają się bezpośrednio na powierzchnię skóry. Należą do nich gruczoły Meiboma powiek i plamy Fordyce’a na ustach i genitaliach.

Gruczoły łojowe współpracują z gruczołami ekrynowymi wytwarzającymi pot, regulując temperaturę ciała. W gorących warunkach wydzielany łój miesza się z potem, aby spowolnić parowanie. W niskich temperaturach sebum będzie zawierało więcej lipidów, aby chronić włosy i skórę przed wilgocią, która może ułatwić utratę ciepła.

Oprócz utrzymywania wilgoci i regulacji temperatury, sebum zawiera skwalen i inne substancje, które zapobiegają wywoływaniu infekcji przez bakterie, grzyby i inne mikroorganizmy.

Rozwój gruczołów

Gruczoły łojowe są po raz pierwszy widoczne między 13. a 16. tygodniem rozwoju płodu i wyłaniają się z tych samych komórek macierzystych, które dają początek najbardziej zewnętrznej warstwie skóry zwanej naskórkiem. Po urodzeniu aktywność gruczołów stopniowo spada i staje się prawie nieaktywna między drugim a szóstym rokiem życia.

Po tym okresie produkcja sebum będzie stale wzrastać, osiągając szczyt w okresie dojrzewania, gdy chłopcy i dziewczęta doświadczają nagłego wzrostu poziomu męskich hormonów (androgenów).Ta nadprodukcja, w połączeniu z rutynowym zrzucaniem martwych komórek skóry, może zatykać pory i prowadzić do zaskórników (zaskórniki otwarte), zaskórników (zaskórniki zamknięte) i wyprysków (trądzik).

Produkcja sebum ma tendencję do spowalniania około 20 roku życia i zmniejsza się wraz z wiekiem. W takim przypadku skóra może stać się bardziej sucha i tracić elastyczność. Zmiany te, określane jako sebostaza, występują zwykle w parze ze spadkiem produkcji androgenów.

Utrata wilgoci w połączeniu z niedoborem kolagenu i keratyny może prowadzić do charakterystycznej suchości skóry (xerosis cutis) i łamliwości włosów.

Rola w pryszczach

Stan, który większość z nas kojarzy z gruczołami łojowymi, to pryszcze. Chociaż pory skóry są świetnymi samooczyszczającymi się maszynami, wszelkie nagromadzenie brudu lub gruzu może łączyć się z sebum, tworząc podobny do kleju związek, który może uszczelnić wejście.

Po zablokowaniu bakterie takie jak Staphylococcus aureus i Propionibacterium acnes mogą zacząć się namnażać i rozwijać, prowadząc do rozwoju wypełnionego ropą guzka, który rozpoznajemy jako pryszcz.Kolonizacja bakterii będzie dalej wyzwalać odpowiedź immunologiczną, prowadząc do stanu zapalnego, gdy organizm próbuje kontrolować infekcję.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Nastolatkowie są najbardziej podatni na pryszcze, ponieważ zmiany hormonalne nie tylko zwiększają objętość sebum, ale także stężenie estrów woskowych w nim, co prowadzi do powstania gęstszych, bardziej gumowatych olejków. Leczenie obejmuje antybiotyki, nadtlenek benzoilu, retinoidy i leki antyandrogenowe, takie jak spironolakton.

Chociaż pryszcze mogą być wynikiem braku równowagi hormonalnej, mogą być również spowodowane przez sterydy, środki antykoncepcyjne i leki immunosupresyjne. Pryszcze można również pomylić z innymi schorzeniami, takimi jak zapalenie mieszków włosowych, toczeń miliaris rozsiewający faciei i roztocza Demodex (mikroskopijny ośmionogi pajęczak żyjący w mieszkach lub w ich pobliżu).

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Rola w innych zaburzeniach

Chociaż pryszcze są najczęstszym problemem związanym z gruczołami łojowymi, istnieją również inne schorzenia, które mogą na nie wpływać, w tym:

• Łojotokowe zapalenie skóry, przewlekła, łagodna forma zapalenia skóry wywołana zmianami w gruczołach łojowych

• Znamię łojowe, rozwój łagodnego guza na powierzchni skóry (głównie szyi, twarzy lub skóry głowy), który czasami może stać się rakowy

• Trądzik różowaty, przewlekła zapalna, niezakaźna choroba gruczołów łojowych i tkanki łącznej twarzy

• Trądzik różowaty, niezakaźny stan skóry charakteryzujący się przerostem gruczołów łojowych
• Rak łojowy, rzadka, ale agresywna forma raka

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Wskazówki dotyczące pielęgnacji skóry

Chociaż genetyka i hormony odgrywają dużą rolę w działaniu naszych gruczołów łojowych, możesz zrobić kilka rzeczy, aby pomóc im prawidłowo funkcjonować:

• Bądź dobrze nawodniony. Chociaż odwodnienie nie powoduje trądziku, może prowadzić do pogrubienia sebum, ponieważ gruczoły ekrynowe są pozbawione wody. Ogólnie rzecz biorąc, powinieneś codziennie pić około ośmiu szklanek wody o pojemności 8 uncji (więcej, jeśli masz nadwagę).

• Użyj ciepłego kompresu. Jeśli masz zablokowane pory, umyj się mydłem leczniczym, a następnie przyłóż ciepłą, wilgotną ściereczkę do skóry, aby rozpuścić nagromadzone sebum.

• Unikaj ostrych środków ściągających lub czyszczących. Mogą one powodować suchość i łuszczenie, które mogą dodatkowo nasilać blokadę porów.

• Unikaj nadmiernej ekspozycji na słońce. Chociaż trochę słońca może pomóc złagodzić trądzik, wszystko inne może powodować suchość i stan zapalny. Ogranicz swoją ekspozycję do nie więcej niż 15 minut dziennie, przed 11:00 lub po 16:00. I zawsze noś krem ​​z filtrem przeciwsłonecznym.

• Nawilżać. Nie potrzebujesz drogiego produktu „gwarantowanego” do uzupełnienia utraconego kolagenu (nie będzie). Zamiast tego znajdź nietłusty balsam lub krem ​​stworzony specjalnie do twarzy. Uzupełniając nawilżenie, którego nie mogą gruczoły łojowe, możesz spowolnić uszkodzenia związane ze starzeniem się i poprawić ogólną jakość skóry.