Identyfikowanie i zarządzanie istotnym drżeniem

Wiele osób martwi się, gdy mają drżenie, że może to być oznaką choroby Parkinsona (PD). Istnieje jednak inna, częstsza przyczyna drżenia, znana jako drżenie samoistne (ET) i nie ma ona poważnych konsekwencji w PD. W rzeczywistości ET występuje osiem razy częściej niż PD, i, w przeciwieństwie do PD, nie powoduje pogorszenia niestabilności, sztywności ani demencji.

Chociaż słyszenie, że twoje drżenie nie jest spowodowane przez chorobę Parkinsona, może być ulgą, niekoniecznie sprawia to, że drżenie jest mniej irytujące. U niektórych osób drżenie samoistne pojawia się i znika i prawie im nie przeszkadza. Dla innych drżenie samoistne jest tak poważne, że wiązanie butów lub jedzenie przy użyciu sztućców jest prawie niemożliwe.

Rozpoznawanie samoistnego drżenia

W przeciwieństwie do drżenia parkinsonowskiego drżenie samoistne jest zwykle (ale nie zawsze) obustronne — to znaczy, że dotyka obie strony jednocześnie. Dłonie i ramiona są zwykle najbardziej zajętą ​​częścią ciała, chociaż głowa, twarz/szczęka, język, głos, tułów i kończyny dolne mogą być również zajęte. Inną różnicą w stosunku do PD jest to, że drżenie ma tendencję do nasilania się, gdy ręce są aktywnie używane (drżenie czynnościowe), a nie gdy są w spoczynku (drżenie spoczynkowe).

Inne wskazówki obejmują rodzinną historię drżenia. Drżenie samoistne jest często dziedziczone w sposób autosomalny dominujący, co oznacza, że ​​jeśli je masz, istnieje duża szansa, że ​​przynajmniej jedno z twoich rodziców też. Inną interesującą cechą drżenia samoistnego jest to, że często poprawia się po wypiciu niewielkiej ilości alkoholu.

Jak częste jest drżenie samoistne?

Około 10 milionów Amerykanów ma drżenie samoistne, co stanowi około 3% wszystkich ludzi w Stanach Zjednoczonych. Podobnie jak w przypadku wielu zmian zdrowotnych, drżenie samoistne ma tendencję do nasilania się wraz z wiekiem. Drżenie zwiększa swoją amplitudę, stając się z czasem większe i bardziej zauważalne. Może również rozprzestrzenić się na inne obszary ciała.

Powoduje

Części mózgu odpowiedzialne za koordynację ruchu przypominają różne sekcje orkiestry. Każda sekcja ma swój własny rytm, który zwykle jest zsynchronizowany z pozostałymi partiami. Drżenie samoistne dotyczy móżdżku, wzgórza, kory czołowej i ciemieniowej oraz jądra oliwkowego pnia mózgu, które współdziałają w planowaniu, koordynacji i rytmie ruchu.

Pomimo częstego występowania drżenia w rodzinie u osób z ET, żaden pojedynczy gen nie został jednoznacznie zidentyfikowany. Niektórzy sugerują, że mogą być zaangażowane niektóre neurotoksyczne czynniki środowiskowe, takie jak alkaloidy β-karboliny (np. harman) znajdujące się w dobrze ugotowanym mięsie. Ponadto istnieje pozytywna korelacja drżenia samoistnego z narażeniem na ołów i chemikalia rolnicze, podczas gdy nie znaleziono związku z pestycydami lub rozpuszczalnikami organicznymi.

Co sprawia, że ​​jest gorzej?

Oprócz starzenia się, drżenie samoistne może być nasilane przez rzeczy, których możemy doświadczać każdego dnia. Zmęczenie, zmiany temperatury, stres emocjonalny, a nawet normalne zmiany w tym, jak jesteś senny, mogą zmienić nasilenie drżenia.

Istnieje również wiele różnych leków, które nasilają drżenie, takich jak te, które działają na ośrodkowy układ nerwowy, w tym niektóre leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe i nadużywanie/odstawianie alkoholu, a także środki pobudzające, takie jak leki rozszerzające oskrzela, kofeina, ritalin lub kokaina. Sterydy mogą nasilać drżenie, podobnie jak hormony tarczycy i środki przeciwwymiotne/prokinetyczne, takie jak Reglan. W rzeczywistości istnieje tak wiele różnych leków, które mogą pogorszyć drżenie, że prawdopodobnie najlepiej jest po prostu zwrócić szczególną uwagę na moment drżenia i zapoznać się ze skutkami ubocznymi każdego leku, który przyjmujesz.

Jak neurolog może mieć pewność, że to nie choroba Parkinsona?

Zwykle wystarczy porozmawiać z tobą i spojrzeć na twoje drżenie, aby neurolog zdiagnozował drżenie samoistne. Czasami potrzeba czasu, aby się upewnić. Drżenie samoistne zmienia się wolniej niż PD.

W niejasnych przypadkach można wykonać test zwany DaTscan, aby przyjrzeć się istocie czarnej, czyli częściom mózgu, które ulegają zużyciu w PD. Ten skan wykorzystuje radioizotop do obserwacji aktywności jąder podstawy. W przypadku drżenia samoistnego skanowanie będzie normalne.

Leczenie

Istnieje wiele różnych sposobów radzenia sobie z samoistnym drżeniem. W zależności od tego, jak silne jest drżenie, najlepszą opcją może być brak terapii medycznej. Ponieważ każde leczenie wiąże się z pewnym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, jeśli drżenie nie jest szczególnie uciążliwe, nie ma potrzeby agresywnego stosowania leków lub innych terapii.

Jeśli jednak drżenie przeszkadza w codziennym życiu, pomocne mogą być leki, takie jak propranolol lub prymidon. Jeśli to nie zadziała, można wypróbować inne leki, w tym zastrzyki z botoksu na drżenie głowy lub głosu. W najcięższych przypadkach można rozważyć opcje chirurgiczne, takie jak głęboka stymulacja mózgu wzgórza.

Chociaż drżenie samoistne może być uciążliwe, nie zagraża życiu. Jeśli jednak objawy uniemożliwiają Ci robienie rzeczy, które chcesz lub musisz zrobić, powinieneś porozmawiać z wykwalifikowanym lekarzem o najlepszym sposobie radzenia sobie z objawami.