Średni koszt jednego cyklu zapłodnienia in vitro (IVF) wynosi ponad 12 000 USD. Podstawowe zapłodnienie in vitro może wynosić nawet 15 000 USD lub nawet 10 000 USD. Rzadko jest niższa. Liczby te nie obejmują kosztu leków, który wynosi średnio dla jednego cyklu.
W jednym z badań poproszono pary z kliniki leczenia niepłodności o śledzenie wszystkich wydatków z własnej kieszeni w okresie 18 miesięcy. Obejmowało to, co zapłacili za sam IVF, a także leki i monitorowanie.
Przeciętna para wydała 19 234 USD. Na każdy dodatkowy cykl pary wydały średnio dodatkowe 6955 USD. Tak więc, zgodnie z tym badaniem, jeśli para przeszła przez trzy cykle, suma wydatków z własnej kieszeni wyniosła nieco ponad 33 000 USD.
Zanim wpadniesz w panikę, pamiętaj, że istnieją sposoby na uzyskanie zniżek i mniej za zapłodnienie in vitro. Istnieją również programy masowego zapłodnienia in vitro i refundacji.
Chociaż ubezpieczenie nie zawsze obejmuje zapłodnienie in vitro, twoje ubezpieczenie może pokryć część twoich wydatków. Na przykład mogą obejmować monitorowanie lub mogą obejmować część leków. To może znacznie obniżyć cenę. Zawsze pytaj, zanim założysz, że nie stać Cię na zapłodnienie in vitro.
Uzyskiwanie wyceny z Twojej kliniki
Załóżmy, że Twoja klinika podaje cenę w wysokości 13 000 USD. Wchodzisz online, znajdujesz inną klinikę, a oni mówią ci, że mogą dać ci cykl za 7000 dolarów.
Czy powinieneś zmienić kliniki?
Powinieneś wycenić ceny, patrząc na leczenie IVF. Weź pod uwagę zarówno jakość kliniki, jak i koszt. Zanim jednak przejdziesz do kliniki za niższą cenę, upewnij się, że otrzymujesz pełną wycenę.
Jeśli jedna klinika podaje szacunkową cenę za wszystko, podczas gdy inna podaje koszt tylko samego zabiegu IVF, nie można porównać liczb.
Po otrzymaniu wyceny zapytaj klinikę, czy cena obejmuje:
- Dodatkowe technologie wspomaganego rozrodu, których możesz potrzebować, takie jak ICSI, PGT, wspomagane wylęganie, ekstrakcja nasienia jąder itp.
- Wszelkie testy lub konsultacje przed zapłodnieniem in vitro (klinika może wymagać powtórzenia testów, które już przeszedłeś).
- Kriokonserwant wszelkich dodatkowych zarodków
- Leki na płodność
- Próbny transfer zarodków
- Testy ciążowe (praca krwi hCG beta)
- Monitorowanie USG i badania krwi
- Roczne opłaty za przechowywanie zamrożonych zarodków
Jeśli wybierzesz klinikę daleko od domu, nie zapomnij uwzględnić kosztów podróży, hotelu i czasu wolnego od pracy.
Mini-IVF a pełne IVF
Ważne jest również, aby nie mylić mikro-IVF lub mini-IVF z konwencjonalnym leczeniem IVF.
Mini-IVF wykorzystuje mniejsze dawki leków na płodność i wymaga mniejszego monitorowania rosnących zarodków przed transferem. Mini-IVF kosztuje średnio 5000 USD. Jednak mini-IVF lepiej nadaje się dla par, które chcą spróbować leczenia IUI. Nie jest też dla wszystkich. Poza kosztami, mini-IVF ma zalety.
Na przykład jest mniej prawdopodobne, że doprowadzi do ciąży mnogiej w porównaniu z IUI. Dzięki IUI nie możesz kontrolować liczby możliwych pęcherzyków lub powstałych zarodków. Dzięki mini-IVF możesz przenieść tylko jeden zarodek.
Powiedziawszy to, wskaźniki powodzenia mini-IVF nie są jeszcze jasne. Mini-IVF może być lepsze niż IUI, ale jeśli naprawdę potrzebujesz pełnego zapłodnienia in vitro, może nie być najlepszą opcją leczenia dla Ciebie.
Dodatkowe koszty opcji IVF
Podczas gdy podstawowe zapłodnienie in vitro kosztuje około 12 000 USD, jeśli potrzebujesz dodatkowych technologii wspomaganego rozrodu, koszt będzie wyższy.
Na przykład leczenie ICSI (gdzie pojedynczy plemnik jest wstrzykiwany bezpośrednio do komórki jajowej) może kosztować dodatkowe 1000 do 2500 dolarów. Testy genetyczne zarodków lub PGT mogą kosztować około 3000 USD lub więcej. Może spaść nawet do 1800 USD lub nawet do 7500 USD.
Zamrożenie zarodków, w tym wstępne zamrożenie i przechowywanie, może kosztować dodatkowo od kilku do kilkuset dolarów. Roczne opłaty za przechowywanie wahają się od 200 do 800 USD rocznie.
Jeśli masz zamrożone zarodki z poprzedniego cyklu i chcesz je wykorzystać, jest to znacznie tańsze niż wykonanie pełnego cyklu IVF ze świeżymi zarodkami. Średni koszt transferu zamrożonego zarodka (FET) wynosi około 3000–5000 USD.
Jeśli planujesz użyć dawczyni jaja, całkowity koszt będzie znacznie wyższy – od 25 000 do 30 000 USD za jeden cykl. Korzystanie z dawcy nasienia jest tańsze, kosztuje od 200 do 3000 USD dodatkowo lub od 13 000 do 17 000 USD na cykl in vitro.
Korzystanie z nosidełka ciążowego jest najdroższą ze wszystkich opcji zapłodnienia in vitro. Jeśli uwzględnisz wszystkie opłaty prawne, opłaty agencyjne, koszty in vitro i płatność na rzecz ciążowej, koszt może wynosić od 50 000 do 100 000 USD.
Dawstwo zarodków jest najtańszą z opcji dawcy. Często jest tańszy niż zwykły cykl in vitro. Cykl dawcy zarodka kosztuje od 5000 do 7000 dolarów. To zakładając, że embrion został już stworzony. (W przeciwieństwie do wyboru dawcy komórki jajowej i dawcy nasienia oraz stworzenia zarodka specjalnie dla twojego cyklu, co byłoby niezwykle kosztowne.)
Jak zapłacić za in vitro?
Wiele klinik leczenia niepłodności oferuje programy płatności, dzięki którym leczenie in vitro jest bardziej przystępne. Nie odpisuj zapłodnienia in vitro przed porozmawianiem z kliniką o dostępnych opcjach.
Chociaż porównania cen są ważne przy wyborze kliniki leczenia niepłodności, należy również wziąć pod uwagę ich wskaźniki sukcesu. Jeśli klinika IVF ma bardzo niską cenę, ale jej skuteczność jest niska i może być potrzebnych wiele cykli, wybór tańszej kliniki nie jest tego wart.
Istnieją również programy zwrotu pieniędzy, w których płacisz ustaloną opłatę, zwykle od 20 000 do 30 000 USD. Klinika zwróci Ci część pieniędzy, jeśli nie zajdziesz w ciążę po trzech lub czterech cyklach leczenia in vitro. Nie wszystkie pary się kwalifikują, a warunki różnią się w zależności od kliniki.
Programy refundacji mają zalety i wady. Na korzyść programów, jeśli nie zajdziesz w ciążę, zwrócisz przynajmniej część poniesionych wydatków. (Nie otrzymasz zwrotu pieniędzy za leki, więc nie jest to pełny zwrot pieniędzy.) Ponadto, jeśli potrzebujesz wszystkich trzech lub czterech cykli do poczęcia, możesz płacić mniej za cykl, niż gdybyś płacił po przejściu.
Z drugiej strony, jeśli zajdziesz w ciążę w pierwszym cyklu, zapłacisz znacznie więcej niż to konieczne. Większość programów refundacyjnych nie zaakceptuje Cię, jeśli uznają, że nie zajdziesz szybko w ciążę.
Inne opcje płacenia za leczenie IVF obejmują:
- Karty kredytowe
- Finansowanie społecznościowe
- Pożyczki rodzinne
- Konto o elastycznych wydatkach (FSA) lub fundusze na ubezpieczenie zdrowotne (HSA)
- Dotacje
- Ubezpieczenie (niektóre plany obejmują część lub całość zapłodnienia in vitro, choć nie jest to powszechne)
- Pożyczki medyczne, osobiste lub pod zastaw domu
- Oszczędności emerytalne (mogą wystąpić dodatkowe podatki lub kary)
Zalecenie przez lekarza leczenia in vitro może spowodować wiele pytań. Dodaj do tego obciążenie finansowe, które przynosi najbardziej, a możesz poczuć się przytłoczony. Koszt zapłodnienia in vitro jest główną przeszkodą w leczeniu większości rodzin.
Nie bój się poświęcić czasu na podjęcie decyzji, czy leczenie in vitro jest czymś, na co Cię stać, i przeanalizuj wszystkie opcje płatności. Możesz czuć pokusę, aby po prostu wskoczyć i „wymyślić”, jak zapłacisz później, ale może to prowadzić do poważnych problemów finansowych. Zaplanuj, w jaki sposób zaoszczędzisz, cofniesz lub spłacisz pożyczone fundusze.
Pamiętaj też, że możesz zrezygnować z in vitro. Nie masz obowiązku ogłoszenia bankructwa przed podjęciem decyzji, że osiągnąłeś swój limit. Istnieje wiele uzasadnionych powodów, aby nie kontynuować leczenia bezpłodności, a unikanie zadłużenia (lub unikanie zbyt dużego zadłużenia) jest jednym z nich.
Discussion about this post