Jak diagnozuje się chorobę afektywną dwubiegunową

Rozpoznanie choroby afektywnej dwubiegunowej opiera się na historii objawów manii i depresji, historii medycznej oraz rozważeniu innych stanów, które mogą powodować objawy.

To zaburzenie nastroju jest zdefiniowane przez kryteria diagnostyczne w Podręczniku diagnostyczno-statystycznym zaburzeń psychicznych, wydanie piąte (DSM-5), przewodniku, z którego korzystają specjaliści od zdrowia psychicznego. Diagnoza tego zaburzenia nastroju może potrwać kilka lat, ponieważ z biegiem czasu zaczynasz rozpoznawać wzór epizodów depresji i manii.

Profesjonalne pokazy

Chociaż zaburzenia afektywne dwubiegunowe są zwykle diagnozowane na podstawie wywiadu klinicznego z pracownikiem zdrowia psychicznego, czasami w ocenie diagnostycznej stosuje się testy przesiewowe. Należą do nich kwestionariusz zaburzeń nastroju (MDQ) i ustrukturyzowany wywiad kliniczny dla DSM (SCID).

Te badania przesiewowe mogą pomóc w ustaleniu, czy możesz mieć zaburzenie nastroju, a kryteria DSM-5 służą do kategoryzacji, które zaburzenie możesz mieć konkretnie.

Laboratoria i testy

Ważne jest, aby zwrócić się o pomoc medyczną w przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów nastroju. Twój lekarz przeprowadzi badanie fizykalne, w tym badanie neurologiczne i badanie stanu psychicznego.

Objawy choroby afektywnej dwubiegunowej mogą obejmować zmniejszoną ekspresję twarzy i głosu, brak zaangażowania, smutek, płacz, skrajne pobudzenie, drżenie, szybką lub pod presją mowę i pobudzenie. Choroba afektywna dwubiegunowa nie powinna powodować zmian fizycznych. Na przykład nie wpływa na siłę fizyczną ani mobilność.

Objawy obserwowane w chorobie afektywnej dwubiegunowej mogą występować w różnych innych stanach, takich jak demencja, zespół powstrząsowy i choroba tarczycy. Podczas badania fizykalnego Twój lekarz będzie szukał oznak innych stanów, które mogą powodować objawy, takich jak zmiany skórne, zaburzenia ruchu lub obrzęk szyi.

Testy laboratoryjne

Możesz mieć badania krwi lub badanie moczu podczas oceny objawów. Nie ma testów laboratoryjnych pozwalających na diagnostykę choroby afektywnej dwubiegunowej.

Twój lekarz rozważy badania krwi lub moczu, jeśli historia objawów, historia choroby i badanie fizykalne wskazują na możliwy wpływ medyczny na objawy oprócz choroby afektywnej dwubiegunowej.

Wiele nadużywanych narkotyków może wywoływać emocje i zachowania podobne do tych występujących w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Możesz nie uważać zażywania narkotyków za nadużywanie, ale obecność substancji we krwi lub moczu może pomóc w określeniu wpływu zażywania narkotyków na objawy.

Badania krwi mogą zidentyfikować problemy, takie jak choroba tarczycy lub zaburzenia nadnerczy. Czasami można rozważyć wykonanie testu genetycznego, takiego jak test na gen wywołujący chorobę Huntingtona, jeśli istnieje ryzyko wystąpienia tej choroby.

Obrazowanie

Nie ma spójnych zmian w strukturze mózgu, które są diagnostyką choroby afektywnej dwubiegunowej. Jednak zmiany w niektórych częściach mózgu mogą powodować zmiany w zachowaniu i emocjach.

Badania obrazowania mózgu mogą być zlecone, jeśli masz historię urazu głowy lub jeśli miałeś deficyt w badaniu fizykalnym, który wskazuje na możliwość strukturalnej przyczyny twoich objawów, takiej jak udar lub guz mózgu.

Określanie podtypów

Istnieją trzy główne podtypy choroby afektywnej dwubiegunowej. Należą do nich zaburzenie dwubiegunowe 1, zaburzenie dwubiegunowe 2 i cyklotymia.

Zaburzenie dwubiegunowe 1

Aby spełnić kryteria choroby afektywnej dwubiegunowej 1, musisz mieć epizod maniakalny trwający co najmniej siedem dni. Czasami epizody maniakalne są związane z psychozą i mogą wiązać się z hospitalizacją.

Często zdarzają się również epizody depresji i/lub epizody mieszane, w których jednocześnie występuje depresja i mania, ale nie są to konieczne kryteria rozpoznania choroby afektywnej dwubiegunowej 1.

Zaburzenie dwubiegunowe 2

Aby spełnić kryteria zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu 2, miałbyś epizody depresji i epizody hipomanii.

Zaburzenie cyklotymiczne

Zaburzenie cyklotymiczne charakteryzuje się uporczywymi, często cyklicznymi objawami depresyjnymi i hipomaniakalnymi, które nie spełniają pełnych kryteriów dużej depresji lub hipomanii.

Testowanie samodzielne/w domu

Jeśli Ty lub osoby, które są Ci bliskie, obawiacie się o swój nastrój, możesz pomóc w postawieniu diagnozy, śledząc swój nastrój i zachowanie w czasie. Możesz rozważyć prowadzenie dziennika lub kalendarza, aby zapisać, jak się czujesz.

Dobrym pomysłem jest przedyskutowanie tego wstępnego etapu diagnostycznego z lekarzem i umówienie się na wizytę diagnostyczną, kiedy będzie można wspólnie przeanalizować wyniki samokontroli.

Zapisz swoje objawy manii, które mogą obejmować:

• Ekstremalne emocje
• Drażliwość
• Podniecenie
• Przecenianie własnych możliwości
• Trudności z koncentracją, łatwe rozpraszanie się
• Posiadanie wielu nowych pomysłów, których nie można realistycznie zrealizować
• Zmniejszona potrzeba snu
• Ryzykowne zachowanie

Epizody maniakalne często obejmują zaniedbywanie obowiązków, zmianę interakcji z innymi ludźmi i/lub narażanie się na niebezpieczeństwo. Na przykład możesz nie pojawić się w swojej pracy, zamiast tego pracując nad bardzo ambitnym projektem. Albo możesz wydać więcej pieniędzy niż masz.

Hipomania może być również składnikiem niektórych rodzajów choroby afektywnej dwubiegunowej. Te same cechy charakteryzują hipomanię i manię, ale objawy nie są tak destrukcyjne. Psychoza nie jest cechą hipomanii.

Zapisz swoje objawy depresji, które mogą obejmować:

• Czuć się smutnym
• Poczucie beznadziejności, bezwartościowości lub winy
• Nadmierne zmęczenie
• Kłopoty ze snem lub nadmiernie spanie
• Zmniejszony apetyt lub utrata wagi
• Utrata zainteresowania zajęciami i brak motywacji
• Ruch w zwolnionym tempie
• niezdecydowanie
• Myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu

Możesz doświadczać cech depresji wraz z cechami manii. Często występują również fazy eutymii (stabilny nastrój) pomiędzy fazami zmienionego nastroju.

Diagnoza różnicowa

Kilka stanów medycznych i psychiatrycznych może powodować objawy przypominające objawy choroby afektywnej dwubiegunowej. Jeśli masz oznaki któregokolwiek z tych stanów, Twój lekarz może zlecić testy, aby je wykluczyć:

• Zespół stresu pourazowego (PTSD): PTSD może objawiać się na różne sposoby, z chwiejnością emocjonalną (częstymi zmianami nastroju) wśród efektów. Terapia jest często potrzebna jako leczenie skutków PTSD.

• Przewlekła traumatyczna encefalopatia (CTE) i zespół powstrząsowy: Zmiany emocjonalne i behawioralne mogą rozwinąć się po urazie mózgu spowodowanym urazem głowy, więc Twój lekarz rozważy to, jeśli masz taką historię. Można to zaobserwować w obrazowaniu mózgu, ale obrazowanie jest często normalne. Stabilizatory nastroju i terapia mogą pomóc w zmniejszeniu efektów.

• Zaburzenie schizoafektywne: Ten stan charakteryzuje się cechami schizofrenii oraz depresji i/lub manii. Gdy zaburzenie afektywne dwubiegunowe jest związane z psychozą, odróżnienie zaburzenia schizoafektywnego od zaburzenia afektywnego dwubiegunowego może być trudne. Leczenie może być podobne, gdy psychoza jest głównym składnikiem choroby afektywnej dwubiegunowej.

• Używanie narkotyków: nadużywane narkotyki, takie jak alkohol, kokaina i inne, mogą powodować wahania nastroju i zmiany zachowania. Niektóre leki, takie jak wysokie dawki sterydów, mogą powodować podobne efekty. Często odstawienie leków wymaga okresu stopniowego zmniejszania dawki pod nadzorem lekarza. Skutki powinny ustąpić, gdy lek przestanie być aktywny w twoim organizmie.

• Choroby endokrynologiczne (hormonalne): Choroba tarczycy i choroba nadnerczy mogą powodować depresję i/lub cechy przypominające manię. Ogólnie rzecz biorąc, badania krwi wykażą nieprawidłowości hormonalne, a leczenie zaburzeń endokrynologicznych powinno złagodzić objawy.

• Demencja: Wiele różnych rodzajów demencji może powodować zmiany emocjonalne i behawioralne. Depresja charakteryzuje się stopniowym pogorszeniem pamięci i zdolności do samoopieki, podczas gdy w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym te umiejętności zwykle nie są poważnie zaburzone.

• Udar: Udary w niektórych obszarach mózgu mogą powodować zmiany w zachowaniu. Ogólnie udary powodują zmiany, które można zaobserwować podczas obrazowania mózgu. Leczenie często wiąże się z rehabilitacją.

• Guz mózgu: Guzy mózgu w niektórych obszarach mózgu mogą powodować zmiany emocjonalne. Objawy te powinny ulec poprawie wraz z usunięciem guza lub leczeniem zmniejszającym guz.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie chorobę afektywną dwubiegunową, ulgą może być nadanie nazwy swoim odczuciom i zachowaniom. Ten stan można leczyć lekami i terapią.

Rokowanie w tym stanie jest różne. Możesz mieć wiele odcinków lub bardzo mało. Tak czy inaczej, twoje leczenie może zostać dostosowane przez twojego dostawcę opieki zdrowotnej, ponieważ twoja potrzeba leczenia zmienia się w czasie.