Jak diagnozuje się guz desmoidalny

Guzy desmoidalne są rzadkim typem łagodnego (nienowotworowego) guza. Niektóre rosną przez miesiące lub lata, zanim ktoś je zauważy. Inne powodują objawy, takie jak ból lub obrzęk.

Chociaż nie ma żadnych testów w domu ani opcji badań przesiewowych, ważne jest, aby zdawać sobie sprawę z oznak i objawów, które należy zgłosić swojemu lekarzowi. Lekarze najprawdopodobniej zlecą badania krwi i badania obrazowe, aby pokierować kolejnym krokiem. Jednak biopsja (pobranie próbki tkanki do dalszego badania w laboratorium) jest potrzebna do ostatecznego zdiagnozowania guza desmoidalnego.

Samokontrola/testowanie w domu

Nie ma standardowych badań przesiewowych ani testów domowych dla guzów desmoidalnych. Jeśli masz oznaki i objawy, powinien je zbadać Twój lekarz. Oznaki i objawy, które mogą wskazywać na guz desmoidalny obejmują:

grudki

Nietypowe lub nowe grudki są często pierwszym znakiem, który ludzie zauważają w domu. Oni są włóknisty, jędrne grudki, które przypominają blizny. Mogą powodować ból lub być całkowicie bezbolesne.

Mogą rosnąć w dowolnym obszarze z tkanką miękką, ale najczęstsze obszary to:

• Wewnątrz jamy brzusznej (obszar żołądka)
• Szyja
• Ramiona
• Ramiona
• Uda

Czasami grudki leżą pod skórą, podczas gdy inne są mniej widoczne. Większość z tych guzów z czasem rośnie powoli, ale niektóre rosną szybciej. Niewielki procent może przejść w stan uśpienia lub skurczyć się bez żadnego leczenia. Guzy, które są większe niż 2 cale – lub większe niż piłka golfowa – należy zgłosić swojemu lekarzowi.

Ból

Ból jest najczęstszym objawem i waha się od nieprzyjemnego do ostrego, kłującego lub palącego bólu. Guzy rosnące tuż pod powierzchnią skóry mogą być nieco nieprzyjemne lub bezbolesne. Różnice w bólu występują w zależności od wielkości i lokalizacji guza.

Ból jest zwykle uporczywy i przewlekły, chyba że guz szybko rośnie. Guzy, które szybko lub agresywnie rosną, mogą powodować ostry lub nagły ból.

Inne objawy

• Mrowienie: Gdy guz desmoidalny rośnie, może naciskać na otaczające nerwy lub naczynia krwionośne i powodować uczucie mrowienia, które niektórzy opisują jako „mrowienie”.

• Obrzęk: obrzęk jest często widoczny w ramionach, nogach, klatce piersiowej, szyi lub brzuchu i może się nasilać w nocy.

• Utrata snu: utrata snu może wystąpić z powodu dyskomfortu, bólu, mrowienia, obrzęku lub niepokoju.

• Zmniejszona mobilność: Guzy w nogach mogą wpływać na otaczające stawy i powodować problemy z poruszaniem nogami, rękami, rękami lub stopami.

• Problemy żołądkowo-jelitowe (GI): Guzy desmoidalne w jamie brzusznej mogą powodować niedrożność jelit. Jeśli tak się stanie, objawy obejmują wzdęcia, zaparcia, nudności, wymioty i ból brzucha.

Historia i badanie fizykalne

Twój lekarz sprawdzi Twoją dokumentację medyczną i zada Ci pytania dotyczące Twojej historii i objawów. Prowadzenie dziennika z informacjami medycznymi może pomóc w przygotowaniu się do wizyty u lekarza. Dziennik może zawierać listę leków, alergii, hospitalizacji, operacji oraz wszelkie inne uwagi lub pytania, które chcesz zapamiętać. Kilka pytań, które zespół opieki zdrowotnej może Ci zadać, to:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś guzek, ból lub jakikolwiek inny objaw?
• Czy objaw jest stały, czy pojawia się i znika?
• Czy ból nasila się podczas określonej aktywności?
• Czy guz urósł lub skurczył się?
• Czy ktoś z Twojej rodziny miał guz desmoidalny lub inny guz?

Następnym krokiem jest dokładne badanie fizykalne okolicy guzka, obrzęku lub bólu. Twój główny lekarz najprawdopodobniej przeprowadzi ten pierwszy egzamin. W razie potrzeby mogą skierować Cię do specjalisty, takiego jak chirurg lub radiolog, w celu dalszej oceny. Jeśli podejrzewa się guz desmoidalny, zapytaj swojego lekarza kierującego, czy specjalista ma doświadczenie z tym typem guza.

Chociaż guzy desmoidalne nie są rakowe, czasami leczy się je lekami przeciwnowotworowymi. W zależności od wyników biopsji lekarz może skierować Cię również do onkologa lub onkologa.

Obrazowanie

Jeśli Twój lekarz podejrzewa guz desmoidalny na podstawie Twojej historii i stanu fizycznego, lekarz może zlecić badanie obrazowe, takie jak prześwietlenie, obliczone tomografia (CT), obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), skanowanie kości lub tomografia emisyjna pozytonów (PET). Badanie obrazowe zazwyczaj wykonuje specjalista radiolog lub pielęgniarka. Radiolog przejrzy obrazy i przedstawi raport o wielkości i wyglądzie guza oraz jego ewentualnym wpływie na pobliskie struktury.

Nieinwazyjne badania obrazowe to:

• Promienie rentgenowskie: Promienie rentgenowskie wykorzystują energię elektromagnetyczną do tworzenia obrazów kości i narządów wewnętrznych.

• Ultradźwięki: Ultradźwięki to technika wykorzystująca fale dźwiękowe do tworzenia obrazu.

• Skanowanie CT (lub CAT): Ta technika łączy zdjęcia rentgenowskie i komputer w celu uzyskania szczegółowych obrazów. Wykonuje serię obrazów zwanych „plasterkami” dla obrazów trójwymiarowych.

• MRI: MRI wykorzystują silne pole magnetyczne do wytworzenia dwu- lub trójwymiarowego szczegółowego obrazu struktury wewnętrznej.

• Skany PET: Ta technika może być wykorzystana do oceny, czy guz rozprzestrzenia się lub w jakikolwiek sposób uszkadza organizm. Skany PET nie pokazują wielu szczegółów samego guza, dlatego często łączy się je z tomografią komputerową.

Laboratoria i testy

Chociaż badania krwi nie są wykorzystywane do postawienia ostatecznej diagnozy guza desmoidalnego, są one rutynowo zlecane, aby pomóc zespołowi opieki zdrowotnej wykluczyć inne schorzenia. Standardowa praca krwi obejmuje CBC i chemię. Mogą również zlecić specjalistyczne badania, takie jak markery nowotworowe.

Biopsja

Biopsja to procedura, w której pobiera się próbkę tkanki guzka w celu uzyskania ostatecznej diagnozy. Próbka tkanki jest przeglądana w laboratorium przez patologów, lekarzy, którzy badają tkanki ciała pod mikroskopem. Biopsję często wykonuje radiolog, chirurg ogólny lub wyspecjalizowany chirurg, taki jak chirurg onkolog.

W celu uzyskania próbki tkanki można zastosować dwa rodzaje technik biopsyjnych:

Biopsja igłowa

Biopsja igłowa to procedura stosowana w celu pobrania próbki guzka za pomocą znieczulenia miejscowego (leku znieczulającego umieszczonego w pobliżu miejsca biopsji). Lekarze często stosują wskazówki dotyczące obrazowania, takie jak USG, aby upewnić się, że igła znajduje się we właściwym miejscu.

Te miejsca biopsji mają niewielkie ryzyko krwawienia i infekcji. Może również wystąpić pewien dyskomfort w miejscu po zniknięciu środka znieczulającego. Jest to zwykle łagodzone przez leki przeciwbólowe dostępne bez recepty (OTC). Zapytaj swojego dostawcę, który jest dla Ciebie najlepszy.

Biopsja chirurgiczna

Biopsja chirurgiczna jest wykonywana w ramach ogólnego znieczulenie (leki wprowadzające w stan przypominający sen), aby zminimalizować dyskomfort. Po zabiegu otrzymasz instrukcje dotyczące wypisu właściwe dla miejsca biopsji. Jednak warto wcześniej zapytać swoich lekarzy o łagodzenie bólu pooperacyjnego i czynniki ryzyka.

Diagnoza różnicowa

Twój zespół opieki zdrowotnej rozważy wszystkie możliwe diagnozy z Twoją początkową historią i badaniami fizycznymi, które zawężą wraz z wynikami obrazowania. Jeśli w badaniach obrazowych obecny jest guz, najprawdopodobniej wyślą Cię do specjalisty na biopsję. Chociaż badanie krwi nie jest konieczne do zdiagnozowania guza desmoidalnego, pracownicy służby zdrowia często nakazują wykluczenie różnych rodzajów guzów i raka.

Ostateczna diagnoza guza desmoidalnego wymaga biopsji, którą ocenia patolog. Szukają pod mikroskopem konkretnych komórek i cech, które wskazują na poszczególne typy guzów, w tym guzy desmoidalne.

Jeśli odczuwasz jakiekolwiek oznaki i objawy guza desmoidalnego, skontaktuj się z lekarzem. Chociaż nowotwory te są rzadkie, wczesna diagnoza i interwencja zawsze są najlepsze w przypadku jakichkolwiek problemów zdrowotnych.

Oczekiwanie na diagnozę może być stresujące. Jeśli istniejące objawy ulegną zmianie lub staną się bardziej nieprzyjemne, poinformuj o tym zespół opieki zdrowotnej. Lekarz może być w stanie zapewnić opiekę wspomagającą, gdy czekasz na ostateczną diagnozę lub stałe leczenie.