Jak różnią się urazy ACL i PCL

Więzadło krzyżowe przednie (ACL) i więzadło krzyżowe tylne (PCL) to dwa główne więzadła w kolanie, które współpracują ze sobą, aby zapewnić stabilność. Są to również częste miejsca poważnych łez, szczególnie u sportowców.

Chociaż urazy ACL i PCL mogą początkowo wydawać się mieć podobne objawy, takie jak niestabilność kolana i ból, więzadła mają unikalne cechy, które sprawiają, że różnią się pod względem tego, kto jest dotknięty, zakresem urazu i wytycznymi dotyczącymi leczenia.

Anatomia

ACL i PCL to dwa główne więzadła, które krzyżują się w stawie, umożliwiając kolano zginanie i rozciąganie bez przesuwania się w przód iw tył. ACL zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej do przodu wzdłuż kości udowej, podczas gdy PCL zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej i kości udowej do tyłu.

Razem zapewniają stabilność stawu kolanowego, zapobiegając jego przesuwaniu się z boku na bok, jednocześnie umożliwiając mu zginanie i rozciąganie. ACL zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej do przodu wzdłuż kości udowej, podczas gdy PCL zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej i kości udowej do siebie.

Pozostałe dwa więzadła kolana, więzadło poboczne przyśrodkowe (MCL) i więzadło poboczne boczne (LCL). Biegną one po zewnętrznej stronie kolana i zapobiegają zginaniu kolana na boki.

Objawy

Objawy urazów ACL i PCL są zasadniczo takie same: ból, obrzęk i niestabilność kolana. Zwykle różnią się między sobą zakresem urazu i nasileniem objawów.

Ponieważ jest mniejszy i słabszy niż PCL, ACL z większym prawdopodobieństwem utrzyma całkowite rozdarcie. Kiedy to nastąpi, w momencie zerwania więzadła może być słyszalny „trzask”. Uszkodzenie ACL może rozciągać się na sąsiednie struktury, w tym inne więzadła, a także półksiężycowatą wyściółkę chrząstki znaną jako łąkotka, która służy jako poduszka między dolną częścią kości udowej a górną częścią kości goleniowej.

Ból spowodowany łzą ACL zwykle będzie silniejszy niż ból łzy PCL. Może również wystąpić znaczna (lub całkowita) utrata zakresu ruchu kolana. Obrzęk spowodowany łzą ACL rozwija się powoli, w ciągu 24 godzin.

Większość urazów PCL to częściowe łzy. Obrzęk prawdopodobnie nastąpi niemal natychmiast, ale ból będzie stosunkowo mniejszy, jeśli w ogóle. Mniej niż 20% urazów więzadeł kolanowych dotyczy PCL.

Powoduje

Zarówno łzy ACL, jak i łzy PCL mogą wynikać z niefortunnego wypadku sportowego. ACL najprawdopodobniej dozna urazu podczas nagłego zatrzymania lub gwałtownej zmiany kierunku — ruchów typowych dla takich aktywności jak piłka nożna, koszykówka, piłka nożna i narciarstwo zjazdowe. Niezręczne lądowanie po skoku może również uszkodzić ACL. Ryzyko naderwania ACL związanego ze sportem jest zwiększone u osób, które są w złej kondycji fizycznej, mają źle dopasowane obuwie (lub wiązania narciarskie) i grają na śliskiej sztucznej murawie.

Łzy PCL zwykle występują, gdy kolano jest zgięte, na przykład podczas upadku z kolanem skierowanym w dół lub w wypadku samochodowym, w którym zgięte kolano wbija się w deskę rozdzielczą. Silny cios w kość piszczelową tuż poniżej kolana, co może się zdarzyć w piłce nożnej lub piłce nożnej, może również zranić PCL, podobnie jak pomyłka na nierównej powierzchni.

Diagnoza

Aby zdiagnozować rozdartą ACL lub PCL, lekarz rozpocznie badanie fizykalne, szukając pewnych oznak i objawów urazu.

W przypadku pęknięcia ACL kolano będzie tkliwe w dotyku wzdłuż linii stawu i zgięcie kolana będzie trudne, jeśli nie niemożliwe. Mogą również wystąpić skurcze i ochrona mięśni ścięgien z tyłu uda.

Znakiem rozpoznawczym łzy PCL jest odchylona do tyłu, zwisająca pozycja kolana podczas zginania. Rzepka może być w stanie zsunąć się jeszcze bardziej do tyłu, gdy kolano jest zgięte o więcej niż 90 stopni.

Gdy podejrzewa się rozdarcie, diagnozę można potwierdzić za pomocą zdjęcia rentgenowskiego (który jest w stanie pokazać całkowite pęknięcie) lub rezonansu magnetycznego (który jest w stanie lepiej uwidocznić więzadła i inne tkanki miękkie).

Leczenie

Leczenie urazów ACL i PCL jest zasadniczo takie samo, ale będzie się różnić w zależności od ciężkości lub stopnia urazu:

• Stopień 1: Więzadło jest lekko rozciągnięte, ale kolano jest stabilne.

• Stopień 2: Więzadło poluzowało się lub jest częściowo zerwane.

• Stopień 3: Nastąpiło całkowite zerwanie więzadła.

W zależności od stopnia, uraz może być leczony protokołem RICE: odpoczynek, lód, kompresja i elewacja. Często zaleca się fizjoterapię, aby odzyskać siłę i zakres ruchu stawów. Całkowite naderwanie może wymagać operacji artroskopowej i rekonstrukcji więzadeł.

Nie każdy z całkowitym pęknięciem ACL będzie potrzebował operacji. Osoby, które są w dużej mierze nieaktywne lub starsze, często mogą sobie poradzić z ortezą kolana lub urządzeniem wspomagającym mobilność po rozerwaniu ACL.

Z drugiej strony, większość urazów PCL może zagoić się samodzielnie bez operacji i może wymagać jedynie kul i unieruchomienia kolana, aby zapobiec ruchowi kolana podczas powrotu do zdrowia.