Jak stwardnienie rozsiane wpływa na długość życia

Stwardnienie rozsiane (MS) to choroba przewlekła, ale prawie nigdy nie jest śmiertelna. Chociaż istnieją badania sugerujące, że niektóre osoby z tą chorobą mogą mieć nieco krótszą żywotność niż populacja ogólna, większość osób z SM umiera z powodu chorób serca, raka lub udaru mózgu – tak samo jak ludzie zdrowi.

Co więcej, według Narodowego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego (NMSS) oczekiwana długość życia osób ze stwardnieniem rozsianym z czasem się wydłużyła, dzięki przełomom w leczeniu i ulepszeniom w leczeniu SM, lepszej opiece zdrowotnej i zmianom stylu życia.

To ostatnie jest szczególnie ważne, ponieważ odnosi się do strategii samoopieki, które każdy ze stwardnieniem rozsianym może wdrożyć, aby poprawić nie tylko swoją długowieczność, ale także jakość życia.

Oczekiwana długość życia i stwardnienie rozsiane

Często przytaczaną statystyką dotyczącą stwardnienia rozsianego jest to, że osoby z tą chorobą mają średnią długość życia, która jest o sześć do siedmiu lat krótsza niż w populacji ogólnej.

Liczba ta prawdopodobnie opiera się na badaniach porównujących średnią długość życia osób z SM z osobami, które nie mają tej choroby.

Na przykład badanie z 2014 r. wykazało, że wśród 30 000 osób ze stwardnieniem rozsianym i 89 000 osób bez stwardnienia rozsianego osoby z tą chorobą żyły o około sześć lat krócej niż osoby zdrowe.

W szczególności osoby ze stwardnieniem rozsianym dożyły mediany wieku 76 lat, podczas gdy osoby bez stwardnienia rozsianego dożyły mediany wieku 83 – różnica siedmiu lat. Mediana odnosi się do średniej liczby, co oznacza, że ​​połowa osób ze stwardnieniem rozsianym zmarła przed 76 rokiem życia, a połowa osób z chorobą zmarła po 76 roku życia.

Należy zauważyć, że to badanie ma pewne ograniczenia. Po pierwsze, autorzy nie uwzględnili rodzaju lub ciężkości choroby w grupie SM. Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Stwardnienia Rozsianego (MSAA) „uważa się, że nawracające stwardnienie rozsiane ma lepsze rokowanie niż postępujące postacie choroby”. Naukowcy nie brali również pod uwagę innych schorzeń, które mogły wpłynąć na długość życia w żadnej z grup.

Czynniki, które mogą wpływać na długowieczność w SM

Co więcej, autorzy nie sprawdzili, czy pacjenci ze stwardnieniem rozsianym otrzymywali leczenie swojej choroby. Jest to ważne, ponieważ niektóre badania sugerują, że osoby z SM, które przyjmują leki modyfikujące przebieg choroby, mają dłuższą średnią długość życia niż osoby, które tego nie robią. Należy przeprowadzić więcej badań, aby potwierdzić tę możliwość.

Według MSAA oprócz tego, czy dana osoba jest leczona, inne czynniki mogą odgrywać rolę w długowieczności ze stwardnieniem rozsianym.

Średnia długość życia w SM może być krótsza dla tych, którzy:

Przyczyny śmierci w SM

To praktycznie niespotykane, aby stwardnienie rozsiane stało się tak niepełnosprawne, że jest to główny powód, dla którego dana osoba umiera. Większość osób ze stwardnieniem rozsianym ostatecznie ulega tym samym przyczynom śmierci, co populacja ogólna.

Jednak posiadanie stwardnienia rozsianego może zwiększać ryzyko niektórych chorób i stanów, które ostatecznie mogą spowodować śmierć. Wśród najczęstszych chorób współistniejących zgłoszonych w badaniu z 2018 r. obejmującym 5 milionów osób ze stwardnieniem rozsianym były:

Należy również zauważyć, że stwardnienie rozsiane może zwiększać ryzyko myśli samobójczych – szczególnie wśród osób z SM, które również cierpią na depresję, są izolowane społecznie lub nadużywają alkoholu, zgodnie z badaniem opublikowanym w 2017 roku w Stwardnieniu Rozsianym.

I chociaż badanie nie wykazało, że ci, którzy myśleli o zakończeniu własnego życia, zaczęli to robić, naukowcy zwrócili uwagę, że „samobójstwo w SM jest około dwa razy większe niż w populacji ogólnej, z młodszymi mężczyznami w ciągu pierwszych kilku lat. diagnoza najbardziej zagrożona.”

Perspektywiczne i proaktywne kroki do podjęcia

Jeśli niedawno dowiedziałeś się, że ty lub bliska ci osoba ma stwardnienie rozsiane, możesz się obawiać, że diagnoza grozi śmiercią. Możesz również czuć, że straciłeś kontrolę nad własnym zdrowiem i jakością życia. To zrozumiałe, ale nie można wystarczająco podkreślić, że dla praktycznie wszystkich osób z SM nic nie może być dalsze od prawdy, z co najmniej dwóch powodów:

Robienie wszystkiego, co możesz, aby żyć jak najlepiej (i najdłużej) ze stwardnieniem rozsianym, oznacza zatem dobre odżywianie, ćwiczenia fizyczne, radzenie sobie ze stresem w pozytywny sposób i okresowe wizyty u lekarza w celu uzyskania środków zapobiegawczych, takich jak szczepienia i badania przesiewowe (na przykład kolonoskopia i mammografia).

Możesz mieć większą władzę nad postępem choroby, a także nad ogólnym stanem zdrowia, niż myślisz. Aby okiełznać tę kontrolę, postępuj zgodnie ze wskazówkami lekarza, przestrzegaj zaleceń dotyczących przyjmowania leków i prowadź najzdrowsze życie, jakie możesz. Rozważ również współpracę z terapeutą, aby pomóc w radzeniu sobie z psychologicznym wpływem choroby.