Jak szczepienia na ospę pomogły wygrać amerykańską rewolucję?

Szczepienia mogą być dla niektórych kontrowersyjnym tematem, ale bez nich Ameryka mogłaby nigdy nie wywalczyć sobie niepodległości. Historia Jerzego Waszyngtona, który zaszczepił swoich żołnierzy przeciwko ospie, ilustruje, dlaczego ważne jest, aby zaszczepić wystarczającą liczbę ludzi, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się chorób i zmianę biegu historii.

Ospa w Valley Forge

Historia pokazała nam, jak rozprzestrzenianie się chorób mogło zmienić narodziny narodu.

Podczas zimy w Valley Forge w 1776 r. Jerzy Waszyngton postanowił rozpocząć szczepienie żołnierzy przeciwko ospie, chorobie, której doświadczył jako nastolatek w 1751 r. podczas wizyty na wyspie Barbados.

Rewolucyjny towarzysz Waszyngtonu, John Adams, nie miał tyle szczęścia. W przeciwieństwie do oddziałów z Valley Forge, oddziały Adamsa zostały zmuszone do wycofania się z Quebecu, gdy połowa zachorowała na ospę.

Ostatecznie epidemię ospy przeżyło prawie 50 żołnierzy Waszyngtonu. Gdyby Adams podjął te same działania i zaszczepił swoje wojska, historycy wierzyli, że Quebec mógłby równie dobrze stać się częścią Stanów Zjednoczonych.

Narodziny Szczepień

Praktyka wariolacji nie była nową koncepcją; w rzeczywistości był używany przez wieki, aż do Imperium Osmańskiego.

Według historyków, pierwsze rozpowszechnione wariolacje w amerykańskich koloniach miały miejsce ponad 50 lat przed Valley Forge, kiedy to słynny broszura Cotton Mather wprowadził tę praktykę podczas epidemii ospy w 1721 roku. Podobno nauczył się tego od swojego niewolnika Onesimusa, który miał nauczyłem się tego w Afryce.

W tym samym czasie w Anglii arystokratka Lady Mary Wortley Montagu błagała rząd o podjęcie takich samych działań w celu ochrony brytyjskich dzieci przed epidemią ospy w tym kraju. Była świadkiem praktyki wariolacji podczas wycieczki po Konstantynopolu (obecnie Stambuł), a nawet zastosowała ją do jej własnego 3-letniego syna w domu.

Jednak w przeciwieństwie do odpowiedzi Waszyngtonu, działania Lady Montagu spotkały się z konsternacją i potępieniem przez wielu Brytyjczyków, co skłoniło niektórych do utworzenia organizacji specjalnie do walki z praktyką zaszczepiania. Był to prawdopodobnie jeden z pierwszych zorganizowanych przykładów dzisiejszego ruchu antyszczepionkowego.

Dwadzieścia lat po tym, jak Waszyngton zaszczepił swoje wojska w Valley Forge, brytyjski naukowiec Edward Jenner w 1796 r. stworzył szczepionkę przeciwko ospie — pierwszą szczepionkę, jaką kiedykolwiek wynaleziono.

Zdobyta wiedza

Pod koniec XVIII wieku pomysł szczepień był nowy i niesprawdzony, a wielu ludzi obawiało się szczepionki tak samo jak samej choroby.

Dziś dowody naukowe wykazały, że szczepionki działają, eliminując choroby w Stanach Zjednoczonych, które kiedyś zabijały miliony ludzi na całym świecie, takie jak błonica. Mimo to wiele osób odmawia szczepienia, wierząc w teorie spiskowe lub nieuzasadnione twierdzenia o zagrożeniach dla zdrowia (w tym, że szczepionka MMR powoduje autyzm lub że szczepionka COVID-19 zmienia DNA danej osoby).

Gdyby to samo miało miejsce w przypadku szczepień COVID-19, istnieje ryzyko, że populacja USA – i światowa – nie osiągną odporności stada potrzebnej do skutecznego opanowania pandemii.

Pomimo twierdzeń, że jest inaczej, korzyści płynące ze szczepień znacznie przewyższają potencjalne ryzyko. Te zalecane przez Komitet Doradczy ds. Kontroli Chorób i Prewencji ds. Praktyk Szczepień (ACIP) są uważane za niezbędne do ochrony dzieci i dorosłych przed chorobami, które mogą spowodować poważne szkody lub powrócić, jeśli ludzie zrezygnują ze szczepień.

Jeśli nie masz pewności, jakich szczepionek potrzebujesz Ty lub Twoje dziecko, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Powinieneś również porozmawiać z lekarzem, jeśli masz opóźnienia w harmonogramie szczepień swojego dziecka, ponieważ mogą być potrzebne dodatkowe dawki lub inne szczepionki.