Jak terapia mowy i języka może pomóc dzieciom z zespołem Downa?

Zespół Downa może utrudniać dziecku wypowiadanie słów i może wpływać na jego zdolność słyszenia i rozumienia.

Wczesna interwencja językowa poprzez terapię mowy i języka może zmienić życie.

Co to jest zespół Downa?

Zespół Downa, zwany również trisomią 21, występuje, gdy dziecko rodzi się z dodatkową kopią chromosomu 21.

Istnieją trzy rodzaje zespołu Downa:

• Całkowita trisomia 21
• Trisomia mozaikowa 21
• Trisomia translokacyjna 21

Podobne różnice rozwojowe istnieją w różnym stopniu między tymi trzema typami.

Osoby neurotypowe rodzą się z dwiema kopiami każdego z 23 chromosomów, po otrzymaniu jednej kopii od każdego z rodziców. Dlatego każda komórka neurotypowego organizmu człowieka zawiera w sobie 46 chromosomów, z wyjątkiem plemników i komórek jajowych.

W przypadku zespołu Downa obecny jest dodatkowy chromosom lub część chromosomu.

Chromosomy są jak kod, który kontroluje sposób, w jaki człowiek rośnie i rozwija się. Posiadanie dodatkowego chromosomu zmienia sposób, w jaki dziecko rośnie i uczy się.

Jak zespół Downa wpływa na mowę i język?

Ponieważ osoby z zespołem Downa rodzą się z nieco innym kodem DNA, rozwijają się w unikalny sposób. Niektóre z tych różnic mogą wpływać na mowę i język.Na przykład:

• Niskie napięcie mięśni twarzy może utrudniać artykulację.

• Stosunkowo duży język jak na ich rozmiar ust może utrudnić tworzenie dźwięków.

• Częste infekcje ucha mogą utrudniać słyszenie z powodu obecności płynu w uszach.

• Wolniejsze możliwości uczenia się mogą odsunąć kamienie milowe w rozwoju, w tym kamienie milowe w zakresie mowy.

Różnice te prowadzą do tego, że język receptywny (co rozumie dziecko) jest silniejszy niż język ekspresyjny (co mówi dziecko). Istnieje kilka profilaktycznych i proaktywnych metod leczenia, które można wykonać na wczesnym etapie, aby wypełnić tę lukę.

Terapia żywieniowa

Dzieci z zespołem Downa często mają anatomiczne i fizjologiczne różnice w obszarze jamy ustnej i gardła, które wpływają na zdolność do karmienia, połykania i motoryki jamy ustnej.Różnice te obejmują niskie napięcie mięśni twarzy, małą jamę ustną ze stosunkowo dużym językiem oraz wąskie podniebienie o wysokim łuku.

Jeśli Twoje dziecko zmaga się z posiłkami lub wydaje się mieć trudności z połykaniem, terapia żywieniowa może pomóc rozwiązać te problemy, jednocześnie wspierając prawidłowy rozwój języka.

Terapia żywieniowa prowadzona przez patologa języka mowy lub terapeutę zajęciowego może pomóc wzmocnić mięśnie twarzy niezbędne do artykulacji.

Zespół Downa i utrata słuchu

Około dwie trzecie dzieci z zespołem Downa doświadcza utraty słuchu.Problemy ze słuchem w dzieciństwie wpływają na rozwój języka i często mogą pozostać niezauważone.

Dzieci z zespołem Downa są podatne na częste infekcje ucha. Infekcje ucha są spowodowane gromadzeniem się płynu za błoną bębenkową, co utrudnia słyszenie. Krótsze, węższe kanały słuchowe charakterystyczne dla zespołu Downa są bardziej podatne na gromadzenie się płynu.

Regularne badania słuchu są niezbędne, aby temu zapobiec. Infekcje ucha można leczyć antybiotykami. Jeśli infekcje ucha są nawracającym problemem, lekarz Twojego dziecka może zasugerować chirurgicznie włożone rurki do uszu, które prawidłowo odprowadzają płyn i zapobiegają przyszłym infekcjom.

Korzyści z języka migowego

Język migowy może wspierać rozwój mowy i języka u dzieci z zespołem Downa, gdy jest używany jako narzędzie przejściowe. Chociaż język migowy może być używany jako podstawowy system komunikacji dla dzieci niesłyszących lub niedosłyszących, pomaga on dzieciom z zespołem Downa komunikować ich potrzeby, jednocześnie wspierając je na drodze do rozwoju mowy ustnej.

W wieku od 10 do 12 miesięcy dzieci z zespołem Downa rozumieją, że język mówiony jest formą komunikacji. Z wyjątkiem problemów ze słuchem, mogą zrozumieć, co się do nich mówi. Biorąc to pod uwagę, często nie są fizycznie lub neurologicznie gotowi do mówienia, dopóki nie zbliżą się do wieku dwóch lub trzech lat.

Rodzice i inni opiekunowie powinni mówić i podpisywać się jednocześnie. Za każdym razem, gdy podpisujesz, wypowiedz również to słowo na głos. Twoje dziecko najprawdopodobniej zareaguje znakami, dopóki nie będzie gotowe do mówienia.

Inne wsparcie mowy i języka

Oprócz znaków i gestów tablice komunikacyjne i systemy syntezy mowy mogą pomóc wypełnić lukę językową.

Tablice komunikacyjne składają się z obrazków, na które dzieci mogą wskazywać, aby wyrazić swoje potrzeby.

Na przykład jeden obraz może oznaczać „głodny”, podczas gdy inny wskazuje na potrzebę skorzystania z toalety. Podczas gdy dziecko początkowo wskazuje, dorosły powinien mówić i wskazywać razem, na przykład wskazując na obrazek „głodny”, mówiąc: „Jesteś głodny? Przyniosę ci przekąskę”.

Syntetyzowane systemy mowy mogą być pomocne dla dzieci, których mowa jest poważniej zaburzona. Patolog języka mowy lub specjalista ds. komunikacji wspomagającej może pomóc Twojej rodzinie w skonfigurowaniu i nauczeniu dziecka, jak z niego korzystać.

Czynniki środowiskowe i rozwój języka

Rodzice i opiekunowie mogą najlepiej wspierać rozwój językowy dzieci, otaczając je językiem od urodzenia.Dzieci z zespołem Downa czerpią z tego takie same korzyści, jak każde inne dziecko.

Aby zanurzyć dzieci w języku, możesz:

• Porozmawiaj z nimi o wszystkim io wszystkim, na przykład opowiadając swój dzień i wskazując rodzaje owoców i warzyw w sklepie spożywczym.

• Czytaj na głos przez co najmniej 15 minut dziennie. Dodanie historii przed drzemką i przed snem to dobry sposób na regularne czytanie dziecku.

• Śpiewaj dziecku przez cały dzień. Rymowanki lub kołysanki to dobre opcje.

Dzieci z zespołem Downa często mają pewien poziom opóźnienia poznawczego, więc jeszcze ważniejsze jest, aby narazić je na jak najwięcej języka i zapewnić wielozmysłowe doświadczenia, takie jak pozwolenie im na trzymanie i smakowanie jabłka podczas głośnego powtarzania tego słowa.

Zespół Downa wpływa na zdolność dziecka do komunikowania się na różne sposoby. Jeśli masz dziecko z zespołem Downa, wiedz, że wczesne interwencje w zakresie mowy i języka mogą ogromnie poprawić jakość jego życia.

Zamiast myśleć o zespole Downa jako o niepełnosprawności, pomyśl o nim jako o różnicy rozwojowej, która wymaga wyjątkowego rodzaju wsparcia. Twoje dziecko z pewnością będzie prowadzić życie inne niż większość jego rówieśników, ale może to być szczęśliwe i satysfakcjonujące życie, jeśli jego potrzeby zostaną zrozumiane i zaspokojone.