Jak test zapachu może przewidzieć chorobę Parkinsona?

Kiedy ludzie myślą o chorobie Parkinsona, pierwszymi objawami, które zwykle przychodzą na myśl, są objawy motoryczne, takie jak drżenie spoczynkowe, sztywność lub spowolnienie ruchu.

Ale objawy niemotoryczne, takie jak zaburzenia nastroju i problemy ze snem, są również powszechne w chorobie Parkinsona. Jednym z objawów niezwiązanych z motoryką, na którym szczególnie skupiają się eksperci, jest utrata węchu, która występuje u około 90 procent osób z chorobą Parkinsona we wczesnym stadium.

Ta utrata węchu (zwana hiposmią lub dysfunkcją węchu) nie tylko pogarsza jakość życia człowieka, ale jest jednym z najwcześniejszych objawów choroby Parkinsona.

Idąc krok dalej, eksperci uważają, że wczesne wykrycie zaburzeń węchu może stanowić wskazówkę dotyczącą leżącej u jej podstaw choroby neurologicznej — a obecnie prowadzone są badania, które przekształciły ten pomysł w rzeczywistość.

Badania kryjące się za testem zapachu do przewidywania choroby Parkinsona

W badaniu neurologii w latach 1999-2000 oceniano zmysł węchu ponad 2500 zdrowych osób. Uczestnicy ci byli w średnim wieku 75 lat i wszyscy mieszkali w obszarach metropolitalnych Pittsburgha w Pensylwanii i Memphis w stanie Tennessee.

Ich węch zbadano za pomocą krótkiego testu identyfikacji zapachu (BSIT). W tym teście uczestnicy najpierw podrapali i powąchali 12 różnych zapachów. Następnie musieli zidentyfikować różne zapachy, takie jak cynamon, cytryna, benzyna, mydło i cebula z czterech odpowiedzi wielokrotnego wyboru.

Następnie wykorzystano kilka narzędzi danych do identyfikacji osób, u których choroba Parkinsona rozwinęła się do 31 sierpnia 2012 r.

Wyniki ujawniły, że w średnim okresie obserwacji wynoszącym 9,8 lat wykryto 42 przypadki choroby Parkinsona, a co za tym idzie, stwierdzono związek między słabym węchem a wyższym ryzykiem choroby Parkinsona. Oznacza to, że ludzie, którzy mieli najsłabszy węch (co oznacza, że ​​uzyskali wynik w najniższym tercylu całkowitych wyników BIST) mieli najwyższe ryzyko rozwoju choroby Parkinsona.

Co ciekawe, gdy badanie podzielono na rasę i płeć, powiązanie było najsilniejsze u uczestników rasy kaukaskiej w porównaniu z uczestnikami Afroamerykanów oraz wśród mężczyzn w porównaniu z kobietami.

Co oznaczają wyniki?

Wiadomość do domu jest taka, że ​​„testy wąchania” mogą być w stanie przewidzieć ryzyko rozwoju choroby Parkinsona. To powiedziawszy, należy pamiętać o kilku zastrzeżeniach.

Jednym z nich jest to, że utrata węchu może być spowodowana innymi problemami zdrowotnymi oprócz choroby Parkinsona. Inne choroby neurologiczne, takie jak choroba Alzheimera, mogą powodować zaburzenia węchu, podobnie jak schorzenia nieneurologiczne, takie jak przewlekłe zapalenie zatok przynosowych. Dlatego ważne jest opracowanie testu zapachu, który jest specyficzny dla PD, a naukowcy jeszcze tego nie wyjaśnili.

Po drugie, „testy zapachu” muszą sprawdzać prawidłowe zakłócenia zapachu. Samo stwierdzenie, że osoba traci węch, jest raczej niejasne. Być może jedna osoba ma trudności z rozróżnieniem zapachów, podczas gdy inna nie może ich zidentyfikować. Lub osoba może mieć wyższy próg wykrywania zapachów.

W związku z tym badania sugerują, że w chorobie Parkinsona następuje korzystny spadek rozpoznawania zapachu, a nie wykrywania zapachu, co oznacza, że ​​mogą go „wyczuć”, ale nie powiedzieć, co to jest.

Na koniec należy pamiętać, że łącze lub skojarzenie to po prostu połączenie lub odkrycie oparte na statystykach — nie jest to w 100 procentach predykcyjna konkretna osoba. Innymi słowy, osoba może stracić węch i nigdy nie rozwinąć choroby Parkinsona. Podobnie są osoby z chorobą Parkinsona, które zachowują zmysł węchu.

Przyczyna utraty zapachu w chorobie Parkinsona

Nie jest jasne, dlaczego dysfunkcja węchowa występuje w chorobie Parkinsona. Eksperci odkryli, że utrata węchu koreluje z mniejszą liczbą neuronów cholinergicznych (komórek nerwowych, które uwalniają substancję chemiczną mózgu, acetylocholinę) w jądrze podstawnym Meynarta — regionie mózgu, który kieruje się do pierwotnej kory węchowej, gdzie odczuwa się zapach.

Dzięki tym informacjom testy zapachu, które koncentrują się na wykrywaniu dysfunkcji cholinergicznej, mogą być idealne. Jednak wciąż jest za wcześnie, aby to stwierdzić, więc należy przeprowadzić dalsze śledztwo.

Ponadto niektórzy badacze sugerowali, że choroba Parkinsona może faktycznie rozpocząć się w układzie pokarmowym i opuszce węchowej (obszar mózgu, który kontroluje zmysł węchu), a nie w istocie czarnej (gdzie ostatecznie prowadzi do komórek nerwowych wytwarzających dopaminę). śmierć). Być może dlatego wczesne objawy, takie jak zaparcia i utrata węchu, pojawiają się na wiele lat przed objawami motorycznymi, takimi jak drżenie spoczynkowe i sztywność mięśni.

Nie jest jasne, czy naukowcy w końcu opracują test zapachu, aby ocenić ryzyko, a nawet zdiagnozować chorobę Parkinsona. Ale przynajmniej to zainteresowanie utratą węchu może skłonić lekarzy do rozważenia choroby Parkinsona, gdy ich pacjenci ją podejmą. Innymi słowy, może to zapobiec przeoczeniu tego objawu, co często bywa.

Być może w przyszłości naukowcy będą w stanie powstrzymać chorobę Parkinsona, gdy zalega ona w opuszce węchowej, zanim dotrze do istoty czarnej.