Objawy lękowe

Lęk jest reakcją twojego ciała na przewidywane niebezpieczeństwo. Zwykle wiąże się z niepokojem lub strachem i często towarzyszą mu problemy poznawcze, takie jak trudności z koncentracją i objawy fizyczne, takie jak nudności, drżenie i napięcie mięśni. Lęk może być normalną reakcją na pewne sytuacje, ale czasami lęk jest częścią zaburzenia lękowego.

Istnieje wiele rodzajów zaburzeń lękowych, które wiążą się z podobnymi objawami, z pewnymi różnicami w ich objawach.

Może się wydawać, że objawy lęku kontrolują twoje życie, niezależnie od tego, czy oznacza to strach przed atakiem paniki, unikanie ludzi z powodu lęku społecznego, czy po prostu ciągłe uczucie zmartwienia i wzburzenia. Zrozumienie objawów Twojego konkretnego rodzaju lęku może pomóc Ci znaleźć najbardziej odpowiednie leczenie i poprawić jakość życia.

Objawy

Skutki lęku zwykle obejmują kombinację objawów fizycznych, psychologicznych i społecznych. Twój dokładny profil objawów będzie się różnić w zależności od indywidualnych okoliczności, konkretnego rodzaju zaburzenia lękowego i osobistych wyzwalaczy.

Niektóre typowe objawy zaburzeń lękowych obejmują:

• Nadmierny strach i zmartwienie
• Suchość w ustach
• Napięcie mięśni
• Mdłości
• Nieregularne bicie serca
• Trudności ze snem
• Ostrożne, unikające zachowanie
• Atak paniki

Należy pamiętać, że nie jest to wyczerpująca lista objawów, ponieważ każdy rodzaj zaburzenia lękowego ma swój własny profil objawów i kryteria diagnostyczne oparte na wytycznych DSM-5.

Uogólnione zaburzenie lękowe

Osoby z zespołem lęku uogólnionego (GAD) doświadczają nadmiernego i uporczywego niepokoju, strachu i niepokoju, które są trudne do opanowania i nieproporcjonalne do sytuacji.GAD można zdiagnozować, gdy te objawy występują przez większość dni w ciągu co najmniej sześciu miesięcy.

Objawy GAD obejmują:

• Niepokój
• Drażliwość
• Zmęczenie
• Trudności z koncentracją
• Napięcie mięśni, bolesność i ból
• Trudności ze snem

Aby zdiagnozować GAD, dorośli muszą doświadczyć co najmniej trzech z powyższych objawów, oprócz lęku lub zmartwień. Dzieci potrzebują tylko jednego z powyższych objawów, oprócz niepokoju lub zmartwienia, do diagnozy.

Fobia społeczna

Fobia społeczna, wcześniej nazywana fobią społeczną, charakteryzuje się nadmiernym lękiem przed sytuacjami społecznymi i wydajnościowymi.To coś więcej niż nieśmiałość. Osoby z fobią społeczną odczuwają intensywny niepokój, który może prowadzić do zachowań unikających związanych z poznawaniem nowych ludzi, utrzymywaniem relacji, mówieniem przed innymi, jedzeniem w miejscach publicznych i nie tylko.

Objawy fobii społecznej obejmują:

• Nieproporcjonalny strach i niepokój w jednej lub kilku sytuacjach społecznych
• Zawstydzony
• Wyzysk
• Drżenie
• Szybkie tętno
• Poczucie „pustki w umyśle”
• Samoocena i samoświadomość
• Mdłości
• Unikanie sytuacji towarzyskich lub doświadczanie w nich intensywnego strachu
• Upośledzenie w społecznym, zawodowym i innych obszarach funkcjonowania

Fobia społeczna może wyglądać inaczej u dzieci. Warto zauważyć, że u dzieci lęk musi występować w sytuacjach rówieśniczych, a nie tylko u dorosłych. Objawy mogą objawiać się napadami złości, zamarzaniem, płaczem, lgnięciem i odmową mówienia.

Nerwica natręctw

Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD) obejmuje nawracające, niechciane myśli, które prowadzą do określonych i powtarzalnych działań, które zakłócają codzienne życie. OCD nie jest już klasyfikowane jako zaburzenie lękowe w DSM-5, ale jego objawy wywołują lęk. Z tego powodu specjaliści kojarzą OCD z zaburzeniami lękowymi.

Objawy zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych obejmują:

• Obsesje: Myśli i zmartwienia, które są uznawane za nadmierne, ale nie ustają. Obsesje często obejmują strach przed zarazkami, strach przed utratą czegoś, agresywne lub tabu myśli, pragnienie symetrii lub porządku i inne.

• Kompulsje: powtarzalne zachowania wykonywane w celu złagodzenia lęku i zazwyczaj związane z obsesjami. Obowiązki często obejmują liczenie, nadmierne czyszczenie lub mycie rąk, zbyt precyzyjne zamawianie i układanie, wielokrotne sprawdzanie i wiele innych.

• Co najmniej jedna godzina dziennie poświęcona obsesjom i kompulsjom, które powodują znaczny stres lub upośledzenie w ważnych obszarach twojego życia.

OCD zwykle pojawia się w dzieciństwie lub w młodym wieku dorosłym i pojawia się wcześniej u chłopców niż u dziewcząt.

Zaburzenie lękowe

Lęk napadowy to stan zdrowia psychicznego, który obejmuje nawracające i nieoczekiwane ataki paniki. Atak paniki to epizod skrajnego strachu i dyskomfortu, któremu towarzyszą różne doznania fizyczne, które niektórzy ludzie opisują jako uczucie zawału serca.

Objawy ataku paniki obejmują:

• Wyzysk
• Dreszcze
• Drżenie
• Duszność
• Kołatanie serca i szybkie tętno
• Uczucie przyduszenia lub zakrztuszenia
• Uczucia zbliżającej się zagłady lub śmierci
• Ból klatki piersiowej

Ktoś, kto ma zaburzenie paniki, będzie doświadczać powtarzających się ataków paniki, intensywnego niepokoju związanego z przyszłymi napadami paniki i zachowań unikających w sytuacjach, które mogą wywołać atak paniki.

Aby zdiagnozować zespół lęku napadowego, po co najmniej jednym ataku paniki musi nastąpić miesięczny okres ciągłego martwienia się o dodatkowe ataki lub zachowania unikowe. Na przykład może to oznaczać, że przez kilka miesięcy nie chodzisz do sklepu spożywczego, ponieważ doświadczyłeś tam ataku paniki.

Zespołu stresu pourazowego

Zespół stresu pourazowego (PTSD) to rodzaj zaburzenia lękowego, które pojawia się po bezpośrednim doświadczeniu lub byciu świadkiem traumatycznego zdarzenia, takiego jak poważne obrażenia, walka, przemoc seksualna, klęska żywiołowa lub faktyczna lub zagrożona śmierć. Personel wojskowy, ratownicy i policjanci są bardziej narażeni na PTSD, ale każdy może mieć PTSD.

Objawy PTSD obejmują:

• Oderwanie się od innych
• Drażliwość
• Nadmierna czujność
• Trudności z koncentracją
• Trudności ze snem
• Przesadna reakcja na zaskoczenie
• Trudność w zapamiętaniu traumatycznego wydarzenia
• Negatywne przekonania na temat siebie lub świata
• Uporczywe negatywne emocje, takie jak strach, przerażenie i poczucie winy
• Trwała niezdolność do odczuwania pozytywnych emocji, takich jak szczęście i satysfakcja
• Zachowania autodestrukcyjne
• Unikanie wyzwalaczy związanych z traumatycznym wydarzeniem
• Intruzywne objawy, takie jak nawracające i mimowolne wspomnienia, niepokojące sny, reakcje dysocjacyjne lub retrospekcje, stres psychiczny po wystawieniu na działanie wyzwalaczy.

Dzieci mogą doświadczać PTSD inaczej niż dorośli, ze względu na różnice rozwojowe. DSM-5 klasyfikuje dzieci w wieku 6 lat i młodsze jako mające PTSD z pewnymi objawami, które są charakterystyczne dla sposobu, w jaki dzieci mogą manifestować zaburzenie. Niektóre badania wykazały, że zamiast zachowywać się przygnębiony traumatycznym wydarzeniem lub natrętnymi objawami, niektóre dzieci mogą wydawać się pobudliwe lub „nadmiernie jasne”.

Inne zaburzenia lękowe

Poza wymienionymi powyżej istnieją dodatkowe zaburzenia lękowe. Każde z tych zaburzeń lękowych ma unikalny profil objawowy i diagnostyczny, który jest szczegółowo opisany w DSM-5.

• Lęk separacyjny
• Konkretna fobia
• Mutyzm wybiórczy u dzieci
• Agorafobia
• Zaburzenia lękowe wywołane substancjami/lekami
• Zaburzenie lękowe spowodowane innym stanem chorobowym

Komplikacje

Objawy lęku mogą się zmieniać i pogarszać w czasie, jeśli nie są leczone. Ze względu na strach przed objawami lub napadami lęku możesz zacząć unikać sytuacji, które wcześniej były znaczące lub przyniosły Ci radość. Może to prowadzić do izolacji społecznej.

Osoby z zaburzeniami lękowymi mogą również rozwinąć depresję, zaburzenia związane z używaniem substancji i problemy trawienne, takie jak zespół jelita drażliwego (IBS).

Kiedy spotkać się z lekarzem?

Martwienie się jest normalną częścią życia, ale kiedy twoje zmartwienie staje się ciągłe i nieproporcjonalne do sytuacji, może nadszedł czas, aby udać się do lekarza.

Osoby z zaburzeniami lękowymi doświadczają strachu i niepokoju, który upośledza codzienne funkcjonowanie. Może to objawiać się strachem przed wyjściem na zewnątrz, nieodbieraniem telefonów lub unikaniem spotkań z przyjaciółmi, odwoływaniem występów lub prezentacji, uporczywymi nudnościami, zmianami snu i nie tylko.

Jeśli czujesz, że Twój lęk uniemożliwia Ci pełne życie, porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Lęk może być stanem powodującym niepełnosprawność, który wpływa na wszystkie obszary twojego życia, od sposobu myślenia o sobie, przez relacje, po zmiany fizyczne. Wiedz, że dostępna jest pomoc w przypadku lęku.

Lęk można leczyć, a wiele osób jest w stanie poradzić sobie z objawami lękowymi poprzez spersonalizowane plany leczenia, które mogą obejmować leki, terapię, zmiany stylu życia i zdrowe mechanizmy radzenia sobie.