Jak wygląda racjonowanie opieki zdrowotnej podczas fali COVID-19?

Wiele szpitali w Stanach Zjednoczonych boryka się z ogromnym niedoborem, ponieważ przekraczają swoje możliwości opieki nad wszystkimi pacjentami, którzy potrzebują pomocy medycznej podczas fali COVID-19.

Mężczyzna zmarł w tym tygodniu w wyniku incydentu kardiologicznego po tym, jak personel szpitala w północnej Alabamie skontaktował się z 43 szpitalami w trzech stanach, aby znaleźć dla niego łóżko na oddziale intensywnej terapii kardiologicznej. W Idaho urzędnicy ds. zdrowia publicznego ogłosili ogólnostanowe racjonowanie opieki zdrowotnej, co oznacza, że ​​łóżka na OIOM są zarezerwowane dla pacjentów, którzy mają największe szanse przeżycia.

Ponad 93 000 łóżek szpitalnych jest wypełnionych pacjentami z COVID-19 w całym kraju. Według Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej około 80% łóżek na OIOM jest w użyciu, a 79% wszystkich łóżek szpitalnych w całym kraju jest obecnie zapełnionych.

Wariant Delta powoduje wzrost liczby hospitalizacji, zwłaszcza wśród osób nieszczepionych. Prawie 37% Amerykanów, którzy kwalifikują się do zaszczepienia, nie zostało jeszcze w pełni zaszczepionych.

W miarę jak zasoby w ośrodkach opieki zdrowotnej stają się coraz bardziej obciążone, szpitale coraz częściej stają przed trudnymi decyzjami, którym pacjentom należy traktować priorytetowo opiekę.

Co to oznacza racjonowanie opieki zdrowotnej?

W medycynie „racjonowanie” oznacza, że ​​dostęp do opieki jest ograniczony dla niektórych grup. W pewnym sensie opieka zdrowotna w USA jest już racjonowana. Na przykład ubezpieczyciele zdrowotni mogą nie pokrywać niektórych zabiegów lub procedur, a osoby nieubezpieczone lub ponoszące wysokie koszty własne mogą nie mieć dostępu do opieki.

W czasach kryzysów medycznych, takich jak pandemia COVID-19, opieka zdrowotna może być ograniczona dla osób z nagłymi potrzebami medycznymi z czystej konieczności.

„Mamy tylko określoną liczbę licencjonowanych łóżek lub sal operacyjnych. Przechowujemy tylko określoną ilość antybiotyków lub leków przeciwbólowych i pewną liczbę respiratorów na miejscu” – mówi dr Lewis Kaplan, były prezes Towarzystwa Opieki Medycznej i profesor chirurgii na Uniwersytecie Pensylwanii.

„Kiedy albo nie masz więcej miejsca, nie ma więcej ludzi do opieki, albo nie ma więcej środków terapeutycznych… to jest przestrzeń, w której pojawia się racjonowanie”, mówi Kaplan Verywell.

Szpitale mają ogólne praktyki dotyczące radzenia sobie z przepełnieniem pacjentów i wykorzystywania zasobów, gdy są one ograniczone. Ale w przeciwieństwie do scenariuszy, takich jak klęski żywiołowe, w których napływ zapotrzebowania na opiekę w nagłych wypadkach w końcu słabnie, obciążenie szpitali podczas pandemii trwa, mówi Hamad Husainy, DO, FACEP, lekarz oddziału ratunkowego w Alabamie i rzecznik amerykańskiego Kolegium Lekarzy Ratunkowych.

Nie tylko jest więcej pacjentów wymagających intensywnej opieki z powodu COVID-19, ale także mają tendencję do dłuższego pozostawania w szpitalu. Według Nuffield Trust, brytyjskiego think tanku Nuffield Trust, mediana czasu pobytu pacjenta z COVID-19 przyjmowanego na OIOM wynosi siedem dni, w porównaniu do jednego dnia w przypadku pacjentów przyjętych w 2019 roku.

„To, co teraz obserwujemy, to coraz dłuższe okresy epidemii coraz bardziej chorych ludzi. I wielu z nas pozostawia pytanie: „Czy to się skończy? Czy to nowa norma?” — mówi Husainy.

Jak szpitale zajmują się przepełnieniem

Zwiększanie zdolności fizycznej jest trudne i kosztowne, a szpitali nie da się zbudować z dnia na dzień, dodaje Husainy.

Kiedy szpitale osiągną pojemność w swojej standardowej konfiguracji, mogą podjąć kroki, takie jak wstrzymanie operacji planowych i przekształcenie stołówek i korytarzy, aby pomieścić przepełnionych pacjentów.

Nawet jeśli szpitale mogą wykorzystać swoje zasoby fizyczne, musi być również wystarczająca liczba świadczeniodawców do opieki nad tymi pacjentami. Zwiększony stres wywierany na personel medyczny podczas 17-miesięcznej pandemii pogorszył i tak już ogarnięty rynek pracy pielęgniarek.

Niektóre systemy opieki zdrowotnej przyspieszyły programy szkoleniowe dla klinicystów i poprosiły innych o wykonywanie obowiązków poza ich typową praktyką. Personel szpitala, który jest proszony o przyjmowanie większej liczby i bardziej chorych pacjentów, jest bardziej narażony na wypalenie.

„Nie można umieszczać pacjentów w salach, w których nie ma personelu pielęgniarskiego”, mówi Husainy. „Zdarzały się sytuacje, w których pacjenci kończą na korytarzach i tego typu rzeczy. Ale nie możesz wziąć i tak zestresowanej pielęgniarki i dać jej dziewięciu lub dziesięciu pacjentów, w tym pacjentów na korytarzu, i oczekiwać, że pojawią się w pracy w przyszłym tygodniu”.

Kiedy szpital jest całkowicie pełny, pacjenci mogą zostać przeniesieni do innego szpitala o większej pojemności. Jednak w regionach, w których większość systemów opieki zdrowotnej jest nadmiernie obciążona, znalezienie wolnych łóżek lub specjalistów do wykonywania określonych procedur może być trudne, a pacjenci mogą być przenoszeni setki kilometrów dalej.

Jeśli sytuacja staje się szczególnie tragiczna, lekarze postępują zgodnie z rubryką, aby ustalić, kto ma pierwszeństwo w opiece. Zazwyczaj faworyzowani są ludzie, którzy z największym prawdopodobieństwem zareagują na leczenie i przeżyją, chociaż szczegóły różnią się w zależności od systemu opieki zdrowotnej.

Kaplan wyjaśnia, że ​​zasady „kto pierwszy, ten lepszy” i te oparte na wieku nie są najskuteczniejszymi systemami racjonowania.

„Prawdopodobnie znasz 74-latka, który ma jedną chorobę współistniejącą, jest cholernie wysportowany, żyje niezależnie, z umysłem ostrym jak atak. Poznasz również 26-latka, który przeszedł przeszczep narządu płynnego, ma pięć chorób współistniejących i jest na lekach immunosupresyjnych” – mówi Kaplan. „To bardzo różni pacjenci. Jak wytłumaczysz to wszystko?

Kaplan mówi, że panel profesjonalistów decyduje o obiektywnej rubryce podziału zasobów. Bioetycy, klinicyści i inni tworzą plany, które mogą uwzględniać oczekiwaną długość życia pacjenta, stan ciąży, a nawet jego rolę w społeczeństwie.

„Osoba, która trzyma cię za rękę, rozmawia z bliskimi, patrzy ci w oczy, nie jest osobą, która decyduje. Możesz sobie wyobrazić, jaki byłby to konflikt” — mówi Kaplan.

Ponadto opieka musi być racjonowana na podstawie prognozy pacjenta, a nie podjętej przez niego decyzji behawioralnej. Zgodnie z ustawą o leczeniu i pracy w nagłych wypadkach nikomu nie można odmówić pomocy medycznej w nagłych wypadkach, niezależnie od powodu jej potrzeby lub możliwości zapłaty.

Znalezienie wyjścia

W sześcioczęściowym planie mediacji w sprawie COVID-19 ogłoszonym w zeszłym tygodniu prezydent Joe Biden powiedział, że Departament Obrony podwoi liczbę świadczeniodawców wysyłanych do ciężko dotkniętych szpitali, aby wesprzeć klinicystów przed wzrostem liczby pacjentów.

Husainy mówi, że to wsparcie, choć doceniane, jest tylko „kroplą w morzu”. Mówi, że gdyby do wszystkich szpitali, które ich potrzebowały, wysłano dodatkowych lekarzy, musieliby obsługiwać prawie wszystkie ośrodki zdrowia na południowym wschodzie.

Zwiększenie wskaźników szczepień przeciwko COVID-19 to najlepszy sposób na utrzymanie ludzi poza szpitalem, mówi Husainy, i jeszcze nie widział zaszczepionego pacjenta we własnej praktyce.

„To, co byłoby lepsze niż cokolwiek innego — i to jest podejście, które przyjąłem — to bycie bardzo miłym i szczerym wobec poszczególnych osób i po prostu powiedzenie: „Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, abyś poczuł się lepiej. Po prostu błagam cię, abyś podzielił się z członkami swojej rodziny i tymi, których kochasz, i tymi, na których masz jakikolwiek wpływ, aby rozważyli szczepienie” – mówi Husainy. „To moja chwila, by zmienić sytuację z następnym pacjentem”.

„W rzeczywistości wszyscy pracujemy w rodzinnym mieście w Ameryce, gdziekolwiek to jest – czy to miejskie, czy wiejskie – i możesz zmienić tylko jedną osobę naraz” – dodaje.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień, co oznacza, że ​​po przeczytaniu mogą być dostępne nowsze informacje. Aby uzyskać najnowsze informacje o COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami o koronawirusie.