Kompleks HIV i Mycobacterium Avium (MAC)

Kompleks Mycobacterium avium, znany również jako MAC, jest poważną infekcją bakteryjną często spotykaną u osób z zaawansowaną chorobą HIV. Chociaż każdy może zostać zarażony MAC, choroba zwykle pojawia się tylko u osób z poważnie upośledzonym układem odpornościowym.

Jako taka, MAC jest klasyfikowana jako choroba definiująca AIDS, dotykająca od 20 do 40 procent osób z supresją immunologiczną związaną z AIDS, które nie są leczone HIV ani nie przyjmują profilaktycznych leków. MAC najczęściej atakuje płuca, chociaż wiele z tych infekcji nie jest uważanych za zagrażające życiu.

Jednakże, gdy liczba komórek CD4 danej osoby spadnie poniżej 50 komórek/ml, MAC może przemieścić się poza płuca i obejmować inne główne układy narządów, w tym wątrobę, śledzionę i szpik kostny. To wtedy infekcja MAC może stać się ciężka lub zagrażać życiu.

Powoduje

Organizmy MAC żyją wokół nas, łącznie z glebą, żywnością i żywym inwentarzem. Bakterie MAC można również znaleźć w wielu źródłach wody pitnej, w tym w instalacjach wody uzdatnionej, a nawet w kurzu domowym. Dlatego bardzo trudno jest tego uniknąć. Z drugiej strony MAC nie wydaje się być przekazywany z jednej osoby na osobę.

Objawy

Infekcja MAC często występuje w płucach lub jelitach i często może objawiać się nielicznymi, jeśli w ogóle, objawami. Jednak gdy rozprzestrzenia się (rozprzestrzenia) poza płuca i do krwiobiegu, może powodować rozległe zakażenie. Wczesne oznaki rozpowszechniania MAC obejmują:

• Gorączka
• Nocne poty
• Dreszcze
• Zmęczenie (często z powodu anemii)
• Biegunka
• Utrata masy ciała (kacheksja)
• Ból brzucha

Diagnoza

Choroba MAC jest diagnozowana za pomocą testów laboratoryjnych, które mogą zidentyfikować bakterie MAC w próbkach krwi lub szpiku kostnego. Próbki szpiku kostnego są zwykle pobierane z kości biodrowej za pomocą igły, podczas gdy próbki krwi są pobierane za pomocą standardowego pobierania krwi. Próbki są następnie hodowane w probówkach, aby określić, czy bakterie MAC są obecne, czy nie. Zajmuje to około siedmiu dni.

Tomografia komputerowa (CT), która wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie do tworzenia trójwymiarowych „plastrów” twojego ciała, może być wykorzystana do sprawdzenia problemów z węzłami chłonnymi, wątrobą lub śledzioną.

Leczenie

Choroba MAC jest najczęściej leczona kombinacją klarytromycyny i etambutolu, z ryfabutyną lub bez. Rozpoczęto by również ART dla tych, którzy jeszcze nie podjęli terapii.

Jednak u osób z bardzo niską liczbą komórek CD4 istnieje szansa, że ​​objawy MAC mogą zaostrzyć się po rozpoczęciu ART. Jest to zjawisko znane jako zapalny zespół rekonstytucji immunologicznej (IRIS), w którym osłabiony układ odpornościowy jest nagle nadmiernie aktywowany, powodując reakcję zapalną całego organizmu. W takim przypadku można przepisać kortykosteroidy w celu leczenia objawów związanych z IRIS do czasu normalizacji odpowiedzi immunologicznej.

Gdy liczba komórek CD4 danej osoby przekroczy 100 komórek/ml i ustabilizuje się powyżej tego poziomu przez sześć miesięcy, leczenie profilaktyczne można przerwać.

Zapobieganie

Ponieważ unikanie MAC jest trudne lub mało prawdopodobne, najlepszym sposobem uniknięcia choroby jest upewnienie się, że układ odpornościowy pozostaje nienaruszony. Najlepiej to osiągnąć, lecząc zakażenie wirusem HIV terapią antyretrowirusową (ART). Stosowanie ART może nie tylko zapewnić, że układ odpornościowy pozostanie silny, utrzymując wyższą liczbę komórek CD4, ale może również przywrócić funkcję odpornościową nawet u osób z umiarkowaną lub ciężką supresją odpornościową.

Obecnie ART jest zalecana dla wszystkich osób z HIV w momencie diagnozy. Wczesna diagnoza i leczenie nie tylko w znacznym stopniu zapobiegną MAC i innym infekcjom oportunistycznym, ale są również związane z dłuższym życiem i mniejszą liczbą chorób związanych i niezwiązanych z HIV.