Korzyści zdrowotne siarczanu miedzi

Siarczan miedzi jest związkiem nieorganicznym łączącym miedź i siarczan. W postaci płynnej lub sproszkowanej jest najczęściej nazywany zasadowym siarczanem miedzi, fungicydem miedzi BSC, zasadowym siarczanem CP lub trójzasadowym siarczanem miedzi. W swojej stałej, krystalicznej formie kamienia (znanej jako pentahydrat) jest znany jako niebieski kamień lub niebieski witriol ze względu na swój niebieski kolor. W tej postaci jest popularnym surowcem do produkcji innych rodzajów soli miedzi.

Korzyści zdrowotne

Największą korzyścią zdrowotną siarczanu miedzi jest to, że jest on używany do kontrolowania rozwoju bakterii i grzybów na owocach, warzywach i innych uprawach, ponieważ został zarejestrowany do stosowania jako pestycydy w Stanach Zjednoczonych od 1956 r. Obejmuje to mączniaka, który może powodować plamy na liściach oraz psucie się roślin, ponieważ siarczan miedzi wiąże się z białkami grzyba, uszkadzając komórki i powodując ich śmierć.

W klimacie tropikalnym jest używany jako mięczak, czyli przynęta na ślimaki, która zwalcza szkodniki, takie jak ślimaki i ślimaki, przed niszczeniem roślin i upraw.

Siarczan miedzi jest również używany w celu ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego. Niszczy glony i bakterie spowodowane przez glony rosnące w basenach, a także zapobiega grzybicy, która rozwija się między palcami stóp w ciepłym klimacie (np. w krytym basenie). Odbywa się to poprzez zmieszanie go z mieszaniną podłóg w prysznicach, szatniach i basenach, aby uniemożliwić bakteriom przebywanie na podłodze w nieskończoność.

Możliwe efekty uboczne

Podczas gdy miedź jest pierwiastkiem śladowym, który występuje naturalnie w roślinach i zwierzętach, siarczan miedzi nie jest i może działać drażniąco, gdy ktoś jest na niego narażony. Uprawy i rolnictwo są czyszczone po obróbce siarczanem miedzi i istnieje minimalne ryzyko spożycia go z traktowanej uprawy, ponieważ wiąże się głównie z osadami glebowymi.

Możliwe jest narażenie na siarczan miedzi, jeśli używasz go do celów rolniczych lub ogrodniczych. Wchłaniany przez skórę lub oczy siarczan miedzi może powodować pieczenie i pieczenie. Może to spowodować swędzenie, egzemę, zapalenie spojówek, stan zapalny, gromadzenie się płynu lub podrażnienie rogówki w przypadku kontaktu z oczami.

W przypadku spożycia siarczanu miedzi jest on tylko nieznacznie toksyczny, ponieważ najczęściej stosunkowo szybko wymiotuje z powodu skrajnego podrażnienia przewodu pokarmowego. Jeśli ktoś spożywa siarczan miedzi i nie wymiotuje, może być narażony na zatrucie siarczanem miedzi.

Oznaki zatrucia siarczanem miedzi obejmują:

• Pieczenie w klatce piersiowej lub brzuchu
• Metaliczny posmak w ustach
• Mdłości
• Bóle głowy
• Biegunka (która może mieć niebieski lub zielony kolor od odcienia związku)
• Nadmierne pocenie

Niezależnie od tego, czy wystąpiły wymioty, czy nie, każdy, kto spożywa siarczan miedzi, powinien udać się na pogotowie ratunkowe, aby wykluczyć zatrucie, a także upewnić się, że nie doszło do uszkodzenia mózgu, wątroby, nerek lub wyściółki jelitowej żołądka. Chociaż niezwykle rzadko, jeśli nie jest leczone, narażenie na wysokie dawki siarczanu miedzi w niektórych sytuacjach może spowodować śmierć.

Długoterminowe skutki uboczne

EPA nie wydała oceny raka dla siarczanu miedzi, ponieważ nie ma wystarczających dowodów na powiązanie siarczanu miedzi z rozwojem raka u ludzi, którzy mogą regulować miedź w swoich ciałach. Jest to normalna funkcja, ponieważ miedź dostaje się do krwiobiegu i jest gromadzona głównie w wątrobie, zanim zostanie wydalona z kałem. Potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, czy długotrwałe narażenie na siarczan miedzi może powodować raka u ludzi i zwierząt.

U osób stale narażonych na działanie siarczanu miedzi w rolnictwie może wystąpić zwiększone ryzyko chorób wątroby, chociaż jest to bardziej prawdopodobne u kogoś, kto ma wcześniej istniejący stan zwany chorobą Wilsona, który ma miejsce, gdy organizm utrzymuje wysoki poziom Miedź.

Skutki uboczne u dzieci

Chociaż potrzebne są dalsze badania, możliwe jest, że dzieci mogą być bardziej wrażliwe na działanie siarczanu miedzi niż dorośli, szczególnie jeśli czołgają się po ziemi w pobliżu siarczanu miedzi lub wkładają ręce lub przedmioty do ust bez mycia w pobliżu miejsca, w którym siarczan miedzi został używany. Pamiętaj o tym podczas używania siarczanu miedzi i upewnij się, że dzieci nie znajdują się w pobliżu obszaru, aby być bezpiecznym.

Dawkowanie i przygotowanie

Na niektórych obszarach siarczan miedzi może być używany do wyłożenia rur kanalizacyjnych lub kanalizacyjnych, aby zapobiec wzrostowi w nich korzeni i powodowaniu zatorów. Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (EPA) ustaliła limit siarczanu miedzi na 1 ppm w każdej wodzie pitnej, co nie jest ilością toksyczną dla żadnej osoby.

Używając siarczanu miedzi na dużych obszarach ziemi lub wody, ważne jest, aby postępować zgodnie ze wskazówkami dotyczącymi rodzaju siarczanu miedzi, którego używasz — różne formy, takie jak płyn i proszek, będą miały różne wymiary w zależności od obszaru, do którego jest używany.

Podczas obchodzenia się z butami z siarczanu miedzi, rękawice i okulary powinny być noszone przez cały czas, aby zminimalizować ryzyko narażenia lub spożycia.

Czego szukać

Kryształy, proszek lub płyn pentahydratu siarczanu miedzi to najwygodniejsze sposoby obchodzenia się z siarczanem miedzi podczas czyszczenia ogrodów, basenów lub kanalizacji. Siarczan miedzi dobrze rozpuszcza się w cieczy, dzięki czemu jest tak skutecznym środkiem czyszczącym do basenów i zbiorników.

Inne pytania

Czy siarczan miedzi jest toksyczny dla zwierząt?

EPA uważa, że ​​siarczan miedzi jest tylko umiarkowanie toksyczny dla ptaków, ale jest niezwykle toksyczny dla ryb, ponieważ stosowanie siarczanu miedzi w jeziorach i stawach zmniejsza ich zawartość tlenu i powoduje powstawanie nadmiaru zanieczyszczeń.

Czy siarczan miedzi może zaszkodzić roślinom?

Stosowanie zbyt dużej ilości siarczanu miedzi w leczeniu roślin może również zakłócić proces fotosyntezy, szkodząc roślinności. Z tych powodów niezwykle ważne jest, aby postępować zgodnie ze wskazówkami dotyczącymi dowolnego siarczanu miedzi, aby nie zaszkodzić żadnym istniejącym ekosystemom, w których stosuje się związek.