Leczenie zespołu hipowentylacji otyłości

Zespół hipowentylacji otyłości jest definiowany jako hipowentylacja pęcherzykowa podczas czuwania u osoby otyłej, u której nie ma innej przyczyny hipowentylacji (takiej jak lek uspokajający). Dziewięćdziesiąt procent osób z zespołem hipowentylacji otyłości (OHS) ma również powiązany bezdech senny.

Dla tych, którzy cierpią na zespół hipowentylacji otyłości, niezwykle ważne jest, aby szukać leczenia. Ponieważ stan ten może mieć poważne, a nawet śmiertelne konsekwencje, konieczna może być wczesna i agresywna interwencja. Dowiedz się o niektórych możliwych opcjach leczenia zespołu hipowentylacji otyłości i celach tych terapii.

Możliwości leczenia

Możliwości leczenia zespołu hipowentylacji otyłości (OHS) można podzielić na dwie najważniejsze cechy tego zaburzenia: utratę wagi i wspomaganie oddychania.

Odchudzanie

Jak sama nazwa wskazuje, otyłość jest kluczowym czynnikiem przyczyniającym się do zaburzenia. Jeśli można osiągnąć znaczną utratę wagi, uzyskuje się ulgę. Można to osiągnąć poprzez dietę i ćwiczenia, ale może być konieczne zmniejszenie masy ciała o ponad 100 funtów. Ponieważ szybka utrata wagi może być niebezpieczna, zaleca się, aby ludzie robili to pod nadzorem lekarza. Dietetycy mogą zapewnić pomocne wskazówki dotyczące wprowadzania zmian w zachowaniu. Niestety, nie jest możliwe przewidzenie dokładnej ilości masy ciała, którą należy schudnąć, aby wyleczyć BHP.

Leki odchudzające pod ścisłym nadzorem lekarza mogą być brane pod uwagę u osób, które nie były w stanie schudnąć poprzez modyfikację diety i stylu życia.

Ponieważ dieta i ćwiczenia fizyczne mogą nie mieć trwałego wpływu na zmniejszenie masy ciała, konieczne może być skorzystanie z opcji chirurgicznych, takich jak operacja pomostowania żołądka. Procedury te u osób z nadwagą i bezdechem sennym wiążą się ze zwiększonym ryzykiem. W szczególności drogi oddechowe mogą zapaść się pod znieczuleniem stosowanym do operacji, a powrót do zdrowia może być skomplikowany.

Chirurgię bariatryczną można rozważyć u osób z indeksem masy ciała 35 lub więcej. Pomocne jest przeprowadzenie badania snu zwanego polisomnogramem przed i po operacji, aby monitorować korzyści z zabiegu. Ponieważ utrata masy ciała następuje przez kilka miesięcy, może być konieczne wspomaganie oddychania w tym czasie innymi metodami leczenia. Jeśli u pacjenta rozwinęło się nadciśnienie płucne w wyniku OHS, operację można uznać za zbyt ryzykowną.

Wsparcie oddechowe

Podstawą leczenia w BHP jest wspomaganie oddychania, często poprzez zastosowanie stałego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP) lub dwupoziomowego. Urządzenia te wytwarzają strumień powietrza pod ciśnieniem, który może zapobiec zapadnięciu się górnych dróg oddechowych podczas snu.

Jeśli BHP dotyczy problemu z oddychaniem, czy można go leczyć tlenem? Uzupełniająca terapia tlenowa może być dodana, jeśli istnieje choroba płuc, taka jak POChP, ale sama w sobie jest niewystarczająca. W rzeczywistości stosowanie samego tlenu w BHP może faktycznie tłumić oddychanie.

W ciężkich przypadkach może być konieczne wykonanie tracheostomii. Ta procedura polega na wprowadzeniu małej plastikowej rurki oddechowej z przodu gardła. To omija górne drogi oddechowe, które u osób z BHP mają skłonność do zapadania się lub niedrożności. Chociaż tracheostomia jest skuteczna, istnieją problemy związane z jej stosowaniem. Dostosowanie się do zmiany może być trudne, zwłaszcza w jaki sposób wpływa ona na mowę. Zapalenie oskrzeli może również występować częściej. Ogólnie biorąc, biorąc pod uwagę inne opcje leczenia, jest obecnie rzadko stosowany.

Konieczne jest również unikanie alkoholu i niektórych leków, które hamują zdolność oddychania. Możliwymi winowajcami są leki na receptę, takie jak benzodiazepiny, opiaty i barbiturany. Powinieneś sprawdzić swoje leki z lekarzem, aby upewnić się, że żaden z nich nie naraża Cię na zwiększone ryzyko.

Cele leczenia

Ostatecznie celem każdego leczenia zespołu hipowentylacji otyłości jest skorygowanie podstawowych problemów, które przyczyniają się do choroby. Dysfunkcyjne oddychanie, które charakteryzuje tę chorobę, prowadzi do zachwiania równowagi chemicznego poziomu krwi. Gdy dwutlenek węgla nie może być właściwie usunięty, jego poziom wzrasta i powoduje zakwaszenie krwi. Powoduje to szereg zmian w organizmie, które mogą mieć negatywne konsekwencje.

Leczenie może zapobiec spadkowi saturacji krwi tlenem, podwyższeniu liczby krwinek czerwonych zwanej erytrocytozą, nadciśnieniu płucnemu i niewydolności serca (znanej jako serce płucne). Utrata masy ciała normalizuje poziom tlenu i dwutlenku węgla. Stosowanie CPAP lub dwupoziomowego, a także innych środków, pomaga zmniejszyć stopień tych powikłań.

Ostatecznie sen staje się mniej rozdrobniony, co poprawia nadmierną senność w ciągu dnia. Skutkuje to poprawą jakości życia, co jest celem każdego skutecznego leczenia.