Leczenie zespołu niespokojnych nóg

Leczenie zespołu niespokojnych nóg (RLS) zależy w pewnym stopniu od częstotliwości objawów i istnieje wiele opcji, w tym leki, a także zmiany stylu życia. W celu wybrania odpowiedniego leczenia należy określić, czy objawy występują sporadycznie, codziennie, czy są oporne na leczenie.

Modyfikacje stylu życia należy zawsze najpierw wypróbować. Brak snu pogarsza objawy RLS, dlatego ważna jest dobra higiena snu. Należy unikać intensywnych ćwiczeń tuż przed snem. Z drugiej strony pomocne wydają się regularne, umiarkowane ćwiczenia. Istnieje wiele leków na receptę i dostępnych bez recepty, które mogą przyczynić się do RLS, a ich stosowanie powinno zostać zweryfikowane przez lekarza, aby sprawdzić, czy należy wprowadzić zmiany. Istnieje wyraźny związek między niedokrwistością a RLS, a leczenie niedokrwistości może znacznie złagodzić objawy.

Jeśli te środki okażą się nieprzydatne, istnieją leki, które można wypróbować, niektóre są zatwierdzone przez FDA, a niektóre używane poza etykietą.

Leki dopaminowe

Leczeniem pierwszego rzutu zespołu niespokojnych nóg są leki, które mogą wpływać na poziom dopaminy. Można to osiągnąć poprzez bezpośrednie zastąpienie dopaminy (lekiem zwanym lewodopą) lub lekami, które zwiększają wewnętrzny poziom dopaminy poprzez zmianę sposobu, w jaki organizm ją wykorzystuje. Lewodopa może powodować działania niepożądane, w tym nudności, zawroty głowy i senność. Ponadto lewodopa może prowadzić do wzmocnienia, w którym objawy mogą wystąpić wcześniej w ciągu dnia, nasilić się, a nawet rozprzestrzenić na ramiona. Można to leczyć, dodając wcześniejszą dawkę, ale jeśli utrzymuje się, należy odstawić lewodopę lub zmniejszyć dawkę. Z powodu tych trudności często preferowane są leki zwane agonistami dopaminy.

Trzy z czterech leków zatwierdzonych przez FDA do leczenia RLS to agoniści dopaminy i obejmują pramipeksol (marka Mirapex), ropinirol (marka Requip) i rotygotyna (marka Neupro). Są one mniej podatne na skutki uboczne, takie jak powiększenie, chociaż nadal mogą się zdarzyć. Mogą wystąpić lekkie zawroty głowy i zmęczenie, ale zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Mniej częste działania niepożądane to zatkany nos, zaparcia, bezsenność i obrzęki nóg. Ponadto istnieje możliwość zwiększonego ryzyka zaburzeń kontroli impulsów, które mogą obejmować patologiczny hazard, kompulsywne jedzenie lub robienie zakupów lub nieodpowiednią hiperseksualność.

FDA wymaga włączenia tych leków, aby uwzględnić psychiatryczne zdarzenia niepożądane, w tym manię, pobudzenie, halucynacje i psychozy. Jedno z badań wykazało, że osoby, które po raz pierwszy stosowały te leki na RLS, miały dwukrotnie większe ryzyko wystąpienia zdarzenia psychicznego w porównaniu z grupą kontrolną. Istnieją doniesienia o ludziach zasypiających podczas czynności życia codziennego. Należy je stosować ostrożnie u osób z chorobami serca, wątroby lub nerek.

Istnieją trzy inne rzadziej stosowane leki, które mogą wpływać na poziom dopaminy, zwane bromokryptyną, pergolidem i kabergoliną. Nie są one stosowane tak często z powodu rzadkiego (ale potencjalnie poważnego) powikłania zwłóknienia (bliznowacenia) zastawek serca. Z powodu tych komplikacji pergolid nie jest dostępny w Stanach Zjednoczonych. Kabergolina nie jest zatwierdzona przez FDA do leczenia RLS, ale czasami jest używana do tych celów poza wskazaniami. Może powodować nudności, zaparcia, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie lub senność.

Opioidy

Leki opioidowe są najczęściej stosowane w leczeniu bólu o nasileniu od umiarkowanego do silnego, ale mogą być również przydatne w leczeniu RLS. Niektóre z częściej stosowanych środków obejmują oksykodon, kodeinę i metadon. Zazwyczaj podaje się je w dawkach podzielonych w ciągu dnia w celu stłumienia objawów RLS. W przeciwieństwie do stosowania opioidów w leczeniu bólu, ryzyko uzależnienia jest mniejsze (u osób bez wcześniejszej historii nadużywania substancji), ale może rozwinąć się tolerancja (gdzie potrzeba więcej leków, aby uzyskać ten sam efekt). Konieczna jest regularna kontrola w celu monitorowania tolerancji i skuteczności. Skutki uboczne mogą obejmować zaparcia, depresję, chwiejność, nudności i swędzenie. Ponieważ leki te nieznacznie hamują oddychanie, zaleca się ich ostrożne stosowanie w przypadku bezdechu sennego. Opioidy są zwykle stosowane tylko u osób, u których inne metody leczenia nie powiodły się.

Gabapentyna

Jeśli objawy RLS występują codziennie lub są oporne na inne terapie, można zastosować gabapentynę — czwarty lek zatwierdzony do RLS. Gabapentyna jest czasami stosowana w leczeniu napadów padaczkowych lub bólu neuropatycznego, ale jest również skuteczna w RLS. Podaje się go w dawkach podzielonych przez cały dzień. Może między innymi powodować niestabilność chodzenia, niewyraźne lub podwójne widzenie, zawroty głowy, zmęczenie lub obrzęk. Może być szczególnie skuteczny, jeśli ból jest odczuwalny wraz z objawami RLS.

Benzodiazepiny

Grupa leków zwana benzodiazepinami jest często przydatna w łagodnych przypadkach RLS, szczególnie wśród osób młodszych. Jeśli masz sporadyczne objawy, może to być dobry wybór. Najczęstsze środki to klonazepam i diazepam. Bezpośredni wpływ na dyskomfort nóg jest minimalny, ale może poprawić jakość snu. Leki te mogą powodować niestabilny chód, poranną senność lub spowolnienie myślenia.

Alternatywne terapie dla RLS

Istnieją inne modyfikacje stylu życia, które mogą być pomocne w poprawie objawów RLS. Należą do nich ćwiczenia rozciągające przed snem. Ponadto zajęcie psychiczne w okresach nudy może zmniejszyć objawy. Może to obejmować granie w gry wideo lub rozwiązywanie krzyżówek.

Wreszcie, powinieneś unikać czynników, które mogą zaostrzyć objawy RLS. Kofeina, nikotyna i alkohol mogą pogorszyć twoje objawy. Ponadto należy unikać niektórych leków przeciwdepresyjnych, przeciwwymiotnych, takich jak metoklopramid i leków przeciwhistaminowych, ponieważ mogą one nasilać RLS.

Lawenda, olejek eteryczny, ma działanie uspokajające i uspokajające, które może pomóc w RLS. Badanie opublikowane w 2015 roku przetestowało to, używając olejku do masażu nasączonego lawendą w leczeniu osób z przewlekłą niewydolnością nerek i RLS (częstym problemem wśród pacjentów dializowanych). Odkryli, że leczona grupa (z olejkiem do masażu nałożonym na nogi poniżej kolan) odnotowała znaczną poprawę objawów, której nie zaobserwowano w grupie kontrolnej.

Jeśli niepokoją Cię objawy zespołu niespokojnych nóg, porozmawiaj ze swoim lekarzem. W niektórych przypadkach konsultacja z neurologiem lub certyfikowanym przez lekarza lekarzem snu może być konieczna, aby znaleźć dla Ciebie odpowiednie rozwiązanie. Na szczęście często można znaleźć ulgę przy stosowaniu leków.