Leki moczopędne na nadciśnienie i niski potas

Diuretyki, znane również jako „pigułki na wodę”, są powszechnym, niedrogim i skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Działają, powodując, że nerki zwiększają ilość soli i wody wydalanej z organizmu. Oznacza to, że będziesz oddawać więcej moczu niż zwykle.

Z czasem to zwiększone wydalanie powoduje zmniejszenie objętości osocza, co zmniejsza objętość płynu zawartego w tętnicach. Ta zmniejszona objętość z kolei zmniejsza ilość „wypychania” powodowanego przez krew na ścianach tętnic, co prowadzi do spadku ciśnienia krwi.

Powszechne leki moczopędne na wysokie ciśnienie krwi

Leki moczopędne można znaleźć zarówno w formie bez recepty, jak i na receptę. Najczęstsze leki moczopędne stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego wymagają recepty od lekarza, do tych powszechnych leków moczopędnych należą:

• Mikrozyd (hydrochlorotiazyd)
• Lasix (furosemid)

• Aldakton (spironolakton)

• Midamor (amiloryd)

Czy diuretyki powodują utratę potasu?

W wyniku zwiększonego usuwania wody i soli większość diuretyków powoduje również utratę potasu przez organizm. Może to być problematyczne, ponieważ potas jest ważny dla dobrego zdrowia, zwłaszcza jeśli masz wysokie ciśnienie krwi. Odgrywa ważną rolę w regulacji napięcia naczyń krwionośnych, ciśnienia krwi i pracy serca. Ten minerał zmniejsza również wpływ sodu na organizm.

Jeśli stosujesz leki moczopędne, które sprzyjają utracie potasu, Twój lekarz będzie ściśle monitorował Twoje poziomy. Nawet jeśli spożywasz zalecane dzienne spożycie potasu, które dla przeciętnego dorosłego wynosi około 4700 miligramów dziennie, może to nie wystarczyć.

Objawy niskiego potasu

Objawy spowodowane niewielkim spadkiem potasu w organizmie mogą obejmować:

• Zaparcie
• Skurcze
• Palpitacje serca
• Słabe mięśnie
• Drętwienie lub mrowienie

Objawy dużego spadku potasu w organizmie mogą obejmować:

• Nieprawidłowe bicie serca
• Uczucie omdlenia lub zawroty głowy
• Nagłe zatrzymanie akcji serca

Zapobieganie utracie potasu

Pracownicy służby zdrowia stosują różne strategie, aby zminimalizować utratę potasu, która występuje jako efekt uboczny stosowania leków moczopędnych. W niektórych przypadkach pracownik służby zdrowia może zalecić specjalny rodzaj diuretyku zwanego diuretykami oszczędzającymi potas. W przeciwieństwie do innych „pigułek wodnych” nie zwiększają ilości potasu traconego z organizmu.

Niektóre leki moczopędne oszczędzające potas obejmują:

• amiloryd
• Spironolakton
• Triamteren

W zależności od stanu zdrowia lekarz może również zalecić suplementy potasu. Niestety, Harvard Health News donosi, że niektóre suplementy smakują tak źle, że pacjenci nie przyjmują ich wystarczająco regularnie, aby coś zmienić.

W przypadku większości pacjentów diuretyki lub suplementy oszczędzające potas rozwiążą problem.

Aby podejść do tego niedoboru z punktu widzenia diety, możesz spróbować jeść więcej pokarmów bogatych w potas, takich jak słodkie ziemniaki, pasta pomidorowa i gotowane buraki. Jednak sama dieta często nie wystarcza, aby przywrócić normalne poziomy, ale może pomóc.

Inne przyczyny niskiego poziomu potasu

To, że bierzesz lek moczopędny, nie oznacza, że ​​jest to jedyna przyczyna niskiego poziomu potasu. W niektórych przypadkach przyczyną może być stan zdrowia inny niż ten, na który przepisano „pigułki na wodę”.

Najczęstsze niediuretyczne przyczyny utraty potasu obejmują między innymi:

• Antybiotyki
• Biegunka
• Niski poziom magnezu
• Wyzysk
• Wymioty

Alternatywy dla diuretyków

Nie wszystkie leki na nadciśnienie wypłukują potas z organizmu. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), blokery receptora angiotensyny II (ARB) i inhibitory reniny są powszechnie przepisywane w celu obniżenia ciśnienia krwi, a wręcz przeciwnie, zwiększają poziom potasu.