Międzypokoleniowy wpływ rasizmu na zdrowie

Pomimo ważnych postępów technologicznych, które przyczyniły się do wydłużenia średniej długości życia, w Stanach Zjednoczonych nadal istnieją poważne różnice rasowe w wynikach zdrowotnych. Według Centers for Disease Control and Prevention, wskaźniki zachorowalności i śmiertelności osób rasy czarnej są wyższe niż w przypadku większości innych grup rasowych/etnicznych.

Czarnoskórzy Amerykanie mają wyższy wskaźnik urodzeń z niską wagą i znacznie wyższy wskaźnik śmiertelności niemowląt niż inne grupy rasowe. Czarne dzieci doświadczają również wyższych wskaźników przewlekłych schorzeń, takich jak astma i otyłość, niezależnie od statusu społeczno-ekonomicznego. Osoby czarnoskóre wykazują najwyższe wskaźniki nadciśnienia tętniczego i śmiertelności z powodu raka.

Chociaż średnia długość życia wzrosła dla wszystkich populacji w USA, zarówno czarnoskórzy mężczyźni, jak i kobiety nadal wykazują najniższą średnią długość życia odpowiednio w wieku 70 i 77 lat, w porównaniu do 76 i 81 lat dla białych Amerykanów i kobiet.

Rasa i rasizm

Rasa jest konstrukcją społeczną, która w dużej mierze służyła usprawiedliwianiu niesprawiedliwego, często nieludzkiego traktowania niektórych populacji przez inne, takiego jak przymusowe wysiedlenie i ludobójstwo rdzennej ludności, zniewolenie Afrykanów i żydowski holokaust.

Ponieważ grupy rasowe są konstruowane społecznie, ich znaczenia nie zostały ustalone w czasie, mogą różnić się w zależności od kontekstu społecznego i geograficznego i często są kwestionowane. Ponadto sposób, w jaki dana osoba identyfikuje się rasowo, może różnić się od tego, jak jest postrzegana.

Rasizm jest zakorzeniony w wierze w wyższość białych i zapewnia korzyści, niezasłużone prawa, nagrody, możliwości, przywileje, dostęp i przywileje Europejczykom i europejskim potomkom.

Nierówności zdrowotne wśród mniejszości rasowych są wyraźne, trwałe i wszechobecne. Osoby kolorowe najbardziej dotknięte rasizmem mogą internalizować destrukcyjne wzorce psychospołeczne i behawioralne, które negatywnie wpływają na zdrowie fizyczne, emocjonalne i psychiczne, a także na relacje duchowe i rodzinne. Ponadto rasizm doświadczany przez mniejszości rasowe może być jedną z przyczyn tych nierówności zdrowotnych. Badania wykazują, że osoby, które zgłaszają, że doświadczają rasizmu, wykazują gorszy stan zdrowia niż osoby, które go nie zgłaszają.

Chociaż ta linia badań była nieoceniona w przenoszeniu dyskusji z wrodzonych różnic w biologii lub kulturze na ekspozycje społeczne, większość badań przyznaje, że nie zapewniła namacalnych interwencji, które koncentrują się na pierwotnych przyczynach rasizmu, zwłaszcza rasizmu strukturalnego.

Rasizm strukturalny narodził się z doktryny białej supremacji stworzonej, by usprawiedliwiać masowy ucisk w celu gospodarczego i politycznego wyzysku i wspieranej przez politykę rasistowską, taką jak zmiana linii, segregacja społeczna i gerrymandering, żeby wymienić tylko kilka.

W Stanach Zjednoczonych odbywało się to przez wieki niewolnictwa opartego na społecznej konstrukcji rasy. Konsekwencje rasizmu strukturalnego są nadal widoczne w nierównych warunkach mieszkaniowych, edukacji, warunkach życia, dostępie do zdrowej żywności i niskiej jakości opieki zdrowotnej w społecznościach zmarginalizowanych, zwłaszcza społeczności czarnoskórych.

Rasizm to kryzys zdrowia publicznego

Osoby najbardziej dotknięte rasizmem żyją krócej i gorzej. W 2020 r. wiele stanów USA, w tym Kalifornia, Michigan, Ohio, Nevada i Wisconsin, ogłosiło rasizm kryzysem zdrowia publicznego.

Stało się to w ramach narodowego rozliczenia rasowego w świetle rasistowskiego wykroczenia policji i ponownego zwrócenia uwagi na sposoby, w jakie systemy i instytucje stawiają w niekorzystnej sytuacji ludzi kolorowych, zwłaszcza czarnoskórych, jak widać podczas pandemii COVID-19.

Co mówią badania?

Coraz więcej badań pokazuje, że rasizm ma znacznie większy wpływ na zdrowie, niż wcześniej sądzono. Badanie Johns Hopkins wykazało, że nie tylko społeczne skutki rasizmu mogą być przekazywane z pokolenia na pokolenie, ale ludzie kolorowi mogą biologicznie dziedziczyć szkodliwe skutki białego rasizmu.

Zmiany epigenetyczne pokazują, w jaki sposób rasizm rasy białej może mieć trwałe skutki, które nie ograniczają się do konkretnej osoby będącej celem rasizmu, ale także rozciągają się na poziom komórkowy, otwierając w ten sposób możliwość przeniesienia tych zmian na potomstwo tej osoby.

Badania multidyscyplinarne sugerują, że skumulowany wpływ tych stresorów, wywołany rasizmem, przyczynia się do wyższych wskaźników śmiertelności i depresji. Zakłada również, że szkodliwy wpływ rasizmu na czarnoskórych Amerykanów może prowadzić do niekorzystnego zdrowia fizycznego jednostki poddanej rasizmowi i zdrowia ich potomstwa.

Skutki zdrowotne na przestrzeni pokoleń

Różnice w zdrowiu czarnoskórych Amerykanów są wszechobecne i utrzymują się między pokoleniami, a rasizm strukturalny pozwala na utrzymanie tych różnic. Coraz więcej badań pokazuje, że zarówno strukturalna, jak i interpersonalna dyskryminacja rasowa są kluczowymi mechanizmami wpływającymi na zdrowie czarnoskórych Amerykanów.

Biopsychospołeczny model rasizmu jako czynnika stresogennego sugeruje, że uporczywy stres związany z doświadczaniem dyskryminacji odbija się fizycznie na zdrowiu czarnoskórych Amerykanów i ostatecznie objawia się wraz z pojawieniem się choroby. Nie wiadomo jednak, w jakim stopniu mogą być przekazywane konsekwencje zdrowotne rasizmu i dyskryminacji.

Oto, co do tej pory odkryły badania:

• Osoby dotknięte rasizmem mają wyższy poziom kortyzolu, kiepski wskaźnik zdrowia, mający wpływ na sposób, w jaki organizm leczy się i zwalcza infekcje.
• Matki dotknięte rasizmem rodzą dzieci o mniejszej wadze. Ponieważ małe urodzenie zwiększa ryzyko rozwoju złego stanu zdrowia w wieku dorosłym, czynniki wpływające na matczyne hormony stresu podczas ciąży mogą również wpływać na długoterminowe zdrowie potomstwa.
• Wyższe poziomy hormonów stresu, które mogą wynikać częściowo z doświadczeń rasizmu, mogą wpływać na zdolność kobiet do zajścia w ciążę.

Wpływ subtelnego i jawnego rasizmu

Zarówno jawny, jak i subtelny rasizm mają duży wpływ na samopoczucie osób doświadczających rasizmu, ale na różne sposoby. Wyraźny rasizm może być śmiertelny. Niedawne badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Michigan wykazało, że przedwczesne zgony z rąk organów ścigania sprawiły, że przemoc policyjna stała się jedną z głównych przyczyn śmierci młodych czarnoskórych mężczyzn.

Subtelny rasizm jest również często odczuwany poprzez mikroagresje rasowe – codzienne obelgi, upokorzenia i poniżające wiadomości wysyłane do osób kolorowych przez osoby nie-czarne identyfikujące osoby kolorowe, które nie są świadome ich ukrytych wiadomości. Korzeniem mikroagresji jest nieświadome uprzedzenie.

Skutki nieświadomego uprzedzenia mają drastyczny wpływ na świadczenie opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia i możliwości mieszkaniowych dla czarnoskórych Amerykanów. Badanie opublikowane w Journal of Multicultural Counseling and Development wykazało, że spośród doradców, których klienci zgłaszali traumę rasową, 89% zidentyfikowało „ukryte akty rasizmu” jako czynnik przyczyniający się do tego.

Na początku XXI wieku profesor psychologii z Columbii Derald Wing Sue rozszerzył koncepcję mikroagresji, aby uwzględnić jej wpływ na inne marginalizowane grupy, w tym inne mniejszości rasowe i religijne, kobiety i społeczność LGBTQ.

Co możesz zrobić?

Negatywne skutki rasizmu wpływają na nas wszystkich. Podczas gdy pracownicy służby zdrowia mają obowiązek i możliwość wniesienia wkładu w sprawiedliwość zdrowotną na konkretne sposoby, wszyscy Amerykanie również. Zwalczanie przemocy wobec czarnych społeczności zaczyna się od praktyk antyrasistowskich w opiece klinicznej i badaniach.

Sześć zaleceń, jak to zrobić, to:

• Ucz się, zrozum i zaakceptuj rasistowskie korzenie Ameryki
• Zrozum, w jaki sposób rasizm ukształtował narrację o dysproporcjach
• Zdefiniuj i nazwij rasizm
• Rozpoznawaj rasizm, nie tylko rasę
• Przyjmuj zachowania antyrasistowskie i opowiadaj się za polityką antyrasistowską
• Wyśrodkuj marginesy, używając krytycznej samoświadomości, aby dać głos i moc tym, którzy są bezdźwięczni lub pozbawieni mocy