Dwanaście lat to idealny czas na nauczanie odpowiedzialności. W miarę zbliżania się okresu dojrzewania poziom sumienności po raz pierwszy zaczyna rosnąć. Możesz wykorzystać ten naturalny trend, korzystając z poniższych wskazówek dotyczących nauczania odpowiedzialności, aby pomóc swojej nastolatce teraz i przez całe życie.
Odpowiedzialność za nauczanie często oznacza wycofywanie się
We wczesnym i środkowym dzieciństwie prawdopodobnie musiałeś stale przypominać dziecku o jego obowiązkach, w przeciwnym razie coś by się nie udało. Jednak jako nastolatek Twoje dziecko ma większą autonomię lub zdolność do przejmowania wielu własnych obowiązków, takich jak terminy realizacji projektów szkolnych i kiedy musi wyjechać na trening sportowy (Oczywiście, nadal musisz prowadzić swoje dziecko , ale teraz mają możliwość przypominania zamiast na odwrót.). Pozwól dziecku ćwiczyć tę umiejętność. Jeśli zawsze myślisz za nie swoje dziecko, nigdy nie dostanie ono szansy na naukę.
Cofanie się oznacza również pozwalanie dzieciom od czasu do czasu „ponosić porażkę”, co może pomóc w budowaniu ich odporności. Wybierz momenty „niskich stawek”, aby pozwolić im się pogubić.
Na przykład, jeśli Twoje dziecko nie potrafi zwracać uwagi na czas, nie przypominaj mu, że niedługo nadejdzie jego ulubiony program, ale raczej pozwól dziecku odkryć go samodzielnie. Być może będziesz musiał nadal wchodzić w ważne wydarzenia, takie jak dotarcie do dentysty na czas lub na przystanek autobusowy.
Stwórz możliwości odpowiedzialnego zachowania w domu
Prace domowe mogą być idealną areną do nauczania odpowiedzialności. Ty jesteś przełożonym, więc nie ma ryzyka, że Twoje dziecko zawiedzie publicznie, ale ma szansę podjąć się zadania i wykonać je samodzielnie. Przyjmowanie obowiązków domowych nie tylko pomaga dziecku stać się bardziej odpowiedzialnym, ale może również podnieść jego samoocenę i pokazać dziecku, jak ważne jest, aby wszyscy członkowie rodziny się włączyli. Upewnij się, że ich zadania są jasno wyjaśnione, że wyznaczono harmonogram ich wykonania i że wiedzą, co się stanie, jeśli zadanie nie zostanie wykonane. Upewnij się, że przekazujesz częste, jasne i konkretne informacje zwrotne na temat wysiłków Twojej animowanej; powiedz dziecku dokładnie, które zachowania zadziałały i/lub nie działały dobrze, a następnie daj swojej nastolatce szansę na naprawienie tego.
Zapewnij narzędzia wspierające odpowiedzialność
Może to brzmieć prosto, ale czy twoja animacja ma narzędzia, których potrzebują, aby zorganizować się na czas i zdyscyplinować? Pomyśl o obowiązkach, które nadal bierzesz za swoją nastolatkę — na przykład obserwowanie zegara rano lub przed ćwiczeniami, przypominanie im o odrabianiu prac domowych, porządkowanie dokumentów szkolnych — i znajdź narzędzia, które przeniosą te obowiązki na Twoje dziecko. Wybierz się na zabawną wycieczkę do sklepu z artykułami biurowymi i zachęć swoją animowaną osobę do wybrania narzędzi do organizacji, takich jak segregatory i planiści, którzy do nich przemawiają. Chociaż można zgłaszać sugestie, pamiętaj, że narzędzia prawdopodobnie nie będą używane, jeśli narzucisz system organizacji; Twoje dziecko musi wymyślić, co dla niego działa.
Wybierz odpowiednie momenty na nauczanie odpowiedzialności
Podobnie jak w przypadku nauczania każdej umiejętności, kluczem do skutecznego nauczania odpowiedzialności jest wyczucie czasu. Kuszące może być wypróbowanie nowego podejścia — na przykład użycie planera po raz pierwszy — gdy wszystko już się zmienia, myśląc, że można wprowadzić nowe nawyki za jednym razem.
Nowe nawyki najlepiej się utrwala, gdy wprowadza się je w stosunkowo stabilnych czasach. Dlatego możesz chcieć unikać wprowadzania nowych strategii, gdy Twoje dziecko przechodzi do gimnazjum lub gdy Twoje dziecko bardzo aktywnie poszukuje swojej tożsamości.
Twoje dziecko już teraz stoi przed tak wieloma emocjonalnymi, społecznymi i akademickimi wyzwaniami podczas tych zmian, że prawdopodobnie będzie się trzymać starych nawyków, aby mieć poczucie stabilności. Lepiej wypracować odpowiedzialne nawyki na długo przed pojawieniem się zmian, albo poczekać, aż przeminą.
Rób przerwy od odpowiedzialności za nauczanie
Zdrowe jest przenoszenie odpowiedzialności na twoją animację, ale tak jak podczas nauki nowych umiejętności, twoja animacja będzie potrzebować przerw. Nie musisz wymagać odpowiedzialności przez całą dobę, 7 dni w tygodniu, aby Twoje dziecko było bardziej szybkie, zdyscyplinowane i niezawodne. Pamiętaj, że twoja animacja wciąż się rozwija, więc od czasu do czasu zwolnij ją. Weekendy to często idealny czas, aby to zrobić. W końcu my, dorośli, często również wtedy odkładamy się na nasz poziom odpowiedzialności.
Szanuj miejsce, w którym zaczęło się Twoje dziecko
Jeśli na początku dwunastu lat Twoje dziecko było najmniej sumienną osobą w swojej klasie, jest bardzo mało prawdopodobne, że kiedykolwiek stanie się najbardziej odpowiedzialną osobą w porównaniu do swoich rówieśników. Nie ma w tym nic złego. Sumienność to cecha. Jak każda cecha, niektórzy z nas mają ją bardziej niż inni. Doświadczenie może w pewnym stopniu zmienić te podstawowe skłonności, ale istnieje granica.
Dopóki dzieci stają się coraz bardziej odpowiedzialne w stosunku do własnego punktu wyjścia, sprawy idą dobrze. Zachęcanie do odpowiedzialności to świetny pomysł, ale nie wywieraj na nich nadmiernej presji, aby byli kimś, kim nie są.
Twoje własne nawyki są kluczem do odpowiedzialności za nauczanie
Być może najskuteczniejszym sposobem nauczania odpowiedzialności jest samodzielne modelowanie sumiennego zachowania. Czy wiecznie spóźniasz się na spotkania? Czy płacisz rachunki z opóźnieniem lub wymagasz od szefa ciągłego obserwowania Cię przez ramię, aby wykonać swoje zadania? Jest to stary przypadek „rób to, co mówię, a nie to, co robię” — to po prostu nie wystarcza. Twoje dziecko uczy się poprzez oglądanie, a nie słuchanie. Jeśli jesteś oddany pracy nad poprawą własnych nawyków, twoi nastolatki mogą po prostu za nimi podążać.
Discussion about this post