Niepokój związany z wydajnością w sporcie dziecięcym

Tak: lęk przed występami u dzieci jest bardzo realny. Dzieci często zaczynają odczuwać presję przed meczem, gdy przechodzą na bardziej konkurencyjne poziomy sportów młodzieżowych lub zaczynają rywalizować solo. (Mogą też odczuwać niepokój z powodu innych rzeczy, na przykład mówienia przed grupą).

Twoje dziecko może być w stanie wyrazić swoje obawy i powiedzieć, że martwi się nadchodzącą grą lub zawodami. Lub mogą mieć problem z połączeniem lęku z wynikami sportowymi. Tak czy inaczej, rodzice mogą wkroczyć, aby zapewnić wsparcie i pomoc.

Identyfikowanie niepokoju związanego z wydajnością

Wiele dzieci nie wyjdzie i nie powie, czym się denerwuje. Mogą nawet nie zdawać sobie sprawy, że są niespokojni.

Jak więc rodzice mogą dowiedzieć się, co się dzieje? Czasami pomaga podejść do tematu ukośnie. Możesz opowiedzieć swojemu dziecku o swoim własnym doświadczeniu nerwowym przed meczem lub wydarzeniem — czy to niedawno, powiedzmy, czy biegałeś w wyścigu lub grałeś w softball, albo gdy byłeś w tym samym wieku, co teraz. Albo przywołaj przykład wysportowanego bohatera: „Czy myślisz, że Steph Curry kiedykolwiek boi się przed wielkim meczem?” Takie podpowiedzi mogą pomóc dzieciom zrozumieć i nazwać swoje uczucia.

Postaraj się pomóc dziecku określić szczegóły jego zmartwień. Czy martwią się, że zapomną, co robić? Zawiodłeś swój zespół? Popełniasz błąd? Zranić się? Kiedy już się dowiesz, możesz uspokoić swoje dziecko i/lub jego trenera, aby zrobili to samo. Możesz również rozwiązać z nimi problem, sugerując niektóre z poniższych technik.

Rodzice muszą również zdawać sobie sprawę z faktu, że czasami mogą przyczyniać się do niepokoju i stresu związanego z występem, nawet o tym nie wiedząc. Na przykład, niektóre dzieci bardziej boją się rozczarowania swoich rodziców niż czegokolwiek innego. A dla niektórych ten strach może zwiększyć ich poziom lęku. Pamiętaj, aby nie wywierać na dziecko presji, aby występowało podczas uprawiania sportu.

Na przykład chwal wysiłek, a nie wyniki. Upewnij się też, że dyskusje po meczu są pozytywne i unikaj udzielania dzieciom rad, jak się ulepszyć. O ile nie poproszą o Twój wkład, powinieneś powstrzymać się od prowadzenia zbyt wielu dyskusji na temat tego, co zrobili w grze lub mogli zrobić inaczej.

Jak radzą sobie dzieci i nastolatki

Każde dziecko zareaguje inaczej, ale te strategie radzenia sobie z lękiem mogą być pomocne. Omów je razem, a następnie zachęć dziecko do wypróbowania kilku, aby zobaczyć, co jest dla niego najlepsze.

• Zapamiętaj mantrę: Czasami niepokój wynika z negatywnego mówienia do siebie: „Nie mogę tego zrobić”, „Nigdy nie zapomnę swojej rutyny”, „wszyscy będą mnie nienawidzić, jeśli coś schrzanię”. Mantra to pozytywne zdanie, którego sportowiec może użyć, aby zastąpić te negatywne. Pomóż dziecku wymyślić frazę, która coś dla niego znaczy, na przykład „Jestem silny” lub „Mam to”. Wtedy mogą to sobie często powtarzać: w praktyce, podczas gier lub za każdym razem, gdy słyszą w głowie głos „nie mogę”.

• Wizualizuj: To może być rozszerzenie techniki mantry. Powtarzając mantrę, Twoje dziecko może również wizualizować, jak dobrze sobie radzi.

• Ćwicz, z ruchem i bez ruchu: chociaż ćwiczenie umiejętności jest niezwykle ważne dla sukcesu, czasami próby mentalne również mogą mieć duże znaczenie. Naucz swoje dziecko, jak przechodzi przez ich występ, wyobrażając sobie każdy krok w kolejności. Mogą nawet chcieć wszystko zapisać i przejrzeć. Ta technika pozwala dziecku ćwiczyć przy braku warunków podobnych do gry. Na przykład gimnastyczka może wyobrazić sobie każdy etap treningu na podłodze, nawet gdy jest z dala od siłowni.

• Wyznacz cel: Porozmawiaj z dzieckiem o tym, co ma nadzieję osiągnąć podczas następnego występu lub gry. Pomóż im wymyślić cel, który jest trudny, ale nie nieosiągalny. Zamiast zająć pierwsze miejsce, może chcą pokonać określony czas lub zdobyć konkretną umiejętność. Skupienie się na tym może zmniejszyć presję całego wydarzenia.

• Oddychaj głęboko: głębokie lub przeponowe oddychanie może zmniejszyć niepokój i sprawić, że poczują się bardziej zrelaksowani.Mogą ćwiczyć w domu, w drodze na mecze lub spotkania, w szatni lub na uboczu.

• Udawaj, aż ci się uda: uśmiech naprawdę pomaga, więc powiedz swojemu sportowcowi, żeby przykleił go – nawet jeśli nie ma na to ochoty!

Co mogą zrobić rodzice?

Oprócz coachingu dziecka za pomocą powyższych technik, możesz również pomóc, przygotowując scenę dla doświadczenia o niższym poziomie stresu.

Oferuj uspokojenie

Nie każde dziecko uwierzy lub zaakceptuje twoje słowa otuchy, ale niektóre to zrobią. Możesz przypomnieć swojemu dziecku, jak dobrze sobie radziło na poprzednich wydarzeniach, ile czasu poświęciło na ćwiczenia, ile wiary w nie ty i jego trener, a co najważniejsze, że bardzo je kochasz bez względu na wszystko dzieje się. Możesz też przypomnieć im, że na niektóre rzeczy nikt nie ma wpływu: na przykład pogoda lub zachcianki sędziego. Ale nigdy nie lekceważ ani nie odrzucaj zmartwień swojego dziecka.

Zrobić swoją rolę

Uspokój zmartwienia, upewniając się, że Twoje dziecko ma wystarczająco dużo snu i spożywa zdrową żywność. Większość dzieci powinna być odpowiedzialna za własny sprzęt sportowy, mundurki, butelki z wodą i tak dalej. Ale możesz upewnić się, że wszystko jest spakowane wcześnie i zapewnić wystarczająco dużo czasu na podróż, aby dotrzeć na wydarzenia. Pośpiech na mecz lub turniej w panice to trudny sposób na rozpoczęcie.