Niewyrównana niewydolność serca: wszystko, co powinieneś wiedzieć

Niewydolność serca to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić wszystkie potrzeby organizmu. Kiedy niewydolność serca staje się na tyle poważna, że ​​powoduje objawy wymagające natychmiastowego leczenia, nazywa się to niewyrównaną niewydolnością serca (DHF).

Z drugiej strony, jeśli masz niewydolność serca, ale serce nadal działa na tyle dobrze, że nie masz objawów, masz wyrównaną niewydolność serca.

DHF może być ostra (nowo rozwinięta bez wcześniejszej diagnozy) lub wynikiem zaostrzenia (okresu nasilenia objawów) już istniejącej niewydolności serca.

Objawy

Głównym objawem DHF jest duszność; trudności z uzyskaniem wystarczającej ilości powietrza, któremu często towarzyszy ucisk w klatce piersiowej podczas próby wzięcia głębokiego oddechu.

Chociaż duszność może być również spowodowana innymi schorzeniami, takimi jak problemy z płucami, anemia, a nawet lęk, jeśli zdiagnozowano u Ciebie niewydolność serca, nowa lub nasilająca się duszność często wskazuje na początek DHF i nigdy nie powinna być ignorowana.

Obrzęk nóg (obrzęk) i kaszel w nocy są również bardzo częstymi objawami DHF.

Inne objawy, które mogą wystąpić przy DHF to:

• Ortopnoe: duszność, która pojawia się podczas leżenia i ustępuje, gdy siedzisz prosto

• Napadowa duszność nocna: ciężka duszność, która budzi cię ze snu

Jak zachodzi DHF

Najczęstszą przyczyną DHF jest nieprzestrzeganie planu leczenia niewydolności serca. Na przykład spożywanie diety bogatej w sól lub niewłaściwe przyjmowanie leków.

W przypadku nowo rozpoznanej niewydolności serca najczęstsze przyczyny to:

• Ostry zespół tętnic wieńcowych, zwłaszcza zawał serca
• Ostra lub postępująca choroba zastawki serca
• Kardiomiopatia o nowym początku
• Przewlekłe nadciśnienie
• Zakażenie serca
• Zapalenie serca
• Ciąża

Do najczęstszych przyczyn pogorszenia wcześniej zdiagnozowanej niewydolności serca należą:

• Nadmierne spożycie soli lub wody: niewydolność serca powoduje gromadzenie się płynów w organizmie, więc picie zbyt dużej ilości wody może pogorszyć ten problem. Spożywanie zbyt dużej ilości soli podnosi ciśnienie krwi, co może obciążać serce.

• Leki: Należą do nich NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), znieczulenie i leki na cukrzycę, arytmie (nieregularny rytm serca), wysokie ciśnienie krwi i nowotwory.

• Arytmie: ten stan powoduje, że serce bije zbyt szybko, zbyt wolno lub nieregularnie. Zakłóci zdolność serca do pompowania krwi, zwiększając ryzyko niewydolności serca.

• Gorączka i infekcje: Ponieważ stan zapalny jest główną częścią odpowiedzi immunologicznej organizmu, infekcja wirusowa lub bakteryjna może nadwyrężyć serce. Zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego i zapalenie osierdzia to trzy rodzaje zapalenia serca, które może powodować niewydolność serca.

• Spożywanie alkoholu: niektóre badania wiążą picie umiarkowanych ilości alkoholu z niższym ryzykiem chorób serca, ale nie ma wystarczających dowodów na poparcie tego twierdzenia. Wiemy, że jeśli zdiagnozowano u Ciebie niewydolność serca, spożywanie jakiejkolwiek ilości alkoholu może być niebezpieczne, ponieważ podnosi ciśnienie krwi.

• Ciąża: W rzadkich przypadkach ciąża może powodować kardiomiopatię okołoporodową, rodzaj niewydolności serca występującej w trzecim trymestrze ciąży.

Niewydolność serca o nowym początku

W przypadku nowo wykrytej niewydolności serca pacjenci zazwyczaj nie wykazują wcześniej objawów niewydolności serca. Stan ten jest zwykle diagnozowany podczas innego kryzysu zdrowotnego, takiego jak zawał serca, ostre nadciśnienie lub wypadanie zastawki mitralnej, nieprawidłowe zamknięcie zastawki między górną a dolną lewą komorą serca.

Zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca

Wraz z zaostrzeniem objawy mogą pojawić się nagle lub stopniowo u pacjentów, u których zdiagnozowano już niewydolność serca. Większość przypadków DHF jest wynikiem zaostrzeń.

Diagnoza

Jeśli po badaniu fizykalnym podejrzewa się niewydolność serca, Twój lekarz zleci badania w celu potwierdzenia diagnozy.

Pulsoksymetria

Pulsoksymetria mierzy poziom tlenu we krwi. Normalne poziomy wahają się od 90 do 100%. Jeśli masz poziom niewydolności serca poniżej 90%, twoje narządy i komórki nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu, aby prawidłowo funkcjonować.

Testy laboratoryjne

Twój lekarz może zlecić następujące badania:

• Testy na peptyd natriuretyczny (NP): BNP (Brain natriuretic peptide) i NT (N-terminal)-proBNP to substancje uwalniane do krwi, gdy dolne komory serca są obciążone. Poziomy BNP powyżej 450 pg/ml dla osób poniżej 50 roku życia i powyżej 900 pg/ml dla osób powyżej 50 roku życia mogą wskazywać na niewydolność serca.

• Panel elektrolitowy: mierzy ilość sodu, chlorków i potasu we krwi. Brak równowagi na tych poziomach może być oznaką problemów z sercem.

• Czynność nerek: Poziomy kreatyniny w surowicy i azotu mocznikowego we krwi (BUN) pokazują, jak dobrze funkcjonują nerki.

• EKG (elektrokardiogram): EKG ocenia sygnały elektryczne w sercu.

Obrazowanie

Twój lekarz może również zlecić następujące badania obrazowe:

• RTG klatki piersiowej: określi, czy wokół serca i płuc nagromadzi się płyn.

• Echokardiogram (echo): USG serca echo pokazuje rozmiar serca i jak dobrze przepompowywana jest przez niego krew.

Leczenie

Celem każdego planu leczenia DHF jest stabilizacja objawów, aby zapobiec dalszemu uszkodzeniu serca i zachować czynność nerek.

Rodzaj leczenia, które otrzymujesz, zależy od tego, czy niewydolność serca jest ostra, czy zaostrzenie:

• Przewlekła niewyrównana niewydolność serca: zatrzymanie płynów w organizmie i płucach często pojawia się z zaostrzeniem. Pacjenci ci mogą otrzymywać leki moczopędne (tabletki na wodę) w celu zmniejszenia gromadzenia się płynów i środków rozszerzających naczynia krwionośne, leki rozszerzające naczynia krwionośne w celu obniżenia ciśnienia krwi.

• Niewydolność serca o nowym początku: pracownicy służby zdrowia określą przyczynę niewydolności serca i odpowiednio ją leczą. Może to być obrzęk płuc (płyn w płucach) lub zawał serca. Każda nagła blokada przepływu krwi do serca będzie wymagać angioplastyki i karłowatości.

Często Zadawane Pytania

Jak długo może żyć ktoś, kto ma zdekompensowaną niewydolność serca?

Średnia długość życia osoby ze zdekompensowaną niewydolnością serca zależy od jej wieku, płci i wszelkich innych przewlekłych schorzeń, które ma. Przy agresywnym leczeniu osoby z DHF mogą często żyć przez wiele lat produktywnego życia.

Jaka jest różnica między skompensowaną a niewyrównaną niewydolnością serca?

W wyrównanej niewydolności serca objawy takie jak zmęczenie, duszność i obrzęk są stabilne lub nie występują. W niewyrównanej niewydolności serca objawy te są gorsze, do tego stopnia, że ​​wymagana jest pomoc medyczna.

Czy należy unikać przyjmowania beta-blokerów ze zdekompensowaną niewydolnością serca?

Chociaż beta-adrenolityki były podstawą terapii wielu rodzajów niewydolności serca, nie są one stosowane podczas epizodu DHF. Jednakże, gdy pacjent został już wyleczony i ustabilizowany i nie wykazuje już oznak retencji płynów, często zaleca się stosowanie beta-adrenolityków. Twój lekarz zdecyduje, czy beta-blokery są dla Ciebie odpowiednie, na podstawie Twojej historii zdrowia.

Streszczenie

Niewyrównana niewydolność serca występuje, gdy objawy, takie jak duszność, poważnie wpływają na zdrowie i jakość życia. Może to być spowodowane niektórymi lekami, infekcjami, a nawet ciążą. DHF wymaga natychmiastowego leczenia. Jeśli masz jakiekolwiek objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub poszukaj pomocy medycznej w nagłych wypadkach.